Προκαταρκτικές σημειώσεις για τον Κυπριακό φασισμό

<<1.     Στην Κύπρο η είδηση για τη σύλληψη του Μιχαλολιάκου και της σπείρας του μόνο στο δελτίο των 12 τα μεσάνυχτα του Σαββάτου (28/09/2013) αξιολογήθηκε να παίξει πρώτη από το κρατικό ΡΙΚ. 

2.    Στο ιδιωτικό MEGA Κύπρου όταν ανακοινωνόταν η έφοδος της αστυνομίας στα γραφεία της Χρυσής Αυγής αφου οι μαρτυρίες μιλούσαν για μαυροφορεμένους με στολή παραλλαγής ως εμπλεκόμενους στο έγκλημα, ο δημοσιογράφος έσπευσε να επισημάνει πως «μαύρα φορούν πολλοί και όχι μόνο η Χρυσή Αυγή».

3.    Στο ιδιωτικό ΣΙΓΜΑ ο εκπρόσωπος του ΕΛΑΜ (αδελφής κλίκας της Χρυσής Αυγής στην Κύπρο) προσκαλείται συχνά πυκνά για να εξηγήσει τις θέσεις του «κόμματος» του.

4.    Σε όλα ανεξαιρέτως τα κυπριακά τηλεοπτικά κανάλια κρατικά και ιδιωτικά, κάθε εθνικό-ρατσιστική δήλωση του Αρχηγού της Κυπριακής Εκκλησίας προβάλλεται καθημερινά ως ευαγγέλιο.>>

Πηγή

5. Μετά την δολοφονία του Π. Φύσσα ο πρόεδρος του ΕΛΑΜ εμφανίστηκε 3 φορές στο Σίγμα, 2 φορές στο MEGA, 1 φορά στο Capital με τους δημοσιογράφους να είναι εξαιρετικά επιεικείς, φιλικοί, με κατάλληλες ερωτήσεις-πάσες, χωρίς απαντήσεις στα απαράδεκτα σχόλια του Χρίστου (π.χ. ”Οι εθνικιστές ήταν αυτοί που πολέμησαν εναντίον των καταχτητών στον Β’ Παγκόσμιο στην Ελλάδα”). Αποκορύφωμα τα σχόλια του δημοσιογράφου του Σίγμα Π. Δημόπουλου: ”Ο λόγος που έφυγα το 2000 από κει που έμενα, στον Αγιο Παντελεήμονα, και ήρθα Κύπρο, είναι γιατί δεν μπορούσα να κυκλοφορήσω στην γειτονιά μου” (12.43)…  ”Πριν τις τελευταίες εκλογές, πήγα στην περιοχή…Άλλο πράγμα! Καθάρισε!!.. τι έγινε ρε παιδιά; Χρυσή Αυγή μου λένε…εφάρμοσε τους νόμους” (13.35)

6. Μετά την σύλληψη των στελεχών της Χρυσής Αυγής, η κυπριακή εφημερίδα ”Αλήθεια” κυκλοφόρησε άρθρο με τον εξής τίτλο: ”Προδιαγράφεται μια νύχτα κόλαση-Πληγωμένο θηρίο η Χρυσή Αυγή” παραθέτοντας μας τις ”ηρωικές” δηλώσεις των συλληφθέντων και ενημερώνοντας μας ότι η νύχτα αναμένεται να είναι ”από τις πιο δύσκολες για την χώρα” λόγω των αντιδράσεων των υποστηρικτών της Χ.Α., λες και είναι όντως αλήθεια οι ονειρώξεις των φασιστών ότι αυτό που κατεστάληκε ήταν κάποιο μεγάλο λαικό κίνημα και η οργή του λαού θα πλημμυρίσει τους δρόμους. Η εκτίμηση αυτή είναι της ίδιας της ”Αλήθειας” μιας και δεν έπεσε στη αντίληψη μας παρόμοιο άρθρο από ελληνικά μμε.

7.  Την νύχτα μετά την σύλληψη και ενώ όλα τα ιδιωτικά κανάλια είχαν σαν πρώτη είδηση τα γεγονότα που διαδραματίζονταν σχετικά με την σύλληψη της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής, το κρατικό κανάλι αποφάσισε να υποβιβάσει την σημασία του ιεραρχώντας τις ειδήσεις του με πρώτη είδηση τον Πρόεδρο στην Ομογένεια, ακολούθησε  το “Happy birthday Mr President” .

8. Ο υπουργός Εσωτερικών Σ. Χάσικος δηλώνει ότι ”κάθε αλλοδαπός που βρίσκεται στην Κύπρο παράνομα στερεί από έναν Κύπριο πολίτη ένα κομμάτι ψωμί”

9. Το κράτος, χρησιμοποιώντας ρητορικά σαν αφορμή τους αλλοδαπούς, ξηλώνει σταδιακά το δικαίωμα στην δημόσια υγεία.

10. Μια βδομάδα πριν την δολοφονία και πριν το ΕΛΑΜ δηλώσει ”είμαστε η Χρυσή Αυγή της Κύπρου”, ο υπουργός Δικαιοσύνης δηλώνει επίσημα στην βουλή ότι ”δεν υπάρχουν νεοφασιστικές κινήσεις στην Κύπρο, ούτε οργανώσεις που διακατέχονται από άκρατο εθνικισμό ή προωθούν είτε τον ρατσισμό είτε την ξενοφοβία.”

11. Το υπουργείο Παιδείας, επισήμως χέρι χέρι με την αρχιεπισκοπή και πρόθυμους ανθρώπους του πνεύματος, γυρνάνε την παιδεία και τους στόχους της προ 30 ετών, κυρήττουν πόλεμο εναντίον ενός δήθεν ”αφελληνισμού” της κυπριακής κοινωνίας, ζητούν να καταργηθεί ο ”κριτικός εγγραμματισμός” , κρατώντας μόνο τον ”εγγραμματισμό” και αυτόν λειψό και προσαρμοσμένο στις επιδιώξεις τους, μπας και μάθουν οι μαθητές να σκέφτονται κριτικά και να αμφισβητούν τον γύρω τους κόσμο.

Αυτά είναι μόνο μερικά από τα περιστατικά των τελευταίων μηνών γύρω από το ζήτημα του φασιστικού φαινομένου στην Κύπρο με πολύ πρόσφατη την προσπάθεια των κυπριακών μμε να φανούν βασιλικότεροι του βασιλέως: Την στιγμή που τα εν Ελλάδι μμε το γύρισαν στον αντιφασισμό, τα κυπριακά δίνουν περισσότερο όσο ποτέ βήμα στο Ελάμ να πει ο,τι θέλει. Ο πρόεδρος του Ελαμ ξαφνικά εμφανίζεται καθημερινά στα κανάλια για να “εξηγήσει” τις θέσεις της οργάνωσης του, με χαρακτηριστικά ίδιες ερωτήσεις και απαντήσεις σε όλα τα ιδιωτικά κανάλια, με εξόφθαλμη μετατόπιση του ζητήματος από πολιτικό και οικονομικό σε ζήτημα ενδυμασίας (στρατιωτικές στολές), κουλτούρας (γυμνασμένοι, ξυρισμένα κεφάλια) και νομικιστικής προσέγγισης όσον αφορά μια αντικοινωνική αποκλίνουσα συμπεριφορά (“με την βία χάνετε το όποιο δίκαιο έχετε” Μυλωνάς – Μέγκα). Η ταύτιση μεγάλου μέρους του αστικού τύπου με το δόγμα Δεν Ξεχνώ (Μυλωνάς – Μέγκα) αλλά και η ολοκληρωτική ταύτιση με την οικονομική πολιτική περί ανάπτυξης και ανεργίας δείχνουν τις προθέσεις της αστικής τάξης απέναντι σε φασιστικές ομάδες και την παλινδρόμηση της στην στήριξη τους (Αρχιεπίσκοπος, Ιωνάς) είτε με μορφή Ελαμ είτε με άλλες ποιο συγκεκαλυμμένες μορφές, σε περιόδους όπου υπάρχει το ενδεχόμενο το εργατικό κίνημα να εμφανίσει διάθεση να αγωνιστεί και να συσπειρωθεί.

Αυτό που είναι προφανές δεν είναι μόνο η απροκάλυπτη προώθηση του κυπριακού παραρτήματος της Χρυσής Αυγής από τα μεγάλα κυπριακά μμε και τα στραβά μάτια της κυβέρνησης, αλλά την διάχυση σε ιδεολογικό και πρακτικό επίπεδο του φασισμού από το αστικό κράτος.

Η διάδοση του φασισμού και στοιχείων του (εθνικισμός, ρατσισμός, μισαλλοδοξία, υποταγή στις ανάγκες του κεφαλαίου) δεν γίνεται αποκλειστικά από μια μικρή ακραία πολιτική οργάνωση (βλ. Ελαμ) ούτε από οπισθοδρομικές, αμόρφωτες και επικίνδυνες μάζες όπως ισχυρίζεται συχνά η φιλελεύθερη θεώρηση. Συσσίτια ”μόνο για Έλληνες” έχουν κάνει και κάνουν και ΜΚΟ και άλλες οργανώσεις με την αιγίδα επιφανών παραγόντων και υπό τον μανδύα ”συναυλιών αλληλεγγύης”. Την ανάγκη περιορισμού της δημοκρατίας για χάρην της κερδοφορίας του κεφαλαίου, της ”ανάπτυξης” την έχουν διαλαλήσει πρωτίστως ”δημοκρατικοί φιλελεύθεροι” (βλ. τον φιλελεύθερο ”Στροβολιώτη” να καλεί, ουσιαστικά, σε πραξικόπημα: ”Όταν η δημοκρατία φτάνει στα όρια της”). Ήταν ο βουλευτής του ΔΗΣΥ Χ. Στυλιανίδης που δήλωσε την νύχτα των εκλογών ”ας τολμήσει τώρα κάποιος να απεργήσει”. Ο φασισμός έρχεται από τα πάνω, από την αστική τάξη (οι καπιταλιστές σαν κάτοχοι των μέσων παραγωγής έχουν στα χέρια τους και τα μέσα παραγωγής ιδεών), τα τσιράκια της, τους διανοούμενους της και τους ιδεολογικούς της μηχανισμούς. Οι διάφορες φασιστικές ομάδες πατάνε πάνω σε αυτά που καλλιεργήθηκαν από τα πάνω εδώ και δεκαετίες και συνεχίζουν να καλλιεργούνται ακόμα πιο έντονα, με στόχο την διαίρεση της εργατικής τάξης, την υπόδειξη ενός άλλου ”εχθρού” σαν φταίχτη και όχι του κεφαλαίου, την αποβλάκωση και καθυπόταξη των μαζών. Ο φασισμός δεν αρχίζει και δεν τελείωνει με το Ελάμ και δεν περιορίζεται εκεί: είναι πρακτική και ιδεολογία που χρησιμοποιεί η αστική τάξη για να σφίξει την κυριαρχία της και την επιδίωξη τον συμφερόντων της. Για αυτό και ότι λέει το Ελάμ, δεν φαίνεται καθόλου ακραίο στα αυτιά των Κυπρίων, γιατί όντως δεν είναι τίποτα καινούργιο. Ακούγεται απλώς σαν το αυτονόητο με βάση αυτά που μαθαίναμε τόσα χρόνια στα σχολεία, στην τηλεόραση, στις εφημερίδες, στα γήπεδα, κ.ο.κ. σαν επίσημη κρατική πολιτική και σαν μαζική κουλτούρα από πλευράς του ιδιωτικού τομέα.

Για αυτό και το Ελάμ, έχει ένα στρωμένο χαλί στην προσπάθεια του να πείσει την κοινωνία, μιας και δεν χρειάζεται να τους μιλήσει και να τους πείσει για κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό που μαθαίνανε, δεν χρειάζεται να τους βοηθήσει να αλλάξουν ο,τι απόψεις είχαν για τον κόσμο και την κοινωνία, για το ποιος είναι φίλος και εχθρός, για το ποιος τους εκμεταλλεύεται, για το ποια είναι τα πραγματικά τους συμφέροντα, εν συντομία δεν χρειάζεται να τους απομακρύνει από την κυρίαρχη ιδεολογία: βρίσκεται ήδη εντός της. Στο ζήτημα της ιδεολογικής δουλειάς, οι φασίστες έχουν να κατέβουν ένα κατήφορο…Εμείς έχουμε να ανέβουμε ένα βουνό.

Profuso

Ω, πύλες του παραδείσου!

14 Comments

  • Reply September 29, 2013

    νεος

    ” Στο ζήτημα της ιδεολογικής δουλειάς, οι φασίστες έχουν να κατέβουν ένα κατήφορο…Εμείς έχουμε να ανέβουμε ένα βουνό.”

    Πολύ καλή η καταγραφή του άρθρου σύντροφοι, και χρήσιμη. Αλλά πως στα κομμάτια “ωρίμασαν οι συνθήκες” όταν γίνεται η διαπίστωση που αντέγραψα και επικόλλησα πιο πάνω;

    Στην Κύπρο, όπως και στην Ελλάδα φυσικά, οι συνθήκες ωρίμασαν για καθαρόαιμο φασισμό. Το αναλύει καλύτερα και το κείμενό σας. Το ζήτημα είναι ποια θα είναι η απάντηση του κινήματος της Αριστεράς. Είμαστε σε άμυνα (το παραδέχεστε επιτέλους με την κατάληξη του άρθρου), και οι στρατηγικές, νομίζω δηλαδή, πρέπει να έχουν σαν βασικό στοιχείο τους την ευρύτητα του μετώπου, μακριά από σεχταρισμούς και απόλυτες ιδεολογικές προσεγγίσεις.

    Για όσο δεν το αντιλαμβανόμαστε αυτό, και εδώ, και στην Ελλάδα, παρουσιάζοντας ένα πολυδιασπασμένο αντιφασιστικό-αντινεοφιλελεύθερο μέτωπο (πόσο μάλλον όταν απαξιώνονται ΑΚΕΛ, ΚΚΕ ή και ΣΥΡΙΖΑ από αντιφασίστες), έχω την εντύπωση πως δεν δικαιούμαστε ούτε καν να μυξοκλαίμε για τα χάλια της κοινωνίας και της πολιτικής πραγματικότητας.

    Ο εκφασισμός τον τελευταίων χρόνων στην Κύπρο έχει σαν κύριο στόχο του το ΑΚΕΛ. Δεν είναι τυχαίο που ο πρόεδρος του ΕΛΑΜ τον οποίο έχουν σαν πρώτη μούρη τα κανάλια Σίγμα και Μέγκα τις τελευταίες μέρες, πιάνεται από τις στημένες υποθέσεις του Χάσικου ενάντια στο ΑΚΕΛ για να στηρίξει την επιχειρηματολογία του. Το ίδιο κάνει και η ιστοσελίδα του ΕΛΑΜ.

    Το ένα χέρι νίβει τ’ άλλο δηλαδή, και τα δυο το αντικομμουνιστικό-φασιστικό πρόσωπο του βαθέως κυπριακού κράτους.

    (παρακαλώ να προστατευτώ από το διαχειριστή αν δεχθώ από άλλους σχολιαστές χαρακτηρισμούς, προσωπικές και κατά κανόνα ατεκμηρίωτες επιθέσεις λόγω των απόψεών μου, αλλιώς ας μην δημοσιευθεί το σχόλιο…)

    • Reply September 30, 2013

      Profuso

      ”δεν χρειάζεται να τους απομακρύνει από την κυρίαρχη ιδεολογία: βρίσκεται ήδη εντός της. Στο ζήτημα της ιδεολογικής δουλειάς, οι φασίστες έχουν να κατέβουν ένα κατήφορο…Εμείς έχουμε να ανέβουμε ένα βουνό.”

      Πάντα έχουμε και θα έχουμε ένα βουνό να ανέβουμε γιατί η κυρίαρχη ιδεολογία δεν είναι και δεν πρόκειται να είναι η δική μας μέσα στην αστική κοινωνία, σε όποια κατάσταση και να βρίσκονται οι συνθήκες.
      Προφάνως βρισκόμαστε σε άμυνα…αλλά η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση. Δεν μιλάμε για φυσική επίθεση, μιλάμε για επίθεση στον χώρο των ιδεών, της προπαγάνδας, στην οργάνωση στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία, στα πανεπιστήμια. Μια τέτοια ”επίθεση” είναι η καλύτερη άμυνα και έχει προοπτικές επιτυχίας μόνο αν είναι ταξική, όχι αν βάζει μπροστά μια αφηρημένη ”δημοκρατία”, την επίκληση σε κάποιον αφηρημένο ανθρωπισμό, εν συντομία, μια φιλελεύθερη προπαγάνδα. Τι σόι απήχηση θα έχουμε στον λαό όταν μας βλέπει να συμμαχούμε ”ενάντια στον φασισμό” με τον κάθε φιλελεύθερο που του κλέβει το ψωμί απ το στόμα και του καταργεί την δημόσια υγεία για χάρην της ανταγωνιστικότητας; Μόνο τότε όταν βάζει το ζήτημα βαθιά και χτυπά στην καρδιά του φασισμού, δηλαδή τον καπιταλισμό, μπορεί το κίνημα να τα βάλει με τον φασισμό (και δεν εννούμε μόνο το Ελαμ), μόνο όταν αμφισβητεί το σύστημα στην ρίζα του. Τον φασισμό δεν θα τον πολεμήσουμε με το να μετατραπούμε σε φιλελεύθερους.

      Ο φασισμός θρέφεται από τον καπιταλισμό που σαπίζει, τον ιμπεριαλισμό. Δηλαδή οι αντικειμενικές συνθήκες, ΝΑΙ, έχουν ήδη ωριμάσει. Αλλά οι συνθήκες δεν υπάρχουν για να τις περιμένουμε παθητικά να προκαλέσουν επανάσταση. Η διαλεκτική σχέση μεταξύ αντικειμενικών και υποκειμενικών συνθηκών έχει αναγκαία προυπόθεση για να κινηθεί την δράση της εργατικής τάξης και του κομμουνιστικού κινήματος. Για να είναι οι συνθήκες ώριμες και αντικειμενικά και υποκειμενικά δεν μπορούμε παρά να βάζουμε μπροστά τους στόχους μας, να υπάρχουν οι στόχοι μας ανοιχτά και καθαρά μέσα σε όποια πολιτική ζύμωση λαμβάνει χώρα, σαν ρητοί στόχοι αυτού εδώ του κινήματος και όχι κάποιου άλλου σε 200 χρόνια.

  • Reply September 30, 2013

    strovoliotis

    Ώστε εγώ έγραψα τέτοιο πράγμα σύντροφοι, ε; “Την ανάγκη περιορισμού της δημοκρατίας για χάρην της κερδοφορίας του κεφαλαίου, της ”ανάπτυξης” την έχουν διαλαλήσει πρωτίστως ”δημοκρατικοί φιλελεύθεροι” (βλ. τον φιλελεύθερο ”Στροβολιώτη” να καλεί, ουσιαστικά, σε πραξικόπημα: ”Όταν η δημοκρατία φτάνει στα όρια της”)”

    Όπως γράφω και στο κείμενο: «Από όσο καταλαβαίνω, από όσο διαισθάνομαι, ο πρόεδρος Χριστόφιας όχι μόνο δεν αντιλαμβάνεται πως φτάσαμε εδώ, όχι μόνο δεν δύναται να παρακολουθήσει τις εξελίξεις, όχι μόνο δεν έχει το παραμικρό στοιχείο για το τι κάνουμε χωρίς το σχέδιο Α, αλλά φαίνεται πως *δεν επιθυμεί να αντιληφθεί*, *δεν επιθυμεί να παρακολουθήσει* και *δεν επιθυμεί να κάνει κάτι*. Ο άνθρωπος έχει παραδοθεί στην ανεπάρκεια του, και πολύ πιθανόν στην κακή φυσική και ψυχολογική του κατάσταση, αφήνοντας τη χώρα να βουλιάξει.»
    Ο ανωτέρω προβληματισμός ισχύει είτε πρόεδρος είναι ο Χριστόφιας (που αποδεδειγμένα συμπεριφερόταν όπως περιγράφεται), είτε ο Αναστασιαδης, είτε οποιοσδήποτε άλλος.

    Εσείς δηλαδή ποια εισήγηση έχετε; Αν ένας πρόεδρος (με υπερεξουσίες), σε ένα αστικό προεδρευόμενο κράτος αποδεχτεί φωνακτά ανίκανος να λειτουργεί, τι θα κάνατε; Μήπως αυτό:
    «Αν είναι έτσι, ο ΓΓ του ΑΚΕΛ, ως ο διάδοχος σου στο κόμμα, η λοιπή ηγεσία του ΑΚΕΛ, ο υποψήφιος Σταύρος Μαλάς, ο «δικός σου» διοικητής Πανίκος Δημητριάδης, ο θεσμικά υπεύθυνος (αλλά αμφιβάλλω αν δύναται να αντεπεξέλθει στις εξελίξεις) πρόεδρος της Βουλής κ. Ομήρου, πρέπει απόψε κιόλας να βρουν λύση.»
    Και αυτό είναι «ουσιαστική» πρόσκληση για πραξικόπημα;
    Προφανώς για πλείστα ζητήματα διαφωνούμε, αλλά παραδέχομαι πως τα ελληνικά σας φαίνονται άριστα.
    Άρα η διαστρέβλωση δεν οφείλεται σε αδυναμία κατανόησης.

    • Reply October 1, 2013

      Profuso

      Ναι ”σύντροφε”, αυτό ακριβώς έγραψες. Και το λες ξανά:

      ”Εσείς δηλαδή ποια εισήγηση έχετε; Αν ένας πρόεδρος (με υπερεξουσίες), σε ένα αστικό προεδρευόμενο κράτος αποδεχτεί φωνακτά ανίκανος να λειτουργεί, τι θα κάνατε;”

      Το αν κάποιος τις κρίνει σαν υπερεξουσίες κτλ δεν αλλάζει το γεγονός ότι αυτό ισχύει θεσμικά και η εκτροπή του προφανώς και θα συνιστά πραξικόπημα, έστω ήπιας μορφής. Και έχεις απόλυτο δίκαιο, ”σύντροφε”, ότι εκεί όπου η οικονομία τα βρίσκει δύσκολα, η αστική δημοκρατία φτάνει στα όρια της και στην ανάγκη θα περιστείλει την πιο ”δημοκρατική” λειτουργία της για να μην κωλυσιεργούν αυτά που πρέπει να γίνουν, για χάρην ποιου φυσικά; του κεφαλαίου. Για αυτό ο καπιταλισμός πρέπει να ανατραπεί και όχι να μεταρρυθμιστεί.

  • Reply September 30, 2013

    νεος

    οκ, δεν νομίζω πως μια αντινεοφιλελεύθερη-αντιιμπεριαλιστική συμμαχία θα μας έκανε φιλελεύθερους, και ούτε πως ντε φάκτο, μέσα στο αστικό σύστημα, κυρίαρχη ιδεολογία στην κοινωνία θα είναι η εθνικο-φιλελεύθερη. Αν ήταν έτσι τα πράγματα, μάλλον θα παραδεχόμασταν μια αέναη στασιμότητα.
    Συμφωνώ παρόλα αυτά πως πρέπει να αμφισβητηθεί στη ρίζα του ο καπιταλισμός, ως η φύτρα του φασισμού και του πολέμου. Είναι το ελάχιστο καθήκον. Το θέμα είναι ποιες απτές και εφικτές προτάσεις -σε συνάρτηση με τις εκάστοτε συνθήκες- έχουμε να βάλουμε μπροστά στην κοινωνία για να προκαλέσουμε τις μετατοπίσεις που χρειαζόμαστε, ποιοι είναι οι άμεσοι “στόχοι” μας, όπως τους περιγράφεις.
    Γιατί ακριβώς, μιλούμε για εδώ και τώρα, και όχι για κάπου αλλού και κάποτε.

    • Reply October 1, 2013

      Profuso

      Άμεσοι στόχοι τίθενται συνεχώς και από πολλούς π.χ. σε μια απεργία. Έχει βεβαίως σημασία και ποιοι είναι αυτοί οι άμεσοι στόχοι, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα εδώ. Το θέμα είναι ότι ο τελικός σκοπός πρέπει να βρίσκετε μέσα στην ζύμωση, εδώ και τώρα.

      ”Αυτό ακριβώς είναι ρεφορμισμός, όταν τον ”τελικό σκοπό” τον απομακρύνουν από τη ζύμωση.”
      http://goo.gl/dRJqDq

      Αυτό το αναγνωρίζεις; ”[Οι κομμουνιστές] Σε όλα αυτά τα κινήματα προβάλλουν το ζήτημα της ιδιοκτησίας, οποιαδήποτε μορφή, περισσότερο ή λιγότερο εξελιγμένη, κι αν έχει πάρει, σαν το βασικό ζήτημα του κινήματος.”

      Όσον αφορά την ιδεολογία, δεν είναι η συνείδηση που καθορίζει το είναι, αλλά το αντίστροφο

  • Reply October 1, 2013

    strovoliotis

    Ετσι ε; Αποτελεί “πραξικόπημα” η προσπάθεια φίλων και συνεργατών του εκάστοτε προέδρου να τον βοηθήσουν, και *δεν* αποτελεί πραξικόπημα η ειλικρινής σας ομολογία ότι θέλετε ανατροπή του υφιστάμενου συστήματος;

    Ο κίνδυνος στη δημοκρατία από εδώ ξεκινά: “Για αυτό ο καπιταλισμός πρέπει να ανατραπεί και όχι να μεταρρυθμιστεί.”

    • Reply October 5, 2013

      Profuso

      Όσο πραξικόπημα αποτελούσε η αστική Γαλλική Επανάσταση, η Αμερικανική Επανάσταση κ.ο.κ. Καταδίκασε τες!

      Όσο για την δική σου προτροπή, νομίζω ο τίτλος σου τα λέει όλα, όπως επίσης και το τελευταίο σου άρθρο που λες πάνω κάτω τα ίδια.
      Δεν επιθύμουμε να συνεχίσουμε αυτήν την συζήτηση γιατί δεν εχουμε τον χρόνο να ασχολούμαστε με αφελείς φιλελεύθερους. Προτιμάμε τους συντηρητικούς, είναι πιο ειλικρινείς στις προθέσεις τους.

  • Reply October 3, 2013

    νεος

    Δεν διαφωνώ σύντροφε και δεν απορρίπτω τούτη την έννοια της ζύμωσης. Αλλά δεν μπορούμε να παραιτούμαστε που τες άμεσες ανάγκες του κόσμου, μέχρι η ζύμωση να φέρει αποτέλεσμα. Μαζί πρέπει να γίνεται, ναν διακριτοί οι άμεσοι από τους απώτερους στόχους. Νομίζω πως εν αρκετά ξεκάθαροι τόσο ο Μαρξ όσο τζιαι ο Λένιν σ’ αυτό το σημείο. Φυσικά πολλές φορές, ο καθ ένας διαβάζει ότι θέλει, όπως θέλει…

  • […] προηγούμενο άρθρο για τον φασισμό εκφράσαμε την εξής […]

  • […] και υπηρέτες των αστών, μην μας το παίζετε αντιφά. Ήσασταν και είσαστε συνυπεύθυνοι. Και ο γλοιώδες τρόπος με τον οποίο πάτε να […]

  • […] Ήσασταν και είσαστε συνυπεύθυνοι. Και ο γλοιώδες τρόπος με τον οποίο πάτε να ξεκαρφωθείτε προδίδει πολλά. Ας πάρουμε για παράδειγμα την ανακοίνωση της υποψήφιας με το ΔΗΣΥ κ. Χόπλαρου: Καμιά αναφορά σε φασίστες, παρά μόνο ένα αφηρημένο γνωμικό ”η πολιτική βία είναι πάντα φασιστική”. Και η επανάσταση την οποία γιορτάσατε προχθές πολιτική βία ήταν. Δηλαδή ήταν φασιστική; Ποιο συγκεκριμένη δεν μπορείτε να είστε, μπας και χάσετε κανένα ψηφοφόρο για τις ευρωεκλογές. Αντίθετα μιλάτε απλώς για ”ακραίους”, λες και αυτοί οι ακραίοι δεν έχουν όνομα, πολιτική ταυτότητα, ιδεολογία…είναι απλώς ”ακραίοι”, γιατί έτσι μπορείτε να τσουβαλιάσετε στον αντι-εξτρεμισμό σας όσους είναι για σας ακραίοι π.χ. απεργοί ή οι διαδηλωτές έξω από την βουλή, ή οι απεργοί της ΑΗΚ που σας στέρησαν από μια ώρα ρεύμα.  Δεν σας ενοχλεί όμως σαν ακρότητα ότι ο  αναπληρωτής κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος (Σ. Σαμψών) του κόμματος με το οποίο είστε υποψήφια έκανε διάλεξη στα γραφεία του Ελαμ υμνώντας τον γνωστό πατέρα του. […]

  • […] 21. Αγκάρρα, «Προκαταρκτικές σημειώσεις για τον Κυπριακό φασισμό» (2013),http://agkarra.com/%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%81%CE%BA%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF&#8230; […]

  • […] 21. Αγκάρρα, «Προκαταρκτικές σημειώσεις για τον Κυπριακό φασισμό» (2013),http://agkarra.com/%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%81%CE%BA%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF&#8230; […]

Leave a Reply