Πρωτομαγιά, Bir Mayis, Κύπρος 2017

Διακήρυξη της ΠΕΟ για την Πρωτομαγιά

Η ΠΕΟ τιμά και φέτος την Εργατική Πρωτομαγιά, την παγκόσμια μέρα των εργαζομένων.

Μαζί με το παγκόσμιο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα και τους εργαζόμενους σε όλο τον κόσμο, τιμούμε τους πρωτομάρτυρες της ηρωικής εξέγερσης του Σικάγο του 1886, οι οποίοι με το αίμα τους έγιναν φωτεινό σημείο αναφοράς για τους κατοπινούς αγώνες της εργατικής τάξης όλου του κόσμου.

Τιμούμε τους πρωτεργάτες του εργατικού κινήματος του τόπου μας, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, οι οποίοι μέσα σε συνθήκες άγριας ταξικής και αποικιοκρατικής καταπίεσης, άνοιξαν νέους δρόμους δείχνοντας ότι τίποτα δεν χαρίζεται αλλά όλα κερδίζονται με οργάνωση και αγώνες.

Για τους εργαζόμενους της Κύπρου η παγκόσμια μέρα ταξικής αλληλεγγύης είναι και μέρα επαναβεβαίωσης της σταθερής προσήλωσης μας στον αγώνα για λύση και επανένωση του τόπου και του λαού μας. Κάτι που μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσα από τις διαπραγματεύσεις που είναι σε εξέλιξη και οι οποίες με όραμα και αποφασιστικότητα πρέπει να επικεντρωθούν στα λίγα αλλά ουσιαστικά εναπομείναντα θέματα με στόχο μια θετική κατάληξη.

Η ΠΕΟ μαζί με τις προοδευτικές τουρκοκυπριακές συνδικαλιστικές οργανώσεις, εργαζόμαστε με συνέπεια και σταθερότητα εδώ και πολλά χρόνια, για να στηρίξουμε την ιδέα της ειρηνικής συμβίωσης, σε μια επανενωμένη, ειρηνική και ασφαλισμένη πατρίδα μέσα στην οποία θα αναπτύσσουμε κοινούς αγώνες για μια ποιοτικά καλύτερη κοινωνία ευημερίας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Η φετινή Πρωτομαγιά βρίσκει τον πλανήτη να συνεχίζει να ταλανίζεται από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, τον πόλεμο και τις επιπτώσεις του, καθώς και την δραματική διεύρυνση της οικονομικής και κοινωνικής ανισότητας.
Το εργατικό κίνημα δέχεται ολομέτωπη επίθεση. Εδώ στην Κύπρο, η δεξιά κυβέρνηση του Δημοκρατικού Συναγερμού, υλοποιώντας με μεγάλη προθυμία τα μνημόνια και τις κυρίαρχες πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, επιβάλλει μια νεοφιλελεύθερη αναδιάρθρωση της οικονομίας και της κοινωνίας. Τα αποτελέσματα είναι καταστροφικά για τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και γενικότερα τα λαϊκά στρώματα στον τόπο μας.
Η Κύπρος, σύμφωνα με τη Eurostat, από το 2012 και μετά, έχει το πιο ταχύ ρυθμό διεύρυνσης της κοινωνικής ανισότητας.

  • Η αγοραστική δύναμη των μισθών έχει κατρακυλήσει 20 χρόνια πίσω.
  • Η ανεργία παραμένει σε ψηλά επίπεδα και είναι στην 3η χειρότερη θέση σε όλη την Ε.Ε.
  • 244.000 άνθρωποι ή 28,9% ζουν σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού.
  • Οι συνταξιούχοι έχασαν το 30% περίπου των εισοδημάτων τους λόγω των περικοπών σε παροχές και ωφελήματα
  • Στις δαπάνες για την υγεία και την κοινωνική προστασία η Κύπρος είναι στις τελευταίες θέσεις της Ε.Ε

Παρ’ όλη την επίθεση, παρά το φόβο και την ανασφάλεια που κυριάρχησε στους εργαζόμενους μέσα στις πρωτόγνωρα δύσκολες καταστάσεις που έφερε η τραπεζική κρίση και η καταστροφική συμφωνία Αναστασιάδη – Τρόικας το Μάρτιο του 2013, καταφέραμε να προστατεύσουμε και να διατηρήσουμε τις συλλογικές μας συμβάσεις έστω και αν το συνδικαλιστικό κίνημα υποχρεώθηκε σε μια οργανωμένη υποχώρηση, παραχωρώντας προσωρινά κάποια ωφελήματα μέσα από ειδικές συμφωνίες.
Εκεί όπου υπήρχε ισχυρό συνδικαλιστικό κίνημα, τα αποτελέσματα ήταν σαφώς καλύτερα και η υποχώρηση λιγότερη. Δυστυχώς εκεί όπου δεν υπάρχει ισχυρή συνδικαλιστική οργάνωση τα δικαιώματα κατακρεουργούνται.
Εδώ και 2 σχεδόν χρόνια, μετά και από την απόφαση του έκτακτου συνεδρίου της ΠΕΟ το Δεκέμβρη του 2015, έχουμε περάσει στην αντεπίθεση. Διεκδικούμε επαναφορά των δικαιωμάτων που είχαν συρρικνωθεί και θέτουμε στο τραπέζι το ζήτημα της νομοθετικής υποχρέωσης των εργοδοτών να εφαρμόζουν τις συλλογικές συμβάσεις.
Η σθεναρή αντίσταση της ΠΕΟ και της Αριστεράς, ανέτρεψε επίσης την προσπάθεια της κυβέρνησης για ιδιωτικοποίηση και ξεπούλημα της CYTA και της ΑΗΚ.
Μπροστά στο συνδικαλιστικό κίνημα είναι ανοικτά κορυφαία ζητήματα τα οποία αναμένεται να αποτελέσουν αντικείμενο νέων αγώνων και σημαντικής συνδικαλιστικής δράσης το επόμενο χρονικό διάστημα:

-ΑΤΑ: Όπως είναι γνωστό είναι σε εξέλιξη διάλογος υπό την αιγίδα της Υπουργού Εργασίας για επανεκκίνηση του θεσμού. Η απόσταση που χωρίζει τις θέσεις μας από τους εργοδότες είναι μεγάλη. Η ΠΕΟ δεν πρόκειται να συναινέσει σε ρύθμιση που δεν θα αποκαθιστά την αγοραστική δύναμη των μισθών όταν αυτή υποσκάπτεται από τον πληθωρισμό.
-ΓΕΣΥ: Η εφαρμογή ΓΕΣΥ αποτελεί άμεση κοινωνική αναγκαιότητα ΓΕΣΥ όμως το οποίο να στηρίζεται στην φιλοσοφία της κοινωνικής αλληλεγγύης και ο καθένας να εισφέρει με βάση τα εισοδήματα του και να απολαμβάνει ίσο δικαίωμα πρόσβασης στις υπηρεσίες υγείας, την ώρα που το χρειάζεται και στην ποιότητα που δικαιούται. Η ΠΕΟ δεν πρόκειται να συνηγορήσει σε αλλοίωση της αναλογίας εισφορών ώστε να φορτωθεί άδικα και μονομερώς, πρόσθετο βάρος στους μισθοσυντήρητους εισφορείς.

  • Ταμεία Προνοίας: Είναι υποχρέωση της κυβέρνησης η υλοποίηση της δέσμευσης της για αποκατάσταση των απωλειών των ταμείων προνοίας λόγω του κουρέματος.
  • Η συνέχιση του αγώνα για αποτροπή των ιδιωτικοποιήσεων
  • Το επόμενο χρονικό διάστημα έμφαση θα δοθεί και σε άλλα ζητήματα όπως:
  • Σταδιακή αποκατάσταση των περικοπών που υπέστηκαν οι συνταξιούχοι.
  • Διόρθωση στρεβλώσεων και αδυναμιών που παρουσιάζονται σε σχέση με το επίδομα τέκνου, τη φοιτητική χορηγία, το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα.
  • Λήψη ουσιαστικών κοινωνικών μέτρων που να διευκολύνουν την εργαζόμενη οικογένεια.
  • Ρύθμιση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων με τρόπο που να διασφαλίζεται ανθρώπινο ωράριο εργασίας για τους εργαζόμενους.
  • Δικαιότερη κατανομή των φορολογικών βαρών.

Οι εργαζόμενοι με την ενίσχυση και διαφύλαξη της οργάνωσης τους, περιφρουρώντας την ενότητα του εργατικού κινήματος και με προσήλωση στον ταξικό προσανατολισμό τους, μπορούν να σταθούν ανάχωμα στις αντεργατικές πολιτικές.
Με αστείρευτη πηγή έμπνευσης την ιστορία μας, πορευόμαστε και φέτος στον δρόμο της τιμής που χάραξαν οι ηρωομάρτυρες του Σικάγο, στο δρόμο του αγώνα για επανενωμένη Κύπρο και για την προστασία των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας των εργαζομένων.

 

 

 

Ανακοίνωση της Κομματικής Ομάδας του ΚΚΕ Κύπρου

Εργατική Πρωτομαγιά 2017. Με τους εργαζόμενους όλων των χωρών για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, πολέμους, προσφυγιά!

 

Τιμούμε την Εργατική Πρωτομαγιά, δυναμώνουμε την πάλη μας για την ανατροπή της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης,   για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας!

Η Εργατική τάξη έχει δύναμη και μπορεί να συγκρουστεί αποφασιστικά με το κεφάλαιο και τους πολιτικούς του εκπροσώπους, να απαντήσει οργανωμένα στην αντιλαϊκή  πολιτική η οποία  πάνω στις προηγούμενες αιματηρές ανατροπές, μετά το «κούρεμα» και το μνημόνιο, προσθέτει  νέα μέτρα για την ενίσχυση των κερδών των μονοπωλιακών ομίλων για την καπιταλιστική ανάκαμψη. Η κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, η απελευθέρωση του ωραρίου, οι μειώσεις μισθών, οι εκποιήσεις και η εργασιακή ανασφάλεια, προστίθενται στα βάρη που ήδη σηκώνουν οι εργαζόμενοι.

Δεν θα ματώνουμε για τα κέρδη τους στην ειρήνη. Δεν θα γίνουμε κρέας για τα κανόνια τους στον πόλεμο!

Καπιταλιστική ανάπτυξη σημαίνει ακόμα πιο  άγρια εκμετάλλευση, φθηνή δουλειά χωρίς δικαιώματα, καταστολή των εργατικών – λαϊκών αγώνων, σε περιβάλλον έντασης των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών  για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών, των αγορών, των δρόμων μεταφοράς, το αιματηρό ξαναχάραγμα των συνόρων.

Αυτό ζούνε οι λαοί, στην Συρία, το Ιράκ, την Λιβύη , την Ουκρανία. Οι απειλές για νέους  ιμπεριαλιστικούς πολέμους στην περιοχή μας, σε πολλές περιοχές του πλανήτη, πολλαπλασιάζονται.

Εκφράζουμε τη διεθνιστική μας αλληλεγγύη  στους λαούς, στεκόμαστε στο πλευρό των ξεριζωμένων, των προσφύγων, ενισχύουμε την πάλη μας ενάντια στις ΗΠΑ , το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Οι  λαοί έχουν τα δικά τους συμφέροντα και καλούνται να τα υπερασπιστούν, να συγκρουστούν με την αστική τάξη, να μην μπούνε κάτω από  καμιά ιμπεριαλιστική σημαία.

Στην Κύπρο, προωθείται ένα σχέδιο διχοτομικό, με «δύο συνιστώντα κράτη» που δεν αντιμετωπίζει τις συνέπειες της εισβολής και κατοχής. Η λύση αυτή δεν είναι ούτε δίκαιη, ούτε βιώσιμη και ο κυπριακός λαός επιβάλλεται να αντιταχθεί αποφασιστικά.

Η πρόταση του ΚΚΕ δίνει διέξοδο, διεκδικεί την άμεση αποχώρηση των κατοχικών δυνάμεων και όλων των ξένων στρατιωτικών δυνάμεων και βάσεων από την Κύπρο. Είναι πρόταση λαϊκής πάλης, διεκδίκησης, για άμεση εφαρμογή. Η πρόταση του ΚΚΕ πατάει γερά στο έδαφος των ενιαίων συμφερόντων του εργαζόμενου λαού της Κύπρου, σέβεται τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων, των Ελληνοκυπρίων, των Μαρωνιτών, των Λατίνων και των Αρμενίων, στοχεύει στην πραγματική επανένωση του νησιού.

Δείχνει το δρόμο για Κύπρο Ανεξάρτητη, Ενιαία, δηλαδή ΕΝΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΥΟ ΚΡΑΤΗ, με δικαίωμα στην ελεύθερη, ανεμπόδιστη διακίνηση, εγκατάσταση και διαμονή εργατικών – λαϊκών οικογενειών σε όλες τις περιοχές του νησιού, χωρίς όρους και δεσμεύσεις.

Με εξασφάλιση των εργασιακών, ασφαλιστικών, κοινωνικών δικαιωμάτων χωρίς διακρίσεις. Με σεβασμό στο δικαίωμα στη γλώσσα, στη μόρφωση, στις θρησκευτικές επιλογές και πολιτιστικές παραδόσεις.

Δυναμώνουμε την οργάνωσή μας, την ταξική ενότητα, τη διεθνιστική  αλληλεγγύη!

Με την εργατική τάξη στην πρωτοπορία, με την κοινωνική συμμαχία μας, προχωράμε μπροστά για το μέλλον που μας ανήκει, για τη μεγάλη υπόθεση της απελευθέρωσης της εργατικής τάξης, των καταπιεσμένων από τα δεσμά της εκμετάλλευσης- για τη σοσιαλιστική κοινωνία ! 

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΡΙΘΕΙ ! ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ !

ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

 

Ανακοίνωση του Δρόμου της Ανεξαρτησίας (ΤΚ)

 

 

Bağımsızlık Yolu 1 Mayıs için çağrı yayınlayarak halkı 1 Mayıs’ta alanlara çağırdı.

Kıbrıslı Türk halkının alternatifsiz ve çaresiz olmadığı vurgulanan açıklamada, “Kurulu ilişkilerin rehavet veren mayhoşluğunu reddeden, genç, dinamik ve hepsinden önemlisi sınıfsal mücadelenin yaratıcı gücünden beslenen devrimci bir alternatif var” denildi.

Bağımsızlık Yolu tüm halkı 1 Mayıs günü saat 18.00’da Lefkoşa Otobüs Terminali’nden başlayacak Bağımsızlık Yolu kortejinde buluşmaya çağırdı.

Açıklama şöyle:

“Günlerin bugün getirdiği, baskı zulüm ve kandır…”

Özel sektörde her gün insanlık onuruna yakışmayan muameleler altında, uzun saatler ve her türlü güvenceden yoksun çalışan emekçiler bunu çok iyi biliyor… Patronun iki dudağı arasında devam eden iş yaşamı, artık her yıl yeniden kırılan rekorlarla iş cinayetlerinin de odağı olmuş durumda…

“Günlerin bugün getirdiği, baskı zulüm ve kandır…”

Sokakta, kafede, üniversite kampüsünde, evde ve erkeklerin elinin uzanabildiği her yerde öldürülen, dayak yiyen, baskı altına alınan kadınlar bunu çok iyi biliyor… Yıllarca inkar edilmiş kadına yönelik şiddet olgusu, artık her yerde gözümüzün içine gire gire varlığını gösteriyor…

“Günlerin bugün getirdiği, baskı zulüm ve kandır…”

Birey olma hakları inkar edilen, baskı ve dayakla büyütülen, taciz, tecavüz ve ölümle yüzleşen çocuklar bunu çok iyi biliyor… Kıbrıs’ın kuzeyinde, son yıllarda çocuklara yönelik istismar hiç olmadığı boyutlarda kendini gösteriyor.

“Günlerin bugün getirdiği, baskı zulüm ve kandır…”

Kovulan, itilen, dövülen, aç, susuz ve açıkta gezinen sokak hayvanları; yaşam alanları talan edilerek varoluş koşulları ortadan kaldırılan yabani canlılar bunun çok iyi biliyor. Kentlerde arabalarca ezilmiş, vurularak veya zehirle öldürülmüş hayvanların sayısı giderek artıyor. Ve betonun yayılması için geriletilen dağlarımız, kumsallarımız, denizlerimiz kısacası doğamız sistematik olarak imha ediliyor.

“Günlerin bugün getirdiği, baskı zulüm ve kandır…”

Ekonomik kriz derinleşirken, işsizlik ve yoksulluk giderek artıyor. Kendini yükselen çaresizliğe çözüm olarak gösteren ve egemenlerin desteğinde ilerleyen muhafazakarlaşma ve dinsel gericilik ise gözümüzün görebileceği her yere yayılmış durumda. Devlet eğitim ve sağlıktan tamamen elini çekip, neoliberal politikaları desteklerken; karına kar katan sermaye, gencinden yaşlısına, kadınından erkeğine hepimizin kanını vampir gibi emiyor…

Tüm bu yaşananların sonu olacağı iddiasıyla gündemimize sokulan Kıbrıs müzakereleri ise; bizi kendi sorunlarımızla mücadele etmekten uzaklaştıran bir avuntu olarak hizmet veriyor. Egemenlerin yarattığı gerçek sorunlarımızı masaya taşımak için değil “liderlere cesaret” vermemiz için çağrı yapan ana akım sol ve onun sözde radikal uzantıları, yıllardır halkımızı müzakere masalıyla uyutuyor. Müzakereler her duvara tosladığında yaşanan hayal kırıklığı ise; sınıfsal yönü ağır basan bir barış mücadelesine evrilmeden kontrol altına alınıyor. Zaten Kıbrıslı Elenlerin büyük halk şovenizmi ile damgalı Kıbrıs Cumhuriyeti, halkımızı onurlu bir özne olarak kabul etmiyor. Tıpkı Kıbrıs’ın kuzeyini rahatça at koşturacağı bir ganimet olarak gören Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin üretimden kopardığı halkımıza besleme muamelesi yaptığı gibi…

Ve şimdi çember giderek daralıyor; TC’de Tayyip Erdoğan rejimi her geçen gün daha otokratik bir diktatörlük biçimi alıyor… Onun yavrusu kktc’de ise, bakanların altındaki Mercedeslerin ve giydikleri takımların fiyatı artıp, hukuksuzluk, yolsuzluk ve usulsüzlükleri doruğa çıkarken; okula giden çocuklar iş kamyonlarının altında can veriyor…

“Ancak bu böyle gitmez, sömürü devam etmez…”

Bu koşullara rağmen Kıbrıslı Türk halkı alternatifsiz ve çaresiz değildir. Kurulu ilişkilerin rehavet veren mayhoşluğunu reddeden, genç, dinamik ve hepsinden önemlisi sınıfsal mücadelenin yaratıcı gücünden beslenen devrimci bir alternatif var…

Bağımsızlık Yolu; 2011 Toplumsal Varoluş mitinglerinin ruhuyla, gençliğin #reddediyoruz mücadelesinin enerjisiyle, sokaklarımızın çamuru, ovalarımızın güneşi, emeğin yaratıcı gücüyle Kıbrıslı Türk halkını 1 Mayıs’ta alanlara çağırıyor…

Bağımsız, birleşik, halkları kardeş bir Kıbrıs için, alın terinin hakkını adilce aldığı, sendikalı ve sosyal güvenceli bir yaşam için, kadına, çocuğa, doğaya yönelik şiddetin son bulduğu huzurlu bir gelecek için 1 Mayıs’ta örgütlü mücadelemizi büyütelim, Bağımsızlık yolu kortejinde birleşelim…

Çünkü “gün gelir, gün gelir zorbalar kalmaz gider.”

Bağımsızlık Yolu

Be first to comment