Έπεσε και ο μύθος της “σύγκλισης συμφερόντων”

Διερωτόμαστε τι έγινε αυτή η θεωρία της σύγκλισης συμφερόντων στην περιοχή που θα ωθούσαν σε λύση του Κυπριακού. Αυτή που έλεγε πως ο λαός (μάλλον κάτι μικρές ομάδες, συχνά χρηματοδοτούμενες | οι υπόλοιποι είναι οι ηλίθιοι που χρειάζονται μόνο να πουν “ναι” σε τυχόν δημοψήφισμα) έπρεπε να γίνει μοχλός πίεσης στους εκάστοτε κυβερνώντες για να κατανοήσουν τι καλά που θα είναι για την ανάπτυξη, την προσέλκυση επενδύσεων, την ένωση της εργατικής τάξης και άλλα κουφά, για να εκφράσουν επιτέλους “πολιτική βούληση” και “να φέρουν λύση”. Όταν λέγαμε πως το Κυπριακό δεν είναι θέμα “βούλησης” αλλά θέμα συμφερόντων και συνεπώς δεν πρέπει να παραγνωρίζεται η Ιμπεριαλιστική φύση του προβλήματος, κάποιοι κατασκεύαζαν συνομοσιολογικά άλλοθι.

Μένουμε έκπληκτοι που τα ανταγωνιστικά Ιμπεριαλιστικά συμφέροντα τελικά δεν έχουν ευθυγραμμιστεί αστρικά για να κρατήσουν χέρια και να τραγουδήσουν για την ειρήνη αλλά ολοένα και περισσότερο ωθούν σε κρίση. Μένουμε έκπληκτοι επίσης που η αστική τάξη της χώρας βλέπει κοντόφθαλμα υπό το πρίσμα των δικών της επιδιώξεων το πολιτικό σκηνικό, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουμε όλοι (εκτός από αυτούς που θα εγκαταλείψουν σε περίπτωση..) στο καράβι που ονομάζεται Κύπρος. Το όραμα όλα αυτά να κάνουν τη Κύπρο ενωμένο νησί και ενεργειακό κόμβο στην περιοχή θα αλλάξει λίγο για να συνεχίζει να πουλάει κουτόχορτο ή θα παραμείνει απαράλλαχτος από τους γνωστούς κύκλους;

Be first to comment