Εργατική Πρωτομαγιά – 2017

 

8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ύπνος, 8 ώρες ξεκούρασης. Αυτό ήταν τον προηγούμενο αιώνα το σύνθημα των εργατών και των εργατριών στις ΗΠΑ και σε ολόκληρο τον κόσμο, το βασικό αίτημα με το οποίο πρόταξαν τα στήθη τους, για το οποίο έδωσαν το αίμα τους με αποκορύφωμα την 1 Μαίου. Και αγώνα μετά από αγώνα, με νεκρούς, με φυλακισμένους, με χτυπημένους, το κέρδισαν. Σήμερα, περισσότερο από 100 χρόνια μετά, με την τεχνολογική δυνατότητα της συλλογικής εργασίας και διανόησης του ανθρώπου να έχει φτάσει σε τρομερά επίπεδα και τεχνικά  να επιτρέπει το 8 – 8 – 8 να μετατραπεί σε 4 – 8 – 12, οι καπιταλιστικές σχέσεις ιδιοκτησίας έχουν κάνει ακόμη και το 8 – 8 – 8 να φαντάζει ένα όνειρο για πολλούς. Αυτή την πρόοδο έχει φέρει ο καπιταλισμός σε όλη την υφήλιο, στην Ευρώπη, στην Κύπρο. Και να που 100 χρόνια μετά το 8-8-8 είναι ξάνα ένα σύνθημα επίκαιρο.

Στα πλαίσια μιας τέτοιας πραγματικότητας έλαβε χώρα χτες στην νεκρή ζώνη στην Λευκωσία πορεία και εορτασμός για την εργατική πρωτομαγιά από Τουρκοκυπριακά και Ελληνοκυπριακά Συνδικάτα και άλλες οργανώσεις. Ενθαρρυντική μάλλον η προσέλευση από Τουρκοκυπρίους, μικρότερη από Ελληνοκυπρίους σε σχέση με άλλες χρονιές. Τέσσερα περίπου χρόνια πέρασαν από το ξέσπασμα της κρίσης στην Κύπρο και το εργατικό κίνημα είναι αλήθεια ότι δεν έχει καταφέρει να οργανώσει συλλογικές αντιστάσεις πάρομοιας ισχύς με τις επιθέσεις που δέχτηκε και δέχεται. Στην Κύπρο η Πρωτομαγιά δεν κυρήσσεται σαν απεργία. Και αν είναι αλήθεια ότι η χθεσινή μέρα ήταν μια καλοδεχούμενη στιγμή όασης που χαρήκαν όλοι μιας και την έχουμε ανάγκη, η εργατική πρωτομαγιά οφείλει να είναι το επιστέγασμα δράσεων, κινητοποιήσεων και γενικότερα κινητικότητας για χτίσιμο του εργατικού κινήματος, χτίσιμο της συνειδητότητας και αγωνιστικότητας της εργατικής τάξης με πολύμορφους τρόπους. Στοιχεία που λείπουν και κάθε εργαζόμενος που ξυπνά κάθε μέρα για ένα μεροκάματο, που νιώθει ανυπεράσπιστος σε αμέτρητους  εργασιακούς χώρους χωρίς δράση συνδικαλισμού, νιώθει βαριά την απουσία τους. Με την ανάπτυξη αυτών των στοιχείων που θα αλλάξουν την ίδια την καθημερινότητα του εργαζόμενου, κάθε Πρωτομαγία θα αξίζει όσο δέκα προηγούμενες, όποια και να είναι η προσεύλευση του κόσμου. Πρωτομαγιές που είναι απεργίες και όχι αργίες, έτσι ώστε και αυτοί που χθες δεν μπορούσαν γιατί δούλευαν να μπορούν κάθε φορά.

 

Ζήτω η εργατική πρωτομαγιά! YAŞASIN BİR MAYIS! 

 

Profuso

Ω, πύλες του παραδείσου!

1 Comment

Leave a Reply