Ιστορίες επαναπροσέγγισης που δεν θα ακούσετε στα ΜΜΕ

Προχθές (Σάββατο, 27/12/2014) έγινε η παρουσίαση του νέου βιβλίου του Γιάννου Κατσουρίδη “History of the Communist Party in Cyprus” στο βιβλιοπωλείο Khora Kitap cafe, ένα βιβλιοπωλείο/καφέ λίγο πέρα από το Λήδρα Πάλλας. Για την εκδήλωση μπορούσαν οι ενδιαφερόμενοι στο Νότο να μάθουν μέσω του κοινωνικού δικτύου facebook, είτε μέσω προσωπικής δικτύωσης. Σημαντικό αυτό. Κανένα μέσο ενημέρωσης δεν είχε ενδιαφερτεί να παραστεί, για να δώσει μια έστω μικρή περιγραφή της εκδήλωσης. Όχι ότι όλες οι λαικές εκδηλώσεις επαναπροσέγγισης δεν έχουν καθόλου κάλυψη αλλά σίγουρα περιθωριοποιούνται και δεν προβάλλονται σύμφωνα με το μέγεθός τους σε αντίθεση με τις κινήσεις “προσωπικοτήτων” που προβάλλουν ένα υπερταξικό και γενικό λόγο περί κοινοτήτων που πόνεσαν και πρέπει να μάθουν να ζουν μαζί για το καλό του τόπου, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το θάψιμο της δικοινωτικής πρωτομαγιάς αλλά και άλλων εκδηλώσεων με την συμμετοχή συνδικάτων.

Και γιατί να το κάνει κανείς άλλωστε αφού κανένα δεν ενδιαφέρει η ιστορία της Κύπρου προερχόμενη από την σκοπιά των άλλων, την σκοπιά που έχει μηδαμινή αναφορά στην επίσημη ιστορία, σε αντίθεση με την επιρροή που είχε στην πραγματική ιστορία. Έχουμε φάει την αστική ιστοριογραφική σαλάτα Μακάριος/Γρίβας σε διάφορες μορφές αναλόγως των συμφερόντων της εκάστοτε εξωτερικής πολιτικής της κάθε κυβέρνησης αλλά μέχρι σήμερα δεν είχαμε μια ευκαιρία να δούμε την ιστορία από την δική μας οπτική. Και στις δυό πλευρές μιας τέτοιας ιστορίας κύριο λόγο έχουν αποσπασματικές αποκομμένες μνήμες, οι πολιτικές ελίτ των δύο κοινοτήτων ενώ υποβαθμίζεται ο ρόλος των λαικών κινημάτων.

Για το βιβλίο δεν θα επεκταθώ στο παρόν άρθρο, παρά μόνο να αναφέρω πως είναι η πρώτη τέτοιου μεγέθους προσπάθεια επιστημονικής ανάγνωσης της ιστορίας του Κομμουνιστικού κινήματος και κόμματος της Κύπρου από την πλευρά των λαικών συμφερόντων και όχι από πολιτικούς αντιπάλους (έχουν προηγηθεί αξιόλογα διάσπαρτα άρθρα). Για το λόγο αυτό, είναι βιβλίο τεράστιας σημασίας και για συμφωνούντες αλλά και για διαφωνούντες, που ενδέχεται να ανοίξει ερωτήματα για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του κόμματος της Αριστεράς και του τόπου γενικότερα. Όσοι ενδιαφέρονται για την ιστορία του τόπου θα έπρεπε ήδη να το διαβάζουν.

Πίσω στα επαναπροσεγγιστικά όμως, η συγκεκριμένη εκδήλωση έδωσε σε εμάς τρία πολύ σημαντικά στοιχεία που αξίζει τον κόπο να ειπωθούν.

Πρώτον, έχει μεγάλη σημασία και δείχνει πολλά το γεγονός ότι το βιβλίο μεταφράστηκε στα τουρκικά πριν τα ελληνικά. Αυτό κι αν είναι παράξενο σκεφθήκαμε μόλις αντιληφθήκαμε ότι το βιβλίο που εκδόθηκε στα αγγλικά μόλις αυτό το καλοκαίρι, είναι ήδη μεταφρασμένο και εκδομένο στα τουρκικά χωρίς να έχει γίνει αυτό ακόμη στα ελληνικά. Μιλώντας με τους συντρόφους του Baraka, του κοινωνικού κέντρου που λειτουργεί το βιβλιοπωλείο, μας εξήγησαν πως το σκεπτικό τους, πως η ιστορία της Κύπρου και του εργατικού κινήματος είναι πολύ σημαντική για να την μαθαίνουμε από την εθνικιστική και την φιλελεύθερη δεξιά. Ήθελαν να διαβάσουν από πρώτο χέρι την ιστορία του εργατικού κινήματος της Κύπρου, που άλλωστε, μέχρι τα μέσα του αιώνα ήταν συγχωνευμένο και οργανωμένο σε αρκετό βαθμό στις ίδιες οργανώσεις, κυρίως όσον αφορά τα συνδικάτα.

Αυτό που βγήκε μέσα από την συζήτηση αλλά και από τις ερωτήσεις που έγιναν είναι ότι οι Τ/Κ σύντροφοι είναι πιο μπροστά από το λαικό κίνημα στον Νότο, με περισσότερο νεαρό κόσμο με καίριους προβληματισμούς, με τις κατάλληλες ερωτήσεις και με ανάλογες δράσεις. “Θέλουμε να μάθουμε την ιστορία μας από μια οπτική κοντά στην δική μας και όχι από την σκοπιά είτε της Ε/Κ ή της Τ/Κ αστικής τάξης” μας είπαν “γι’ αυτό ξεκινήσαμε να μεταφράζουμε το βιβλίο από την πρώτη μέρα της έκδοσης του στα αγγλικά”.Και αυτή δεν είναι η πρώτη προσπάθεια να αντιληφθούν την ιστορία ακηδεμόνευτα από την ντόπια αστική αφήγηση, η αλήθεια είναι πως αυτό ήταν το 33ο βιβλίο που έχουν εκδόσει. Δεν είναι βέβαια όλα τα βιβλία για την Κύπρο αλλά το γεγονός ότι έχουν μεταφράσει τα απομνημονεύματα του Γρίβα για να δουν από πρώτο χέρι ποιοι Ε/Κ ήταν αυτοί που ευθύνονται για την τραγική ιστορία του τόπου είναι αξιόλογο.

10806391_834646133258957_118489504703754749_n

Δεύτερο, μέσω του βιβλιοπωλείου υπάρχει μια σαφής προσπάθεια δημιουργίας ενός ριζοσπαστικού πόλου που θα μπορεί να παρέμβει στον δημόσιο λόγο όχι ευκαιριακά, αλλά σταθερά με μια συνεχής προσπάθεια να σπάσουν τα ψευδοδιλήμματα μέσα στην Τ/Κ κοινότητα που περνούν φυσικά μέσα από εθνικές οδούς, την στιγμή που στον Νότο λείπει ένας παρόμοις χώρος βιβλίου. Το βιβλιοπωλείο καθώς και το κοινωνικό κέντρο κάνουν πολύ καλή δουλειά ως “στέκι” καθημερινών ανθρώπων αλλά και διανοούμενων που μπορούν να βρεθούν να συζητήσουν, να ενημερωθούν και να πράξουν (η ομάδα Baraka διατηρεί επίσης θεατρική ομάδα, γνωστή μουσική μπάντα καθώς και πλειάδα άλλων δραστηριοτήτων όπως παραγωγή ντοκιμαντέρ), κάτι που στην Ε/Κ κοινότητα υπάρχει μόνο σποραδικά. Φυσικά και οι ίδιοι αντιλαμβάνονται τους περιορισμούς του κοινωνικού κέντρου στην καθημερινή πολιτική δραστηριότητα και για αυτό το λόγο έχουν τροχιοδρομήσει διαδικασίες για την δημιουργία οργάνωσης με προοπτική να παρεμβαίνει και πολιτικά.

Τρίτο, αυτές οι μικρές εκδηλώσεις είναι σημαντικά παραδείγματα και θα μπορούσαν με περισσότερη διάδοση, βάθεμα και πυκνότητα να δώσουν σημαντική ώθηση στις συνειδήσεις του λαού των δύο κοινοτήτων και τον αγώνα για επανένωση, μακριά από το επιβαλλόμενο δίλημμα “λύση μέσω ΝΑΤΟ-ΕΕ ή διχοτόμηση”. Στιγμές συζήτησης μεταξύ συντρόφων για το μέλλον του εργατικού κινήματος, για τα λάθη που κάναμε για τις παραλείψεις μας αλλά και για τον κοινό μας στόχο, τον Σοσιαλισμό και την ανατροπή του συστήματος εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Ειπώθηκαν πολλά τα οποία είναι σημαντικά που μας βοήθησαν και μας να κατανοήσουμε ακόμη περισσότερο πτυχές της ιστορίας του τόπου μας. Ιδιαιτερότητες που δεν λέγονται στα πάνελ προσωπικοτήτων διότι αυτή είναι αγνή ζωντανή ιστορία του τόπου από ανθρώπους που έχουν τα ίδια συμφέροντα. Αυτή δεν ήταν απλά μια εκδήλωση για αόριστες εκφωνήσεις περί ειρήνης για να μάθουμε να ζούμε μαζί. Πολλοί ξέρουν καλά ότι αυτό δεν είναι τόσο πρόβλημα (τουλάχιστον σε αυτή την αφηρημένη μορφή) και ότι οι δύο κοινότητες εσωτερικά δεν είναι ομοιογενή σύνολα με τα ίδια συμφέροντα; διάφοροι παράγοντες είχαν το δικό τους ρόλο στην ιστορία.

Φεύγοντας ρωτήσαμε αν άκουσαν για το νέο βιβλίο του Δρουσιώτη, στο οποίο η νέα αστική αφήγηση επιχειρεί να αναθεωρήσει την ιστορία με σκοπό την Νατοποίηση της Κύπρου και του Κυπριακού προβλήματος: “ναι, τον θυμόμαστε είναι αυτός που έγραφε πριν κάτι χρόνια για τα εγκλήματα της ΕΟΚΑ Β προς Αριστερούς και Τ/Κ και την εμπλοκή της CIA, σήμερα μάθαμε πως είναι στις Βρυξέλλες” μας είπαν με ένα απορημένο ύφος. Ο ιμπεριαλισμός πληρώνει καλά ήταν η απάντησή μας.

Weapons of Class Destruction (WCD)

WCD – (όπλα για την καταστροφή των τάξεων) παραδοσιακοί και κανούργοι τρόποι αποδόμησης του κόσμου του κεφαλαίου και των μορφών εκμεταλλευσης και εξουσίας που δημιουργά και αναπαράγει

1 Comment

  • Reply December 30, 2014

    Fristuti

    “Αυτό που βγήκε μέσα από την συζήτηση αλλά και από τις ερωτήσεις που έγιναν είναι ότι οι Τ/Κ σύντροφοι είναι πιο μπροστά από το λαικό κίνημα στον Νότο, με περισσότερο νεαρό κόσμο με καίριους προβληματισμούς, με τις κατάλληλες ερωτήσεις και με ανάλογες δράσεις.”

    Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό και πρέπει να προβληματίσει τους επίσημους εκπροσώπους του λαϊκού κινήματος στον Νότο αλλά και τον ίδιο τον λαό. Το συμπέρασμα αυτό θέτει θεμελιακά ερωτήματα όσον αφορά το λαϊκό κίνημα αλλά και την ταξική συνείδηση που διέπει τις λαϊκές μάζες. Επίσης θέτει ερωτήματα σχετικά με την μαρξιστική διανόηση, αν υπάρχει τέτοια στην Κύπρο, η οποία θα έπρεπε να στοχεύει σε μια μαρξιστική ιδεολογική διαπαιδαγώγηση με ταξικούς άξονες και επαναστατικές πολιτικές.

Leave a Reply