Έρχεται 3 Μνημόνιο, ψηλά το κεφάλι και αγωνίσου

Η κατάληξη των τελευταίων ταραχώδων χρόνων ήταν λοιπόν η απόλυτη μνημονιακή κυριαρχία και η υποταγή. Είτε σαν δεξιοί ευρωπαιστές, είτε σαν αριστεροί ανθρωπιστές, είτε σαν βαρβατίλες φασίστες, η απόλυτη κυριαρχία των κομμάτων που εκπροσωπούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου με τον ένα ή άλλο τρόπο σφραγίστηκε. Η εναπόθεση των ελπίδων σε μια κυβέρνηση αστικής διαχείρισης του συστήματος διέλυσε όλα τα κινήματα που την στήριξαν και έσπρωξε τον κόσμο σε παντελή αποδοχή του μονόδρομου της αστικής πολιτικής, όπως έγινε και στην Κύπρο. Η αδυναμία να αποστασιοποιηθεί κόσμος από αυτή την λογική και να αλλάξει πλεύση, δυστυχώς υποτιμήθηκε από όλους. Υπάρχει βαθύ πρόβλημα αντίληψης του σύγχρονου ανθρώπου, πρόβλημα πολιτικής και ταξικής συνείδησης που δεν φαίνεται να μπορεί να αλλάξει απλώς με επικοινωνιακούς τρόπους. Ο αγώνας συνεχίζεται και ευτυχώς έμειναν οι κομμουνιστές όρθιοι να μπορούν να τον συνεχίσουν. Απάντηση όμως για το τι είναι ικανό να προκαλέσει αυτή την μεταστροφή στον λαό δεν έχουμε, και δεν ξέρουμε αν κάποιος έχει. Αλλά πρέπει να βρεθεί, πριν να είναι πολύ αργά.

*

Το γεγονός πως αυτό το μνημόνιο θα περάσει από τα περισσότερα κόμματα από ποτέ, ο γεγονός πως η αριστερά συμπράττοντας με την ακροδεξιά του Καμμένου που έχουν στόχο τη υλοποίηση ενός έξτρα μνημονίου πέραν από τα δύο που έλεγαν πως θα ακυρώσουν μόλις πριν από 8 μήνες, αν είναι αυτά ελπίδα για την αριστερά, τότε η ιστορία πράγματι τελείωσε και όσοι χαριεντίζονται ασελγούν στους όπου γης νεκρούς επαναστάτες. Όμως η ιστορία δεν έχει τελειώσει και αυτή δεν ήταν ούτε είναι αριστερά. Ανάμεσα στην κεντρο-αριστερή/ακροδεξιά κυβέρνηση Σύριζα-Ανελ και το ταξικό εργατικό κίνημα δεν υπάρχει πλεον περιθώριο σύγχυσης για γέφυρα.

μνημόνιο

Η δε ΛΑΕ, έστω και αν ουσιαστικά κατέβηκε εκλογές με τα δημοφιλή pdf και τα άρθρα του ΣΥΡΙΖΑ, έχασε κατακράτος και ας είχε “αστέρες” με πολλούς οπαδούς στις τάξεις της. Αυτό δείχνει και αυτό που έλεγαν οι κομμουνιστές ότι είναι τρομερά δύσκολο και σημαντικό να κρατηθείς κάποιες φορές όταν η συγκυρία είναι ασφυκτική πόσο μάλλον όταν έχεις θέσεις που δεν χαιδεύουν αυτιά. Είναι ενδιαφέρον να δούμε πως θα προσπαθήσουν να μείνουν στο προσκύνιο οι αστέρες ή αν θα εγκαταλειφθεί το πρότζεκτ ΛΑΕ και θα προτιμηθεί κάτι άλλο. Επίσης πρέπει να δούμε και από την πλευρά του κόσμου της αριστεράς που έχει απογοητευτεί από την κατάσταση τι θα κάνει σε σχέση με τους κομμουνιστές, αν θα προτιμήσουν να κτυπάνε τους κομμουνιστές και να μπαίνουν σε μαγαζιά που διασπώνται και κλείνουν με κάθε φύσημα του ανέμου παρά να στρατευθούν μαζί τους ή τουλάχιστον να τους βοηθήσουν ελλείψει μιας άλλης δύναμης που αντιστρατεύεται τα μνημόνια εντός και εκτός βουλής. Τέλος τι μπορούν να κάνουν οι κομμουνιστές για να μην αποστρατευθεί κανείς, να μην υπερυσχίσει η απογοήτευση αλλά και να εμβαθυνθεί η συμμετοχή στον καθημερινό αγώνα.

Κάποιοι βλέπουν ότι αυτό είναι πρόοδος και αριστερή ωρίμανση της Ελληνικής κοινωνίας. Επιτρέψτε μας να θεωρούμε πως η ανάσταση ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, η παγίωση και παραμονή των φασιστών στην τρίτη θέση, η είσοδος της καρικατούρας Λεβέντη στο κοινοβούλιο, η μεγάλη αποχή πολλών δήθεν αντιφασιστών που φόρτωσαν τον Σύριζα στις πλάτες του λαού, πολλοί μάλιστα εκ των οποίων κουνάνε και το δάκτυλο στην μοναδική πλέον αντιμνημονιακή δύναμη στο κοινοβούλιο το ΚΚΕ δεν είναι πρόοδος, ούτε ωρίμανση. Αντίθετα, τα πανηγύρια και η αποδοχή πως δεν υπάρχει εναλλακτική για μια πολιτική που συσσώρευσε θυμό από πλευράς ελληνικής κοινωνίας στο πρόσφατο παρελθόν αποτελούν νέο επίπεδο ΜΑΥΡΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ.

Έτσι όπως έχουν τα δεδομένα έχουμε ένα γεγονός:

΄Στην Ελλάδα έρχεται νέο μνημόνιο, με την ψήφο όλων πλην ΚΚΕ

Άρα ο αγώνας συνεχίζεται…

Weapons of Class Destruction (WCD)

WCD - (όπλα για την καταστροφή των τάξεων) παραδοσιακοί και κανούργοι τρόποι αποδόμησης του κόσμου του κεφαλαίου και των μορφών εκμεταλλευσης και εξουσίας που δημιουργά και αναπαράγει

Be first to comment