Η προστασία της πρώτης κατοικίας στα χέρια κάποιου Κουλία

Στα χέρια του λαϊκιστή, του κατά τα άλλα “δημοκρατικού” Κουλία η προστασία της πρώτης κατοικίας, δηλαδή το νομοσχέδιο το οποίο κατατέθηκε προς ψήφιση στη βουλή. Με βάση τα δεδομένα όπως προκύπτουν από το θρίλερ όπως αποκαλείται στα αστικά μέσα ενημέρωσης, ΔΗΚΟ και ΔΗΣΥ ψηφίζουν όπως αναμενόταν, δηλαδή καταψηφίζουν το δικαίωμα του λαού στην στέγη, με ΕΔΕΚ και ΑΚΕΛ αλλά και τα άλλα μικρότερα κοινοβουλευτικά κόμματα να είναι κάθετα εναντίων. Οι δε μικροπολιτικές κινήσεις του ΔΗΚΟ τάχατες για αναβολή της ψήφισης μέχρι η Κεντρική Τραπεζίτης, η Κ. Γιωρκάτζη να εξετάσει τις προτάσεις ΕΔΕΚ και ΑΚΕΛ, δεν πείθουν κανένα πολύ απλά διότι ο απλός κόσμος έχει καταλάβει ότι δεν πρόκειται για λάθη, ούτε για παραλείψεις, αλλά για συνειδητές αποφάσεις. Αυτή είναι η γενική τάση κίνησης αποφάσεων σε όλες τις χώρες του κόσμου που αποφασίζουν να λύσουν τα προβλήματα του καπιταλισμού ρίχνοντας τις αντιφάσεις και τη σαπίλα του στο λαό.

Όπως διαφαίνεται λοιπόν τα μεγαλύτερα αστικά κόμματα του τόπου συγκεντρώνουν 28 ψήφους μαζί, και τους απολείπεται ακόμη μια ψήφος. Αυτή η ψήφος δεν μπορεί να θεωρηθεί με βάση την αστική αντίληψη, δηλαδή μια ψήφος σε ένα άνθρωπο που τυχαίνει να είναι εκεί στη βουλή. Δεν είναι ούτε τυχαία η παρουσία του εκεί, αλλά ούτε και απλά ένας λάθος άνρθωπος σε θέση λήψης σημαντικών αποφάσεων. Ο Κουλίας στη προκειμένη περίπτωση πέραν του ότι αντιπροσωπεύει τον κόσμο που τον ψήφισε, συμβολίζει την κατάσταση πραγμάτων επί του εδάφους και φυσικά την υποκρισία της εθνικιστικής αστικής παράταξης. 

Η κρίσιμη αυτή ψήφος ανήκει δικαιωματικά στον Κουλία, ο οποίος ενδέχεται να είναι ανάμεσα στις πιο χαρακτηριστικές φιγούρες της Κυπριακής πολιτικής σκηνής τα τελευταία (και όχι μόνον) χρόνια: μανιασμένος και ψυχωμένος «υπερπατριώτης» στα λόγια, αλλά και παρών στις πιο σημαντικές αποφάσεις ξεπουλήματος του λαού. Από δω και μπρος κανένας δεν ξεχνά κ. Κουλία… ούτε τα εγώ εν τζαι σας σώζουν πλέον. Ο λαός βράζει…

ΥΓ: Αυτή είναι η προσφορά του καπιταλισμού και του πολιτικού προσωπικού του (είτε κοσμικό είτε εθνικιστικό) τον 21ο αιώνα, λαός χωρίς στέγη.

Weapons of Class Destruction (WCD)

WCD - (όπλα για την καταστροφή των τάξεων) παραδοσιακοί και κανούργοι τρόποι αποδόμησης του κόσμου του κεφαλαίου και των μορφών εκμεταλλευσης και εξουσίας που δημιουργά και αναπαράγει

Be first to comment