Επιμένει στην πρόταση-εκτόνωση της πίεσης η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ

Σε τι αποσκοπεί η επιμονή της πρότασης-γέφυρα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προς τους εταίρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Είναι κοινό μυστικό σε πολιτικά πηγαδάκια ότι ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να βρει τρόπο να συμβιβάσει τις δεσμεύσεις της κυβέρνησης με τις υποσχέσεις που τον ανέγειραν στην εξουσία. Παράλληλα ο ενθουσιασμός του κόσμου και το ανύψωμα του ηθικού δεν μπορεί να το αφήσει να κάνει τέτοια μεγάλη κωλοτούμπα σε τόσο μικρό διάστημα. Αν και επικοινωνιακά ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εξαιρετικός, εντούτοις δεν υπάρχει χώρος ελιγμού και κατασκευής μιας κατάστασης που θα γίνει αποδεχτή από τον κόσμο που τον ψήφισε μια “καθαρή ήττα” σήμερα. Η πίεση είναι αφόρητη και όλα τα βλέμματα στην Ελλάδα. Οπόταν βρέθηκε μια φόρμουλα η οποία είναι σε θέση:

1. Να γεφυρώσει κάποιες επιμέρους διαφορές που υπάρχουν την δεδομένη στιγμή και θα αφήσει την διαπραγμάτευση στο διηνεκές όταν κατασταλούν σχετικά ο ενθουσιασμός του κόσμου και η αγωνία των αγορών. Κυριολεκτικά όλα τα φώτα είναι στραμμένα στην Ελλάδα και όλες οι πλευρές σκούν μεγάλη πίεση, ο καθένας για τα συμφέροντα που εκπροσωπεί. Η αστική τάξη της Γερμανίας μαζί με σκληροπυρηνικά αντιδραστικά κομμάτια και σε άλλες χώρες δεν θέλουν να δώσουν καμιά ευκαιρία ελπίδας αλλαγής έστω και φαινομενικής, ενώ από την άλλη τα πολλά και αντίθετα κομμάτια του πληθυσμού που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ θέλουν αναπνοές και λιγότερη πίεση από το μεγάλο κεφάλαιο. Δεν έχουν όλοι όμως τις ίδιες απόψεις και συμφέροντα, καποια κομμάτια υποστήριξης είναι ενδεχομένως ευχαριστημένα με μια επιμύκηνση του χρέους (βλέπε πάγωμα ομολόγων) και άλλα έχουν κολλήσει στα προγραμματικά, κάτι που άρχισε να φαίνεται. Ήδη διάφοροι μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν αρθρώσει ανησυχίες για το πόσο γρήγορα έχουν αλλάξει τα πράγματα σε σχέση με το προεκλογικό πρόγραμμα. Η πρόταση-γέφυρα επομένως μπορεί να δώσει χρόνο στην κυβέρνηση να μελετήσει νέα παραθυράκια και να επανέλθει με νέες αλχημείες που θα είναι αποδεκτές από τους δανειστές αλλά παράλληλα θα έχουν ήδη ωριμάσει και σε μερίδα του κόσμου που θα αποδεκτεί την “ήττα με το κεφάλι ψηλά”.

2. Να αναπτύξει δεσμούς και πλοκάμια σε ΜΜΕ που ενδεχομένως να ενδιαφέρονται για αλλαγή στρατοπέδου (ήδη ένας που κατάλαβε νωρίς τι γίνεται είναι ο Χατζηνικολάου), να βοηθήσουν και αυτά στην αλλαγή συγκεκριμένων φράσεων που έχουν καταδικαστεί χωρίς να αλλάζει η ουσία. Να γίνει δηλαδή μια επικοινωνιακή προσαρμογή μέχρι να εκτονωθεί ο ενθουσιασμός. Δεν τα λέμε εμείς οι κακεντρεχείς κομμουνιστάς, τα λένε οι ίδιοι,

“Αν η αποδέσμευση από το μνημόνιο και η έξωση της τρόικας εξελιχθούν σε «αντικατάστασή» τους από θεσμούς και μηχανισμούς που δεν αμφισβητούν τον πυρήνα του δημοσιονομικού ζουρλομανδύα της Ευρωζώνης (Σύμφωνο Σταθερότητας, Δημοσιονομικό Σύμφωνο, Κανονισμός 472/2013 και παρελκόμενα), αλλά απλώς «εξορθολογίζουν» την εφαρμογή τους στις ειδικές συνθήκες της ύφεσης, αυτό θα προκαλέσει ιδεολογικοπολιτική δοκιμασία για τον ΣΥΡΙΖΑ. Η οποία, ωστόσο, ενδεχομένως θα αντισταθμιστεί σε κάποιο βαθμό από μια ευρεία αποδοχή του συμβιβασμού από την κοινή γνώμη, με τη βοήθεια και ενός μιντιακού συστήματος που επιδεικνύει αξιοθαύμαστη προσαρμοστικότητα στη νέα κατάσταση“. Γάννη Κιμπουρόπουλου, Ισκρα (Α.Π) 4 Φεβρουαρίου 2015

Κατά πόσον αυτός ο ελιγμός θα πετύχει, μένει να δούμε, παρόλα αυτά τα περιθώρια για την κυβέρνηση στενεύουν μετά και την ανακοίνωση της Αμερικανικής πρεσβείας με ουσιαστικό μήνυμα “βρείτε τα με την Ε.Ε και το ΔΝΤ”

Weapons of Class Destruction (WCD)

WCD - (όπλα για την καταστροφή των τάξεων) παραδοσιακοί και κανούργοι τρόποι αποδόμησης του κόσμου του κεφαλαίου και των μορφών εκμεταλλευσης και εξουσίας που δημιουργά και αναπαράγει

Be first to comment