Η Βάρκιζα και οι μαϊμουδάνθρωποι

 

 

Οι μαϊμουδάνθρωποι, το πρώτο είδος ανθρώπου που κατάφερε όχι μόνο να εκφράζει όλες του τις σκέψεις με 140 χαρακτήρες αλλά και να σκέφτεται με 140 χαρακτήρες (όταν δεν αρκείται στο να μαϊμουδίζει τους 140 χαρακτήρες άλλου μαϊμουδανθρώπου), αφιερώνουν τη σημερινή μέρα σε παντοειδείς σαρκασμούς και εξυπνάδες για τη “Βάρκιζα.”

Το γεγονός προδίδει από μόνο του ότι δεν έχουν την παραμικρή ιδέα του τι προέβλεπε η συγκεκριμένη συμφωνία, που υπογράφηκε σαν σήμερα, στις 12 Φλεβάρη του 1945.

Ας τους το γνωστοποιήσουμε:

Άρθρο 1. Η κυβέρνηση αναλαμβάνει να εξασφαλίσει σύμφωνα με το Σύνταγμα “την ελευθέραν εκδήλωσιν των πολιτικών και κοινωνικών φρονημάτων των πολιτών, καταργούσα πάντα τυχόν ανελεύθερον Νόμον.” Επίσης αναλαμβάνει να εξασφαλίσει την απρόσκοπτο λειτουργία των δικαιωμάτων “του συνέρχεσθαι, του συνεταιρίζεσθαι” και την ελευθερία του Τύπου.

Άρθρο 2. Άρση στρατιωτικού νόμου. Μεταξύ άλλων, “οπαδοί του ΕΑΜ ενδεχομένως συλληφθέντες και κρατούμενοι υπό άλλων Οργανώσεων, θα αφεθούν τάχιστα ελεύθεροι.”

Άρθρο 3. Αμνηστία. Αμνηστεύονται τα πολιτικά αδικήματα που τελέστηκαν από την 3η Δεκέμβρη του 44 ως την υπογραφή της συμφωνίας.

Άρθρο 8. Εκκαθάριση σωμάτων ασφαλείας.

Άρθρο 9. Δημοψήφισμα και εκλογές.”Το ταχύτερο δυνατόν, πάντως δε εντός του τρέχοντος έτους, θα διεξαχθή εν πάσα ελευθερία και γνησιότητα δημοψήφισμα, το οποίον θα τερματίση οριστικώς το πολιτειακόν ζήτημα, υποτασσόμενων πάντων εις την απόφασιν του λαού.”

Άκουσαν οι μαϊμουδάνθρωποι ότι η Βάρκιζα οδήγησε σε μεγάλα δεινά αυτούς που την υπέγραψαν, είδαν τους ΕΛΑΣίτες να κλαίνε στο γιουτούμπ, και συμπέραναν, με το μαϊμουδομυαλό τους, ότι ήταν κάποιου είδους συμφωνία που έγραφε “ζήτω οι διώξεις και η καταστολή, ελάτε να μας γαμήσετε.” Το μόνο που συγκράτησε από την όλη η ιστορία το μαϊμουδομυαλό ήταν δυο λέξεις, με δέκα χαρακτήρες: “ΚΚΕ”, “προδοσία.”

Το μαϊμουδομυαλό δεν είναι σε θέση να κατανοήσει ότι αυτός που προδόθηκε δεν ήταν οι μαϊμουδάνθρωποι των πληκτρολογίων και της τηλεοπτικής οθόνης αλλά το ίδιο το ΚΚΕ. Και ότι προδόθηκε απ’ την αδυναμία του να κατανοήσει ότι η αστική δημοκρατία, που λατρεύουν οι μαϊμουδάνθρωποι κάθε βράδι στις οθόνες τους, δεν αποτελούσε στόχο του ένοπλου προλεταριάτου· την αδυναμία του να είναι αρκετά καχύποπτο για τις “δημοκρατικές δεσμεύσεις” των μαϊμουδανθρώπων εκείνης της εποχής, να αυτοπροστατευτεί απ’ τις αυταπάτες του κι απ’ την αφελέστατη εμπιστοσύνη του σε μαϊμουδανθρώπους και σε μαϊμουδοϊδέες.

Οι μαϊμουδάνθρωποι σαρκάζουν, με πάσα άνεση και πλεόνασμα “εξυπνάδας”, μια συμφωνία, κατά συνέπεια, που αν το αντίστοιχό της με οικονομικούς όρους κατατίθονταν σήμερα, θα ούρλιαζαν για “παγκόσμια επανάσταση των προοδευτικών δυνάμεων” και όχι για “προδοσία” και “πουλημένους.”

Οι μαϊμουδάνθρωποι δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι η μοναδική θέση απ’ την οποία μπορεί να ασκηθεί κριτική στη συμφωνία είναι αυτή της υποχρέωσης υπεράσπισης της ένοπλης εξουσίας, της λαϊκής δικτατορίας, δηλαδή, που δεν την έχουν δει όχι στη ζωή τους πώς είναι, αλλά ούτε στα όνειρά τους. Και που φυσικά τρέμουν, σαν καλοί φιλήσυχοι δημοκρατικο-μαϊμουδάνθρωποι που είναι, έχοντας μάθει να διεκδικούν μπανάνες και “αξιοπρέπεια” με ένα και μόνο ανθρώπινο κόλπο: να ρίχνουν ψηφοδέλτια στην κάλπη και να απαντούν σε δημοσκοπήσεις.

Καλύτερα λοιπόν να αφήσουν τη “Βάρκιζα” ήσυχη οι μαϊμουδάνθρωποι. Υπάρχουν πιο αρμόζοντα ζητήματα για αυτούς να ασχοληθούν. Κι ο Βαρουφάκης, π.χ, από “Β” αρχίζει.

Πηγή: LeninReloaded

——-

Σχόλιο: Το ”Βάρκιζα τέλος” το είπε ήδη το ΚΚΕ ακριβώς ένα χρόνο μετά. ”Σαν σήμερα, στις 12 Φλεβάρη του 1946 συνέρχεται στην Αθήνα η 2η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ. Η Ολομέλεια αποφάσισε την προοδευτική έναρξη του ένοπλου αγώνα, σε συνδυασμό πάντα με την πολιτική δουλειά και τη μαζική πάλη για τη συμφιλίωση και για την ειρηνική εσωτερική δημοκρατική εξέλιξη και την αποχή από τις εκλογές.”. Ένα χρόνο μετά την συμφωνία της Βάρκιζας και την βάρβαρη καταπίεση που επικρατούσε, με πρωτοβουλία ΚΚΕ οι αντάρτες ξαναπαίρνουν τα όπλα, δημιουργείται ο ΔΣΕ και παλεύει ενάντια στην μοναρχοφασιστική κυβέρνηση.

Weapons of Class Destruction (WCD)

WCD - (όπλα για την καταστροφή των τάξεων) παραδοσιακοί και κανούργοι τρόποι αποδόμησης του κόσμου του κεφαλαίου και των μορφών εκμεταλλευσης και εξουσίας που δημιουργά και αναπαράγει

Be first to comment