Αφθονία

40. Η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων υπήρξε η πραγματική ασύνειδη ιστορία που κατασκεύασε και τροποποίησε τις συνθήκες ύπαρξης ανθρώπινων ομάδων σαν συνθήκες απλής επιβίωσης και διεύρυνση των συνθηκών αυτών: η οικονομική βάση όλων τους των εγχειρημάτων. Ο τομέας του εμπορεύματος υπήρξε, στο εσωτερικό μιας φυσικής οικονομίας, η συγκρότηση ενός πλεονάσματος σε σχέση με τα απαραίτητα για την επιβίωση. […]Κι ωστόσο, εκεί που συνάντησε τις κοινωνικές συνθήκες του μεγάλου εμπορίου και της συσσώρευσης κεφαλαίων, κατέκτησε την απόλυτη κυριαρχία πάνω στην οικονομία. Η οικονομία στο σύνολο της έγινε τότε αυτό που το εμπόρευμα έδειξε πως ήταν στην πορεία της κατάκτησης αυτής: μια διαδικασία ποσοτικής ανάπτυξης. Το ακατάπαυστο αυτό ξετύλιγμα της οικονομικής ισχύος με τη μορφή του εμπορεύματος, που έχει μετασχηματίσει την ανθρώπινη εργασία σε εργασία-εμπόρευμα, σε μισθωτή εργασία, απολήγει σωρευτικά σε μιαν αφθονία μέσα στην οποία το πρώτιστο πρόβλημα της επιβίωσης έχει αναμφίβολα λυθεί, μα κατά τρόπο τέτοιον ώστε ο άνθρωπος να το συναντά συνέχεια μπροστά του. Τίθεται κάθε φορά εκ νέου σε μια ανώτερη βαθμίδα. Η οικονομική ανάπτυξη απελευθερώνει τις κοινωνίες από την φυσική πίεση που αξίωνε τον άμεσο αγώνα τους για την επιβίωση, στο εξής, όμως, οι κοινωνίες δεν έχουν απελευθερωθεί από τον απελευθερωτή τους. Η ανεξαρτησία του εμπορεύματος επεκτάθηκε στο σύνολο της οικονομίας την οποία αυτό κυβερνά. Η οικονομία μετασχηματίζει τον κόσμο, μα τον μετασχηματίζει μόνο σε κόσμο της οικονομίας. Η ψευδοφύση, μέσα στην οποία αλλοτριώθηκε η ανθρώπινη εργασία, απαιτεί από αυτήν να εξακολουθεί επ άπειρον να παρέχει τις υπηρεσίες της, κι οι υπηρεσίες αυτές, που τις κρίνει και τις αθωώνει μόνο ο ίδιος τους ο εαυτός, κάνουν κτήματα τους τις κοινωνικώς θεμιτές προσπάθειες και τα κοινωνικώς θεμιτά σχέδια, σαν υπηρέτες τους. Η αφθονία των εμπορευμάτων, της εμπορευματικής σχέσης δηλαδή, δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο από την επιβίωση με αγαθά περισσότερα.

Κοινωνία του Θεάματος

Profuso

Ω, πύλες του παραδείσου!

Be first to comment