Παλιά σοσιαλδημοκρατικά επίκαιρα

«Οί επιδιώξεις του Κεφαλαίου γιά επέκταση» «μπορούν νά πραγματοποιηθούν καλύτερα όχι μέ τίς βίαιες μεθόδους του ιμπεριαλισμού, άλλά με την ειρηνικη δημοκρατία».
Ο συλλογισμός αυτός του Κάουτσκι, που έπαναλαβαίνεται μέ χίλιους τρόπους από το Ρώσο ασπιδοφόρο του (και Ρώσο προστάτη τών σοσιαλσωβινιστών) κύριο Σπεκτάτορ, αποτελεί τη βάση της καουτσκιστικής κριτικής του ιμπεριαλισμού καί γι’ αυτό πρέπει νά σταθούμε σ ’αύτόν πιό λεπτομερειακά. Άς αρχίσουμε με μια περικοπή του Χίλφερντινγκ, πού τα συμπεράσματά του, όπως δήλωσε ό Κάουτσκι πολλές φορές, ακόμη και τον ’Απρίλη του 1915, «έχουν γίνει δεκτά ομόφωνα από όλους τους σοσιαλιστές θεωρητικούς».

«Δεν είναι δουλειά του προλεταριάτου —γράφει ο Χίλφερντινγκ— να αντιπαραθέτει στην πιο προοδευτική καπιταλιστική πολιτική τήν ξεπερασμένη πολιτική τής εποχής του ελεύθερου εμπορίου και της εχθρικής στάσης απέναντι στό κράτος. Η απάντηση του προλεταριάτου στην οικονομική πολιτική του χρηματιστικού κεφαλαίου, στον ιμπεριαλισμό, δεν μπορεί να είναι το ελεύθερο εμπόριο, αλλά μόνο ο σοσιαλισμός. Σκοπός τώρα της προλεταριακής πολιτικής δεν μπορεί να είναι το ιδανικό της αποκατάστασης του ελεύθερου συναγωνισμού, που εχει μετατραπεί σε αντιδραστικό ιδανικό, αλλά αποκλειστικά καί μόνο η ολοκληρωτική εξάλειψη του συναγωνισμού με την κατάργηση του καπιταλισμού» .
[…]
Η θεωρητική κριτική του Κάουτσκι για τον ιμπεριαλισμό, δεν εχει τίποτε το κοινό με το μαρξισμό, χρησιμεύει μόνο σαν μέσο κηρύγματος της ειρήνης και της ένότητας με τους οπορτουνιστές και τους σοσιαλσωβινιστές, γιατί η κριτική αυτή παρακάμπτει και συγκαλύπτει ισα-ϊσα τις πιο βαθιές και ριζικές αντιθέσεις του ιμπεριαλισμού: την αντίθεση ανάμεσα στά μονοπώλια και στον ελεύθερο συναγωνισμό που ύπάρχει πλάι σ ’αύτά, ανάμεσα στις γιγάντιες «επιχειρήσεις» (και τα γιγάντια κέρδη) του χρηματιστικοϋ κεφαλαίου (οϊμέ ίσιεν financialization τζαι τότε!)* και στο «τίμιο» έμπόριο στην ελεύθερη αγορά (υγιης επιειρηματικότητα ρε παιδιά, άλλωστε η αριστερά δεν είναι ενάντια στο επιχειρίν!)*, την αντίθεση ανάμεσα στα καρτέλ και τα τραστ, από τη μια μεριά, και στη μη καρτελοποιημένη βιομηχα­νία, από την άλλη κτλ.
Λένιν, Ιμπεριαλισμός το ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού, Απρίλης 1917
* δικά μας σχόλια.

Profuso

Ω, πύλες του παραδείσου!

Be first to comment