Να παίξουν μπάλα σε άλλο γήπεδο αποφάσισαν στην Θύρα 9

Την ώρα που η Θύρα 9 ετοιμάζεται να ανακαλύψει “how deep the rabbit hole goes” (αποφασίστηκε η δημιουργία νέας ομάδας με τις αξίες και τα ιδανικά του ΑΣΟΛ 1948, δείτε στις σημειώσεις την ανακοίνωση) κάνουμε ένα βήμα πίσω για να κατανοήσουμε καλύτερα τι γίνεται. Όσο και αν ακούγεται εξωπραγματικό, η γενιά των εβδομηντάρηδων, των εξηντάρηδων και πενηντάρηδων, οι γενιές που στερήθηκαν για να μεγαλώσει η ΟΜΟΝΟΙΑ, αντιλαμβάνονται ότι το πρόβλημα του οργανισμού απλά ως οικονομικό. Έτσι, θεώρησαν εντελώς φυσιολογική την αλλαγή του καταστατικού και την πώληση της ομάδας σε επιχειρηματία, μάλιστα ξένο κιόλας ως προς το κοινό της ομάδας.

Αυτό όμως δεν είναι κάτι το οποίο έγινε εν μια νυκτί. Είναι μια λογική η οποία είχε πάρει τον δρόμο της τουλάχιστον από την δεκαετία του 90′ με τις παγκόσμιες αλλαγές στο ποδόσφαιρο και την μετατροπή του σε εμπόρευμα παράλληλα με τις κατακλυσμικές αλλαγές στον συσχετισμό δύναμης με τις ανατροπές στο σοσιαλιστικό στρατόπεδο. Η γενιές λοιπόν οι παραπάνω απόκτησαν εξοικίωση με τον καπιταλισμό ενώ αποστασιοποιήθηκαν σε μεγάλο βαθμό με το δικό τους αγωνιστικό παρελθόν. Μεγάλωσαν τα παιδιά τους σε αποστειρωμένο από τα κοινωνικά προβλήματα περιβάλλον και προσπάθησαν να δώσουν ατομικές λύσεις στην καθημερινότητα. Όμως, επειδή η συλλογική ιστορία δεν ξεπερνιέται έτσι απλά, η ουσία της ΟΜΟΝΟΙΑΣ και η αγνή αγάπη για την ομάδα κατάφερε να κρατηθεί για αρκετά χρόνια ακόμη, εν πολλοίς χάρη στην υλικοτεχνική υποδομή που έχτισαν αυτές οι προηγούμενες γενιές. Η ιδεολογική σύγχυση και ενίοτε η ναρκοκουλτούρα που διακατέχει την σημερινή νεολαία δεν είναι δημιούργημα της Θύρας 9. Είναι κληρονομιά της απόφασης των προηγούμενων γενιών να περπατήσουν στο μονοπάτι του καπιταλισμού, με ότι αυτό συνεπάγεται.

Σφυροδρέπανο δεσπόζει στο ντέρπι με τον αποέλ, από την σεζόν 2010- 2011. Δεν άντεξαν οι φίλοι της ΟΜΟΝΟΙΑΣ την πώληση της ομάδας σε επιχειρηματία και πως να το δεχτούν άλλωστε αφού είναι ξένο προς το DNA της ομάδας.

Και φτάνουμε στο σήμερα, πολλοί νέοι να καταλαμβαίνουν απόλυτα τη σαπίλα, να την μυρίζονται, αλλά να μην ξέρουν τι ακριβώς να κάνουν για να αλλάξουν τα πράγματα. Προσπαθούν όμως. Αυτό πιστώνεται στην Θύρα 9, ότι ανέλαβε, έστω αργά, να περπατήσει σε νερά αχαρτογράφητα για την εποχή, με τον συσχετισμό δύναμης σε κοινωνικό επίπεδο πολύ εναντίων (σε αντίθεση με το 1948 και την δυναμική που δημιουργούσε η παρουσία δυνατού και ανερχόμενου κομμουνιστικού κινήματος στο εσωτερικό ως αποτέλεσμα της κληρονομιάς της αντιφασιστικής νίκης).

Υπάρχει βέβαια ένα δίλημμα εδώ: εαν οι φίλοι της Θύρας 9 ονειρεύονται τρόπαια και ανταλλαγή πίκκας προς αντίπαλα στρατόπεδα όπως γινόταν όλα αυτά τα χρόνια, μάλλον κάνουν λάθος κινήσεις καθώς το μονοπάτι που διάλεξαν οδηγεί αλλού. Εαν ονειρεύονται “να παίξουν μπάλα σε άλλο γήπεδο”, τότε μάλλον έκαναν μια καλή αρχή.

Εμείς κρατάμε το γεγονός ότι η νεολαία που γεννήθηκε και μεγάλωσε μέσα από τις γενιές των συμβιβασμένων σε όλα τα επίπεδα, αποφάσισε να μιλήσει, ασχέτως εαν ο εκκωφαντικός θόρυβος που κάνει, κριτικάρεται ως ηχορύπανση από τους κωφούς. Δεν ξέρουμε που θα βγάλει ή αν θα πετύχει αυτό που πάει να κάνει η Θύρα 9, αλλά σίγουρα θα μάθει από πρώτο χέρι τι σημαίνει “against modern football”. Από επιλογή, όπως δήλωναν ότι είναι. Και αυτό σίγουρα είναι μια καλή προοπτική για το ποδόσφαιρο στη χώρα μας…

Σημειώσεις

Weapons of Class Destruction (WCD)

WCD - (όπλα για την καταστροφή των τάξεων) παραδοσιακοί και κανούργοι τρόποι αποδόμησης του κόσμου του κεφαλαίου και των μορφών εκμεταλλευσης και εξουσίας που δημιουργά και αναπαράγει

Be first to comment