Σταύρος Μαλάς: << Το μνημόνιο ήταν μονόδρομος >>

Μια πολύ σημαντική αποκάλυψη που μάλλον χάθηκε στα υπόλοιπα προχώρησε ο “ανεξάρτητος” υποψήφιος πρόεδρος Σταύρος Μαλάς. Εμμέσως πλην σαφώς είπε στην κάμερα και την εκπομπή της Κατερίνας Χριστοφίδου στο Σίγμα, πως το μνημόνιο ήταν μονόδρομος, ουσιαστικά δικαιώνοντας την πολιτική Αναστασιάδη την οποία αντιπάλεψε στα σημεία και τους χειρισμούς. Αυτό ακυρώνει την επιχειρηματολογία των εκπροσώπων του ΑΚΕΛ, που μέχρι σήμερα κατηγορούσαν τον κ. Αναστασιάδη πως έφερε μνημόνιο στην χώρα, με τον ΔΗΣΥ να απαντά κάθε φορά, ότι πολλές από τις πρόνοιες του μνημονίου ήρθαν επί διακυβέρνησης Χριστόφια και υπουργείας Κίκη Καζαμία.

“Οταν ο κ.Ανατασιάδης κερδισε τις εκλογές (το 2013), τον πήρα τηλέφωνο όταν εδιεφάνη το αποτέλεσμα των εκλογών για να τον συγχαρώ και του λέω επί λέξη: προχωρήστε άμεσα κ. πρόεδρε να υπογράψεις το μνημόνιο το οποίο έχεις ενώπιον σου, τον επροοιδοποιουσα διότι έλεγε ότι θα βρει δάνειο από δύο χώρες αν θυμάστε, και θα διαπραγματευτεί το μνημόνιο. Και του είπα συγκεκριμένα, χρησιμοποίησα και μια λαϊκή φράση δεν θα την επαναλάβω εδώ πέρα [διάλογος με ΚΦ για την λέξη]. Αυτά τα μασκαραλλίκκια του είπα συγκεκριμένα ότι θα πας να βρεις δάνεια να τα παρατήσεις και να πας να υπογράψεις άμεσα το μνημόνιο έτσι ώστε να διασωθεί η Κυπριακή οικονομία και να στηριχτούν οι τράπεζες, διότι εαν το παρατείνεις ή εαν αλληθωρήσεις τότε θα έχουμε τρομαχτικές συνέπειες.”

2 εύλογα ερωτήματα γεννιούνται από αυτή την παραδοχή του υποψηφίου της θεσμικής και εξωθεσμικής “Αριστεράς”:

1. Με ποια ιδιότητα πλέον πρέπει να βλέπουμε τα επιχειρήματα των εκπροσώπων του ΑΚΕΛ, όταν ο ίδιος παραδέχεται ουσιαστικά πως αν εκλεγόταν το 2013 το μνημόνιο ήταν μονόδρομος; Του ηλίθιου πόπολου που τρώει κόνναρα;

2. Ποια η ουσιαστική διαφορά αυτού του υποψηφίου από τον Νίκο Αναστασιάδη, το ότι δεν είναι διαπλεκόμενος; Αυτή είναι αριστερή πολιτική, ο καλός καπιταλισμός έναντι του διαπλεκόμενου, αυτό είναι το διακύβευμα που προσπαθεί να παρατάξει ο επίδοξος πολιτικός εκπρόσωπος των λαϊκών στρωμάτων;

Παρατήρηση:

Δεν μιλάμε πλέον για μια ανοχή σε έναν υποψήφιο ο οποίος μπορεί να μην κάνει αρκετά σε σχέση με την παραδοσιακή γραμμή μιας αριστερής πολιτικής όπως την αντιλαμβανόμαστε διαχρονικά. Δεν είναι δηλαδή ποσοτικό το θέμα αλλά ποιοτικό. Μιλάμε για ουσιαστική διαφοροποίηση, μια μη αναστρέψιμη κατάσταση, στην οποία όποιος είναι με το καπιταλιστικό σύστημα, τον Ιμπεριαλισμό και τους εδώ εκπρόσωπους του, πρέπει να ξεσκεπάζεται και να αντιμετωπίζεται ως εχθρός της εργατικής τάξης. Και ο Σταύρος Μαλάς ως υποψηφιότητα που φιλοδοξεί να εκπροσωπίσει δήθεν τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα είναι τέτοιος. Τα περί μικρότερου κακού (τα είπαμε και για άλλες χώρες πχ. Κυπριακό, Ελλάδα, ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία κτλ), διαφθοράς ή καλύτερης διαχείρισης στο Κυπριακό είναι στάχτη στα μάτια για την ουσιαστικά ίδια αστική πολιτική που εκπροσωπεί και θέλει να ακολουθήσει, αντιπερισπασμός για να αποφευχθεί η ουσία. Φυσικά, δεν πέσαμε από τα σύννεφα με την συγκεκριμένη παραδοχή και μάλλον ούτε όσοι παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις. Θεωρούμε όμως ως αντανάκλαση της κατάστασης το γεγονός ότι πλέον ούτε στα λόγια δεν διατηρείται  η γνωστή οπορτουνιστική γραμμή που εκφράζεται κατά καιρούς από στελέχη του κόμματος, αλλά μια καθαρά αστική πόυ δείχνει  την (μάλλον διαγεγραμμένη) πορεία που θα ακολουθήσει το κόμμα τα επόμενα χρόνια. Και για να προλάβουμε τους επίδοξους “στοχαστές” του μηχανισμού-διαδικτύου, ας μας πουν, είδαν ποτέ αριστερά που να βάζει σαν πρότυπο το κράτος του Ισραήλ και την περαιτέρω “εμβάθυνση σχέσεων” με τον δυτικό Ιμπεριαλισμό;

Εδώ το σχετικό βίντεο, με την σχετική συζήτηση να αρχίζει κάπου στο 15′

ΥΓ: Όλα αυτά ενώ παράλληλα γιορτάζονται τα 100 χρόνια Οκρωβριανής Επανάστασης.

Weapons of Class Destruction (WCD)

WCD - (όπλα για την καταστροφή των τάξεων) παραδοσιακοί και κανούργοι τρόποι αποδόμησης του κόσμου του κεφαλαίου και των μορφών εκμεταλλευσης και εξουσίας που δημιουργά και αναπαράγει

1 Comment

Leave a Reply