Για λιγότερο Ιμπεριαλισμό…αποταθείτε σε Ε.Ε και ΝΑΤΟ

Όπως έχουμε πει και σε προηγούμενα μας άρθρα, οι διαπραγματεύσεις διαβάζοντας από την σκοπιά συμφερόντων των λαϊκών στρωμάτων, δεν μπορεί να είναι πηγή έμπνευσης ή εφυσηχασμού. Οι συμβιβασμοί για διασφάλιση καλύτερης θέσης πάλης, δεν μπορούν να θεωρητικοποιούνται διότι φτάνουν σε λανθασμένα συμπεράσματα και εν τέλη εγκλωβίζουν την πάλη μέσα σε κανάλια κάτω από τα συμφέροντα τρίτων. Στήριξη συνομιλιών για ομαλότερη διευθέτηση του Κυπριακού δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να σημαίνει υιοθέτηση των θέσεων που προβάλλει μερίδα της Ε/Κ αστικής τάξης. Μέσα σε αυτό το πνεύμα, κυκλοφορεί μια δήθεν αριστερή ματιά που είναι τόσο προοδευτική και βλέπει τόσο μπροστά, που μόνο οι φιλελεύθεροι την κατανοούν.

Υπάρχει μια κουτοπόνηρη προσέγγιση που λέει ευθαρσώς πως τυχόν απόρριψη Ιμπεριαλιστικών σχεδίων για τη χώρα σου, σημαίνει περισσότερο Ιμπεριαλισμό σε βάθος χρόνου. Ότι δηλαδή φταίνε οι ιθαγενείς και όχι οι Ιμπεριαλιστές σε περίπτωση που δεν τα βρουν μεταξύ τους. Ότι εαν δεν καταλήξουν σε συμφωνία τα διάφορα κέντρα με τα μερίσματα τους, υπάρχει συλλογική ευθύνη για όλο το λαό. Προσπαθούν να αποδώσουν την στρατιωτικό-πολιτικό-οικονομική συνεργασία με το Ισραήλ ως δεδομένη και αναπόφευκτη, ωσάν να συμμετείχε όλος ο λαός σε αυτή την απόφαση. Μήπως δεν ήταν στα πλαίσια αναβάθμισης της Ε/Κ αστικής τάξης της Κύπρου αυτή η στρατηγική; Σίγουρα, όταν έχεις αποδεκτεί το σύστημα, είναι μια λύση να προσπαθείς να ενταχθείς στο στρατόπεδο του δυνατού με την ελπίδα να κερδίσει τους πολέμους στην Μέση Ανατολή και ταυτόχρονα να μην σε τσαλαπατήσει. Το τσουβάλιασμα ολόκληρου του λαού μέσα σε αυτή την κατεύθυνση εκτός από επικίνδυνο ενέχει κουτοπονηριά.

Είναι ανέντιμη λογική διότι όχι μόνο θεωρεί δεδομένη και “αναγκαστική” την στροφή προς το κράτος σφαγέα του Ισραήλ αλλά κάνει ένα τεράστιο λογικό άλμα υπονοώντας ότι με ενδεχόμενη αποδοχή των Δυτικών Ιμπεριαλιστικών σχεδίων η Κυπριακή Δημοκρατία δεν θε έκανε στροφή προς τον Δυτικό άξονα και το Ισραήλ. Είναι αντίστοιχη λογική της γελοιότητας του εφαρμόζουμε το μνημόνιο, όχι μόνο γιατί έπρεπε να το κάνουμε από μόνοι μας, αλλά και για να μην μας εκδικηθούν οι ξένοι πιστωτές. Εαν θέλουμε να είμαστε στην Ε.Ε φυσικά, που δεν μας αναγκάζει κανείς. Αλλά, παρόλη την διαφωνία με την λιτότητα, ούτε κουβέντα δεν είχαμε ακούσει για ουσιαστική ρήξη με την παρουσία του νησιού στην Ένωση. Οι κυριάρχοι κύκλοι ξέρετε, εμείς δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτε, η Ε.Ε θα αλλάξει έλεγαν κάποιοι. Τότε, οι φιλελεύθεροι έλεγαν πως (αφού δεν τίθεται θέμα εξόδου από την Ε.Ε) η απόρριψη της συμφωνίας για κούρεμα την πρώτη ψηφοφορία, ήταν πηγή κακού που έφερε σκληρότερα μέτρα (που θα μπορούσαν να αποφευχθούν) με την ψήφισή του λίγες μέρες αργότερα.

Αυτό που δεν ξεστομίζει η λεγόμενη ‘προοδευτική’ μερίδα που υποστηρίζει αυτή την προσέγγιση, είναι κάτι πολύ απλό: “ανήκομεν εις στην Δύσην.” Με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ εγγυητές, θα κάνουμε πολιτική ενάντια στην λιτότητα και ειρηνική πολιτική στο νησί. Δηλαδή, να μας διασφαλίσουν πολιτική ύπαρξη και θα φωνάζουμε από κάτω όσο θέλουμε. Όπως έλεγαν “τα κινήματα” στην Ελλάδα, να δώσει χώρο η κυβέρνηση της Αριστεράς να δράσουν από τα κάτω, είδαμε που πήγε και αυτή η τακτική. Αυτό που ίσως διαχωρίζει αυτή την γραμμή από την καθαρά φιλελεύθερη είναι πως λεκτικά αναγνωρίζει την αρνητική φύση του Ιμπεριαλισμού, ενδεχομένως για να διασφαλίσει αναγνώστες και αυτιά πρόθυμα να ακούσουν.

Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των μονοπωλίων, δια των αντιπροσώπων τους στο πολιτικό προσωπικό θα διασφαλίσουν με την υπογραφή τους την ύπαρξη του νησιού και εμείς εδώ θα είμαστε μετά που θα διασφαλιστεί η ύπαρξη να κάνουμε τους αντιφρονούντες. Ωραία λογική! Τι διαφορετικό όμως λέει στην ουσία από το επιχείρημα του φιλελεύθερου που θεωρεί πως το φυσικό αέριο, η τεμαχοποίηση των οικοπέδων και το σερβίρισμα σε πολυθενθικές είναι παράγοντας σταθερότητας στην περιοχή;

ΥΓ: Για τους φιλελεύθερους αναγνώστες, σε ποια χώρα του κόσμου η εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου από πολυενθικές έφερε σταθερότητα, ειρήνη και οφέλη για “όλα τα εμπλεκόμενα μέρη”;

Weapons of Class Destruction (WCD)

WCD – (όπλα για την καταστροφή των τάξεων) παραδοσιακοί και κανούργοι τρόποι αποδόμησης του κόσμου του κεφαλαίου και των μορφών εκμεταλλευσης και εξουσίας που δημιουργά και αναπαράγει

1 Comment

  • Reply December 24, 2016

    Red News | Protestation

    […] Για λιγότερο Ιμπεριαλισμό…αποταθείτε σε Ε.Ε και ΝΑΤΟ […]

Leave a Reply