Εκτός από το συναίσθημα, υπάρχει και ο Ιμπεριαλισμός

Βλέποντας το νέο βίντεο του Μιχάλη Μιχαήλ του άστρα στις ιστορικές διαδρομές με θέμα τα γεγονότα της Άσσιας κατά την Τουρκική εισβολή, και έχοντας στο νου ακόμη τις συζητήσεις για το νέο «έργο» του Μακάριου Δρουσιώτη, ήρθαν ξανά ερωτήματα και προβληματισμοί με θέμα το Κυπριακό. Πρόσφατα, η Αγκάρρα αλλά και άλλοι σύντροφοι εξέφρασαν τον προβληματισμό τους προς τα συμπεράσματα που εξήγαγε ο συγκεκριμένος συγγραφέας, με την φιλελεύθερη παράταξη αμέσως να υιοθετεί στάση αμυντική και να μιλάει για «αριστερό φανατισμό», ταλιμπάν, συντηρητική αριστερά. Ο λόγος φυσικά ήταν διότι τα σχόλια είχαν επικριτικό χαρακτήρα, διότι η μέχρι στιγμής βιβλιογραφία και τα ντοκουμέντα για την περίοδο της εισβολής αλλά και οι επιζώντες της εποχής εκείνης δείχνουν άμεσο εμπλεκόμενο τους τωρινούς ενδιαφερόμενους για λύση του Κυπριακού (CIA, NATO),χωρίς καν να μιλήσουμε για το μακρύτερο ιστορικό πλαίσιο. Βέβαια, διάφοροι αριστεροί μαζί με τους φιλελεύθερους και μαζί με την επίθεση του κεφαλαίου που υποστηρίζουν, φαίνεται πως θεωρούν σωστό να κάνουν σε όσους σκέφτονται ταξικά μια ολομέτωπη επίθεση για όλα τα θέματα.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι μιλούν συνέχεια για συντηρητισμό και προοδευτισμό (ποιον προσπαθούν να πείσουν δεν ξέρω), όπως δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ακόμη και όταν τους παρατέθηκαν κομμάτια από το βιβλίο (το πρώτο κεφάλαιο και ο πρόλογος είναι διαθέσιμα στο διαδίκτυο) και φυσικά λεγόμενα του ίδιου του συγγραφέα από την συνέντευξη του, συνεχίζουν να μιλούν για κυνήγι μαγισσών. Συντηρητισμός είναι με βάση τα λεγόμενά τους, το συμπέρασμα που βγήκε μέσα από τόσες μαρτυρίες/ντοκουμέντα τα οποία (θέλουν να πιστεύουν πως) ανατρέπονται προοδευτικά με λογικά άλματα σε μια μελέτη παραγγελία. Πέραν από κωμική μια τέτοια υπόθεση αν μη τι άλλο υποδεικνύει ότι κοροϊδεύουν ακόμη και τους εαυτούς τους.

Όσον αφορά την “κόντρα” που ξεκίνησε με βάση το νέο μυθιστόρημα του Μακάριου Δρουσιώτη, είναι πραγματικά λυπηρό να βλέπουμε την κατάντια όχι μόνο των υποτίθεται φιλελεύθερων που επιζητούν λύση, αλλά ακόμη και αριστεριζόντων συνοδοιπόρων τους, που νομίζουν πως ζουν ακόμη το 2004. Οι μεν έχουν δείξει ότι στηρίζοντας την γενικότερη οικονομική πολιτική της αστικής τάξης, είναι διατεθειμένοι να το πάνε μέχρι το τέλος. Άρα είναι απολύτως λογικό πως θα στηρίξουν και τις επιλογές της αστικής τάξης στην εξωτερική πολιτική, με ότι αυτό συνεπάγεται.

Είναι επίσης πραγματικά καταθλιπτικό αλλά καθόλου απρόβλεπτο να βλέπουμε αριστερίζοντες να ακολουθούν την λογική των φιλελευθέρων, με στόχο την υποτίθεται την  διαφύλαξη της «επανενωτικής» παράταξης. Με την προσμονή τους σε μια λύση και ας είναι προς όφελος του κεφαλαίου, έχουν ουσιαστικά θεωρητικοποιήσει τον συμβιβασμό τους, είτε από άγνοια, είτε λόγω υποκρισίας ή ακόμη και κούρασης (το «πόσα χρόνια, ας λυθεί όπως να ναι» σας θυμίζει κάτι;). Πως αλλιώς θα πούμε στο λαό να συναινέσει σε λύση ιμπεριαλιστική; Μα πολύ εύκολα, θα ξαναγράψουμε την ιστορία και θα πούμε ότι ήταν όλοι Ιμπεριαλιστές και ότι όλοι είχαν αλλότρια συμφέροντα. Έτσι εξισώνονται οι θύτες με τα θύματα, μια μέθοδος πολύ πετυχημένη στην Ευρώπη του αντικομουνισμού που ξεθάψε την ακροδεξιά.

Οι φιλελεύθεροι, ανήμποροι να δουν πέρα απ’ την μύτη τους, να κρατήσουν έστω τα προσχήματα για λίγο ακόμα, έχουν ουσιαστικά κάψει το χαρτί της όποιας «προοδευτικότητας» που έχουν βάλει μπροστά από το μέτωπο τους γρηγορότερα απ’ ότι θα πίστευε κανείς. Διότι όσο λάστιχο και αν έχει γίνει ο όρος, δεν αρκεί για να χωρέσουν μέσα πλέον. Έχουν περάσει από τον σούπερ αντι-εθνικισμό στον ιστορικό αναθεωρητισμό υιοθετώντας την ακροδεξιά άποψη σε χρόνο ρεκόρ, μάλιστα προβάλλοντας αυτή τους την στάση και σαν διαλλακτικότητα στα «στοιχεία». Σύντομα, δεν αποκλείεται να τους δούμε και αυτούς σε μνημόσυνα πραξικοπηματιών διότι και αυτοί «παιδιά παραστρατημένα ήταν». Δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη μάλιστα η πρόσφατη (ευρωβουλευτική) δήλωση δια της εκπροσώπου τους, ότι οι επίσημες εμφανίσεις στελεχών του ΔΗΣΥ σε μνημόσυνα πραξικοπηματιών και δη του μεγαλύτερου φασίστα της σύγχρονης ιστορίας της Κύπρου Γρίβα, είναι απλά «προσωπικές απόψεις που σέβεται». Αναμένω με ανυπομονησία να δω τι θα γίνει όταν όλοι «ξεκοκκαλίσουν» το βιβλίο.

Πίσω στο καινούργιο επεισόδιο των Ιστορικών Διαδρομών, τα διηγήματα των καλεσμένων του Μιχάλη του Μιχαήλ μπορούν να μεταφέρουν πολύ έντονα συναισθήματα αλλά είχαν και πολύ σημαντικές παρατηρήσεις. Ιστορίες με προδοσίες όλων αυτών που το έπαιζαν μπροστάρηδες ηγέτες. Ιστορίες με Τ/Κ που προστάτεψαν Ε/Κ, μέσα στην δίνη του πολέμου. Ιστορίες και με κτηνώδεις δολοφονίες και βιασμούς  αλλά και αναζητήσεις ονομαστικά Ε/Κ που προηγουμένως βίασαν, σκότωσαν, έκαμψαν σπίτια Τ/Κ. Κράτησα ένα συγκεκριμένο αίτημα όμως: την ανάγκη καταγραφής των εγκλημάτων εκατέρωθεν αλλά και των πραξικοπηματιών. Τολμούν κάποιοι να κάνουν καταγραφή των Εοκαβητατζήδων και των εγκλημάτων τους; Ας γίνει επιτέλους τουλάχιστον αυτό, διότι σε λίγο μας βλέπω να λένε κάποιοι για ηγεμονία της αριστεράς και να πάθουμε όπως έπαθαν στην Ελλάδα που επιχειρείται να γίνει αθώωση των ταγματασφαλιτών του Δευτέρου Παγκοσμίου. Εάν μας ενδιαφέρει η ιστορική πραγματικότητα αυτό είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει.

Από την συγκεκριμένη εκπομπή όμως κατάλαβα ακόμη ένα πράμα, ίσως για πολλοστή φορά. Ότι το συναίσθημα εξουσιάζει στις αναγνώσεις και τις αποφάσεις μας για το Κυπριακό και είναι σχετικά εύκολος δρόμος ο συμβιβασμός με το κεφάλαιο την στιγμή της άγριας τους επίθεσης με σκοπό την λύση, εάν μπορεί να θεωρείται τέτοια. Είναι τέτοιο το συναίσθημα που παρακάμπτεται η λογική…40 χρόνια είναι πάρα πολλά. Και αντιλαμβάνομαι ότι για αυτούς που έχουν χάσει συγγενείς και φίλους είναι ακόμη πιο φορτισμένο το κλίμα. Πολλοί εξ αυτών, συμπεριλαμβανομένου και του γραφών, είχαν συγγενείς τους οποίους η ΕΟΚΑ Β προόριζε για θάνατο, όταν τους δώθηκε “χάρη” από τον πρόεδρο των πραξικοπηματιών για να πάνε να πολεμήσουν στην Τουρκική εισβολή. Αλλά ακριβώς αυτός ο πόνος πρέπει να μας δείξει να καταλάβουμε το πραγματικό πρόσωπο των αστών.  Και τον κίνδυνο να χάσουμε ακόμη περισσότερα στο μέλλον εάν τους εμπιστευθούμε. Συμβιβασμοί θα γίνουν, η θεωρητικοποίηση των συμβιβασμών όμως και των προσωπικών απογοητεύσεων είναι τρομερά επικίνδυνο σημείο. Οι αστοί δεν θα διστάσουν να βάλουν μπροστά τα εθνικιστικά τους σκυλιά όποτε τα χρειαστούν ξανά (μην ξεχνάμε τι έγινε με της εκλογές και του Τουρκοκύπριους μόλις πρόσφατα).

Δυστυχώς υπάρχουν αριστερά άλλοθι προς τους φιλελεύθερους που με τη σειρά τους δίνουν άλλοθι στους ακροδεξιούς. Το δίλημμα μοιάζει να είναι πολύ απλό για όλους αυτούς: όποιος εκφράζει αντίθεση προς μια λύση που θα είναι ενάντια στα συμφέροντα των εργαζομένων θεωρείται ότι δεν θέλει λύση. Καταλαβαίνω αυτούς που κουράστηκαν, αυτούς που σκέφτονται με το συναίσθημα, αυτούς που δεν μπορούν να αντιληφθούν το ευρύτερο διακύβευμα. Είναι τουλάχιστον κακόβουλο να υπονοείται όμως ότι η ταξική προσέγγιση στο θέμα του Κυπριακού θεοποιεί αστούς πολιτικούς (τη Μακαριακή πλευρά). Και αυτό το λεν αυτοί που έχουν προσκυνήσει τον Κληρίδη σαν μεγάλο ηγέτη. Είναι πργματικά αστείο και προσβλητικό να συγκρίνεται η ταξική προσέγγιση με εθνικιστές που επικαλούνται τον Τσε Γκεβάρα.

Το θεωρητικό εργαλείο του ιμπεριαλισμού έχει γίνει σμπαράλια. Ο καλύτερος τρόπος να ακυρωθεί μια ανάγνωση του Κυπριακού προβλήματος μέσα σε αυτό το πλαίσιο φαίνεται πως είναι να το επικαλείσαι λανθασμένα. Με τέτοιους φίλους οι εχθροί δεν χρειάζεται να κάνουν πραγματικά τίποτε. Επόμενη κίνηση είναι να θεωρείται εθνικιστής οποιοσδήποτε θεωρεί οτι υπάρχουν και κάποιες «κόκκινες γραμμές», δηλαδή να μην συναινέσουμε σε λύση των δήμιων μας (CIA, NATO). Το δε επιχείρημα ότι Ιμπεριαλισμός θα υπάρχει έτσι κι αλλιώς είναι κοντόφθαλμο και δείχνει αδυναμία αντίστασης.

Δεν είναι επί της ιστορικής ουσίας εάν ο Δρουσιώτης ή ο κάθε Δρουσιώτης εμφανίζεται κάθε λίγα χρόνια με ένα βιβλίο και μας λέει ότι θα αλλάξει το τι πιστεύαμε μέχρι στιγμής. Το πρόβλημα έγκειται στην πραγματικά προσβλητική στάση των αστών να συμπεριφέρονται και δημιουργούν «ιστορία» κατά το δοκούν σύμφωνα με την εξωτερική πολιτική που προτίθενται να ακολουθήσουν. Είναι αστείο για παράδειγμα να θεωρούνται φανατικοί κάποιοι οι οποίοι δεν πείθονται με το επιχείρημα, «οι Σοβιετικοί υποστήριξαν την εισβολή γιατί είχαν να κερδίσουν από την κόντρα Τουρκίας-Ελλάδας»: σαν να λέμε δηλαδή η αριστερά κερδίζει από τις κρίσεις του καπιταλισμού για αυτό της συμφέρει να γίνονται οι οικονομικές κρίσεις (μη γελάτε αυτό έγινε σε άρθρο της καθημερινής πέρυσι). Και αυτό τον ιστορικό αναθεωρητισμό τον κάνουν θέλοντας όλους τους υπόλοιπους να το λάβουν στα σοβαρά «χωρίς προκαταλήψεις». Σαν να γίνεται η συζήτηση σε κάποιο ουδέτερο έδαφος και όλοι θα βάλουμε επιχειρήματα κάτω, έχοντας την άνεση να αποσυρθούμε στο αρχοντικό μας εάν δεν περάσει το δικό  μας. Αλλά αυτές τις πολιτικές εμείς τις πληρώνουμε και θα συνεχίσουμε να τις πληρώνουμε με αίμα. Μακάρι να μπορούσαμε, αλλά εμείς ήμαστε προϊόν της παρακμής του συστήματός τους και ταυτόχρονα η λύση του. Δεν θέλουμε να κάψουμε τέτοια βιβλία, αντιθέτως θέλουμε να τα φυλάξουμε, να τα διαβάσουμε καλά και να τα βάλουμε κάπου να φαίνονται για να θυμόμαστε πως συμπεριφέρονται οι αστοί και οι αυλικοί τους.

Θέλουμε δεν θέλουμε, εκτός από το συναίσθημα, υπάρχει και ο ιμπεριαλισμός και όσοι είτε δεν αντιλαμβάνονται είτε αρέσκονται στο να παίζουν διπλό παιχνίδι, σύντομα θα πρέπει να διαχωρίσουν τη γραμμή τους. Είναι τόσο απλό.

Weapons of Class Destruction (WCD)

WCD - (όπλα για την καταστροφή των τάξεων) παραδοσιακοί και κανούργοι τρόποι αποδόμησης του κόσμου του κεφαλαίου και των μορφών εκμεταλλευσης και εξουσίας που δημιουργά και αναπαράγει

12 Comments

  • Reply June 13, 2014

    μιστερμαξ

    Δεν διαφωνώ επι της ουσίας σε τίποτα απο αυτά που λετε, ωστόσο αναρωτιέμαι πως θα μπορουσαμε να τα φέρναμε στον πραγματικό κόσμο. Δλδ ποια η άποψη σας για την Χαμας, για την ISIS (που ….απελευθερωνει την μεσοποταμία), ποιοι είναι οι αντι-ιμπεριαλιστές στην Κύπρο, στην Ελλαδα (υπο το φως του σχεδίου Αναν και της επικείμενης “λύσης”) αλλά και στην Ευρώπη.

    • Reply June 15, 2014

      Profuso

      Τι εννοείς να τα φέρουμε στον πραγματικό κόσμο; Στον πραγματικό βρίσκονται. Τώρα για την Χαμάς μπαίνουμε σε περίπλοκα μονοπάτια στα οποία ομολογουμένως δεν έχουμε επαρκή γνώση για το θέμα για να έχουμε ολοκληρωμένη άποψη. Η ΙΣΙΣ είναι μια μισθοφορική, ισλαμιστική φονταμενταλιστική, ένοπλη οργάνωση που το μόνο που θα φέρει θα είναι μάλλον η καταστροφή. Υπάρχει διαφορά μεταξύ ”εξήγησης” και ”δικαιολόγησης”. Εδώ πάνω δεν είναι μια δικαιολόγηση της ΙΣΙΣ αλλά μια εξήγηση των κατααστάσεων που την δημιούργησαν. Χωρίς αυτή την γενικότερη εξήγηση δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι συμβαίνει εδώ και δεκαετίες στην περιοχή.

  • Reply June 15, 2014

    μιστερ μαξ

    Εννοω να δουμε πως εφαρμόζονται στην πολιτική πραγματικότητα.

    Για την Ισιλ, δεν διαβασα πουθενα πως ειναι μισθoφόροι οι μαχητες της, και για να τους δαιμονοποιουν τα μιντια της δυσης, ισως να μην ειναι τοσο κακοι τελικά. Η ισιλ προκύπτει απο την αναγκαιότητα για αντισταση στον δυτικό ιμπεριαλισμό.

    Για το σχέδιο Αναν και για τις τωρινές προσπάθειες του Αναστασιάδη υπο την σκέπη των αμερικάνων, ποιά η θέση σας;

    • Reply June 16, 2014

      Weapons of Class Destruction (WCD)

      Αυτό δεν είναι λογική, είναι συνομοσιολογία του χειρίστου είδους. Δεν πας μακριά με τέτοιο σκεπτικό.

      “Για την Ισιλ, δεν διαβασα πουθενα πως ειναι μισθoφόροι οι μαχητες της, και για να τους δαιμονοποιουν τα μιντια της δυσης, ισως να μην ειναι τοσο κακοι τελικά.”

      Δεν είναι όλες οι απαντήσεις στον δυτικό ιμπεριαλισμό θεμιτές και προς την σωστή κατεύθυνση. Υπάρχουν και ακροδεξιές απαντήσεις κτλ. Με λίγα λόγια ο εχθρός του εχθρού σου δεν είναι πάντα φίλος σου.

      Για το Κυπριακό σήμερα έχουε ήδη γράψει αρκετά άρθρα, αν έχεις την όρεξη να διαβάσεις.

  • Reply June 16, 2014

    μιστερ μαξ

    Ειμαι συνομοσιολογος εγω που δεν ακουσα οτι η ισιλ ειναι μισθοφορική ή καποιος που ισχυρίζεται πως ειναι χωρις να παραθέτει αποδείξεις για αυτην την σοβαρή κατηγορία;

    υγ-μπορείτε να περιγράψετε την αποψη σας για τις προσπαθειες του κυπριακου με λιγα λογια, επιγραμματικά;

    • Reply June 16, 2014

      Weapons of Class Destruction (WCD)

      Όχι, είναι συνομοσιολογία όταν καθορίζεις το τι είναι κάτι με βάση την θέση των αστικών ΜΜΕ. Και ο Μπιν Λάντεν δεν είχε εξέχουσα θέση στις καρδιές των αστικών ΜΜΕ αλλά δεν ήταν και σοσιαλιστής ή επαναστάτης. Όπως και ο Πούτιν τώρα. Να ξέρουμε να ξεχωρίζουμε κάποια πράγματα.

      Συγγνώμη αλλά θεωρώ ασέβεια να καθόμαστε να γράφουμε άρθρα και να έρχεσαι να μας λες στα σχόλια να το κάνουμε και εδώ επειδή βαριέσαι να διαβάσεις τα μεγαλύτερα άρθρα. Άλλο οι ξεκαθαρίσεις για ζητήματα που δεν είναι καθαρά στα άρθρα ή που δημιουργούν διάλογο και άλλο αυτό που ζητάς. Εαν θες να μάθεις τις θέσεις μας, να τις διαβάσεις.

  • Reply June 16, 2014

    μιστερ μαξ

    1-Μπορεις να δωσεις ενα λινκ που να λεει πως η ισιλ ειναι μισθοφόροι;
    2-δωσε μου ενα λινκ για το αρθρο σας, γιατι σε ολα τα αρθρα γραφετε κατιτις για το κυπριακο, αν εχετε καποιο συγκεκριμένο για το Αναν και τον Αναστασιαδη, θα χαρω να το μελετήσω.

  • Reply June 19, 2014

    μιστερ μαξ

    Νομίζω πολλα λινκ μου δώσατε, αν και η απαντηση που γυρευα βρήσκεται στο αρθρο του ΛΣ “σκεψεις για το κυπριακο”. Θέλω να ξεκαθαρίσω πως αποψεις σαν του Trim “πρωτα το εθνικο και μετα βλεπουμε, τι αλλο να κανουμε τωρα; επανασταση;” ειναι ολοτελα λανθασμενες και επειδη συμφωνουμε, ας μην το αναλύσουμε.

    Θα ηθελε να ρωτησω λοιπον τον ΛΣ ή εσας, που προφανως συμφωνειτε με το κειμενο το ακόλουθο. Η παραθεση απο τον Λενιν, ορθα αποσαφηνίζει την θεληση των αστών. Ειναι ξεκαθαρος και απολυτος ο Λενιν στο σημειο αυτο. Ομως ο ΛΣ που παρόλο φαινεται να τον αποδεχεται, πιο κατω γράφει για ενδεχόμενο συνεργασιων με …”εχθρους της αριστερας”, υποθέτω αστους, αν σε αυτη την συνεργασια γινουν πολλες στρωσεις αναλυσης. Μα…. δεν ειναι αναλυτικό ή ιδεολογικό το θεμα για να διορθωθει με πολλαπλές αναλυσεις.

    Η αποψη μου ειναι πως η θεση μας σε ο,τι ερθει με σφραγιδα του ΝΑΤΟ, ΕΕ, ΗΠΑ, ΔΗΣΥ κτλ, ειναι να ειμαστε απορριπτικοι. Ξεκαθαρο ΟΧΙ χωρις πολλες πολλες αναλυσεις. Ο,τι προερχεται απο την “υπερεθνικη ελιτ” (οπως την λεει ο Τ Φωτοπουλος) ειναι τοξικο.

    Πρεπει να δημιουργήσουμε τις δικες μας γραμμες επικοινωνιας με τους συντροφους ΤΚ, ανεξαρτητες απο τις αντιστοιχες θεσμικες.

    Τεσπα, αυτη εινια η θεση μου.

    Οσο αφορα την ΙΣΙΛ, θεωρω πως κανατε ατόπημα να τους χαρακτηρίσετε ως μισθοφορους, για αυτο και δεν δινετε περισσοτερη εκταση στο θεμα. Δεν πρεπει να λασπολογεις τον εχθρο σου, μονο και μονο επειδη ειναι εχθρος σου. Νομιζω οτι η ΙΣΙΛ δεν ειναι αυτη που μας παρουσιαζουν τα δυτικα ΜΜΕ. Αν καποτε ο μεγαλοδυναμος κανει να δημιουργηθει κομμουνιστικο ανταρτικο στην Κυπρο, η οποια να απειλει να καταλαβει την Λευκωσια και να εννωσει τα δυο ομοσπονδα “υποκρατιδια”, πως πιστευεται θα μας παρουσιασουν τα δυτικα ΜΜΕ; Θα λενε πως ο διαβολος ο ιδιος μπροστα μας ειναι αγγελουδι. Το σημαντικο ομως, ειναι να μην λεμε ποτε ψεματα που να μας βολευεουν. Η ΙΣΙΛ δεν εινια μισθοφοροι εξ οσων ξερω.

    • Reply June 20, 2014

      Weapons of Class Destruction (WCD)

      Δεν ξέρω από που διάβασες για την ΙΣΙΛ αλλά είναι παρακλάδι της Αλ Κάιντα, δεν θα σου παραθέσω 200 πηγές για να μάθεις να ξεχωρίζεις τους ισλαμιστές με τους επαναστάτες. Δες ξανά τις πηγές σου.

      Θα σου απαντήσω όχι σαν ο συγγραφέας αλλά σαν WCD: Για το Κυπριακό δεν είναι θέμα “εχθροί της αριστεράς” εναντίων “φίλων της αριστεράς”. Αυτό όχι μόνο δεν έχει καμιά σχέση με την Λενινιστική αντίληψη, αλλά ο Λένιν ο ίδιος γράφει για τη μη συνεργασία σαν θέμα αρχής στο “Αριστερισμός, η παιδική αρρώστεια του Κουμμουνισμού”. Τα μπέρδεψες όλα, Φωτόπουλους με Λένιν και γίνανε σαλάτες. Το θέμα της υπερεθνικής ελίτ είναι Καουτσικής εμπνευσης και όχι Λένιν. Μάλιστα η θεώρηση αυτή θα ήταν υπέρ μιας ενδεχόμενης λύσης μέσω ΝΑΤΟ επειδή η ελίτ είναι “υπερεθνική”, άρα δεν θα τσακώνεται μόνη της με αποτέλεσμα να υπάρχει και μια κάποια ασφάλεια. Δεν μπορείς να βλέπεις την πραγματικότητα μέσα απ’ την θεωρία και τις ηθικές αρχές, αντιθέτως η πράξη με στόχο την καλύτερη εξυπηρέτηση των ταξικών μας συμφερόντων πρέπει να οδηγεί και να διδάσκει την θεωρία μας. Δεν μπορούμε να μιλάμε για ιδανικές λύσεις, διότι δεν υπάρχουν ιδανικές καταστάσεις. Κάνουμε ότι είναι πιο συμφέρον στην τάξη μας και το δυνάμωμα της πάλης. Απορρίπτουμε λύση προερχόμενη από το ΝΑΤΟ διότι βλέπουμε το αιματοκύλισμα των λαών που το εμπιστεύονται και όχι για ηθικούς λόγους. Με βάση αυτό όμως θα θεωρούσαμε πολύ θετικό βήμα μια λύση έξω από την άμεση απειλή των διαφόρων Ιμπεριαλισμών και γιατί όχι και συνεργασίες εαν είναι να δυναμώσει το κίνημα και η πάλη, πάντα όμως διατηρώντας την αυτοτέλεια της ταξικής πολιτικής. Να μην θεωρητικοποιούμε δηλαδή τις αδυναμίες μας και τις συνεργασίες με τον “διάβολο”.Έχει να κάνει με ταξική πολιτική οπόταν οι αναλύσεις είναι κάτι περισσότερο από αναγκαίες.
      ΥΓ: Ο πολύς Φωτόπουλος βλάπτει σοβαρά την υγεία.

  • Reply June 20, 2014

    μιστερ μαξ

    Η ΙΣΙΛ ξεπήδησε μεν απο την Aλ καϊντα, ομως αυτονομήθηκε και τωρα εχουν αποκυρήξει ο ενας τον αλλο. Αλλά και η αλ καϊντα ηταν μια οργανωση εθελοντική με οριζόντια κατα βαση ιεραρχια με ομαδες που δεν γνωριζε η μια την αλλη, και ουσιαστικα αναλάβανε την μαχη κατα του Ιμπεριαλισμου, μιας και εμεις οι ακαπνοι αριστεροι το μονο που εσυρναμεν τοσο καιρο, ηταν χαρτια με λενινιστικες αναλυσεις, με το τι ειπε ο φουκω και ο νοαμ τσομσκυ.

    Θα ντρεπόμουνα να πεταγα στους μαχητες της ΙΣΙΛ την κατηγορια “ειστε μισθοφοροι”, απο την στιγμη που σε σχεση με μενα πηρανε τα οπλα και διασταυρωσαν την γραμμη της φωτιάς. Υποθέτω ουτε και εσεις εχετε ασχοληθει με καποιο ανταρτικο- οπως και εγω, μονο στην θεωρια.

    Οσο για τα υπολοιπα, δεν ειπα ποτε πως ειμαι φωτοπουλικος, αλλά αντιλάμβανομαι πλεον ξεκαθαρα, μετα απο τον διαλογο σε αυτο το αρθρο αλλά και σε άλλα, πως δεν μπορεί να υπάρξει συνεννόηση γιατι δεν μιλάμε καν την ιδια γλώσσα.

    Σας εύχομαι λοιπον καλη επιτυχία στην προσπάθεια σας, και ισως τα ξαναπουμε μια μερα.

    • Reply June 20, 2014

      Profuso

      Ε προφανώς δεν υπάρχει συνεννόηση. Το θέμα είναι αν είναι ή όχι μισθοφόροι; Το θέμα είναι ότι είναι ισλαμιστές φονταμενταλιστές, τζιαι ας εν τζιαι οι δομές τους πιο οριζόντιες που το δοκάρι της πόρτας στην μάππα, τούτον δεν τους κάμνει αντιιμπεριαλιστές. Οι ”οριζόντιες δομές” δεν καθορίζουν το περιεχόμενο. Αφού σε τραβά τόσο το ”ένοπλο” (τζιαι ας εν τζιαι με την ΙΣΙΛ), πιάστο το G3 σου (πριν σου το πιάσουν) τζιαι πίεννε τζιαμέ. Σίουρα χρειάζονται εθελοντές.

Leave a Reply Click here to cancel reply.

Leave a Reply to μιστερ μαξ Cancel reply