Περί δημοκρατικού συγκεντρωτισμού του ΑΚΕΛ

Πολλοί φιλελεύθεροι κύκλοι κατηγορούν το ΑΚΕΛ για την μορφή οργάνωσης του. Ένα από τα πιο καθοριστικά χαρακτηριστικά ενός κόμματος νέου τύπου είναι ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός. Ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός εκφράζει τη διαλεκτική σχέση της ιδεολογίας και των οργανωτικών βάσεων του κόμματος. Τουτέστιν, διάλογος ακόμα και έντονη κριτική εντός του κόμματος, και μια φωνή προς τα έξω ουτως ώστε να δυναμώσει μια πολιτική πρόταση. Με άλλα λόγια “δημοκρατία στη συζήτηση, συγκεντρωτισμός στη δράση”.

Κάνουν λάθος λοιπόν για την έλλειψη “πλουραλισμού”* οι φιλελεύθεροι. Αυτή η παρακαταθήκη του ΑΚΕΛ φάνηκε να νοσεί σοβαρά με τις Ελληνικές εκλογές, εκεί όπου πολλά στελέχη του φάνηκε να πανηγυρίζουν με την εκλογή Σύριζα. Μάλιστα όταν ο “ρέιντζερ” της Κυπριακής δημοσιογραφρίας Μανώλης Καλαντζής ρώτησε τον Χρίστο Χριστοφίδη (εκπομπή επίκαιρα 27/01/2015) για τις διαφορές Σύριζα-ΚΚΕ ο ίδιος ανέφερε ότι οι διαφορές τους είναι εσωτερικές(!) και δεν αφορούν το ΑΚΕΛ, υοθετώντας πλήρως την θεωρία-γραμμή Σύριζα περί “ανθρωπιστικής κρίσης”.

Δεν θα αναφερθώ στο γεγονός ότι αυτή η συμπεριφορά μπορεί να τους εκθέσει μελλοντικά και να τύχει εκμετάλλευσης με ευθύνη της αριστεράς στην Κύπρο για ενδεχόμενα λάθη και παραλείψεις της Ελληνικής κυβέρνησης. Το ξεκάθαρο όμως είναι πως εκείνα τα μέλη του ΑΚΕΛ που είναι πλέον ανοικτά σοσιαλδημοκράτες, συμπεριφέρονται όπως θα ήθελαν οι φιλελεύθεροι να συμπεριφέρονται.

* πλουραλισμός: για το κόμμα της εργατικής τάξης σημαίνει αχταρμάς απόψεων για προσπάθεια διάσπασης του εργατικού κινήματος. Στα αστικά κόμματα αυτό σημαίνει εκτός από την δυνατότητα να αποφεύγουν την κριτική περί ύπαρξης ακροδεξιάς εντός τους κόμματος τους, ότι ο δυνατότερος διασφαλίζει εταίρους για να περάσει την δική του γραμμή μέσα στο κόμμα (αντανάκλαση δηλαδή της αστικής κοινωνίας)

Be first to comment