Στην εποχή των συμβούλων

Πρέπει να δημιουργήσουμε στήλη “δημοσιογραφία στην υπηρεσία του ΝΑΤΟ”, αλλά νομίζω θα έχουμε πάρα πολλή δουλειά να κάνουμε για να προλάβουμε να σχολιάσουμε όλη την αρθρογραφία που προσπαθεί να βγάλει άσπρη την ιστορία του νατοικού ιμπεριαλισμού σε σχέση με την Κύπρο. Και είναι όντως αξιόλογη η κατανόηση εκ μέρους των ”συμβούλων”, ότι η χάραξη του μέλλοντος περνά μέσα από την χάραξη και του παρελθόντος. Ο θεσμός του ”προεδρικού συμβούλου” κρίνεται επιτυχημένος, μιας και πολλοί είναι οι επίδοξοι σύμβουλοι-ιστορικοί με μέλημα την μετατροπή της Κύπρου σε ”προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης”, που λέει και ο Κασουλίδης. Ξεχωρίζει όμως συνεχώς το τελευταίο διάστημα ο αρχισυντάκτης του “Πολίτη” η στήλη του οποίου τον τελευταίο καιρό θα μπορούσε κάλλλιστα να μοιάζει με δελτίο τύπου της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης. Το νέο του άρθρο “στην εποχή των καφέδων” (24/12/2014) έρχεται να επιβεβαιώσει ξεκάθαρα για ποιο λόγο υπερασπίστηκαν με τυφλή υπακοή το βιβλίο του Δρουσιώτη.

“Πρόκειται για το σύνδρομο της ανοησίας που μας κατατρύχει από τη δεκαετία του 1960. Και μιλούμε για δοκιμασμένη ανοησία! Γίναμε ανεξάρτητο κράτος με εγγυήτριες δυνάμεις τρία μέλη του ΝΑΤΟ κι εμείς επιλέξαμε να μπούμε στους Αδεσμεύτους. Γίναμε κράτος μέλος του ΟΗΕ και ζητούσαμε Ένωση με την Ελλάδα. Είχαμε 9.5000 τετραγωνικά χιλιόμετρα Βρετανικών Βάσεων και θέλαμε να φέρουμε εν μέσω Ψυχρού Πολέμου ρωσικούς πυραύλους Σαμ στην Κύπρο. Κάναμε αίτηση να γίνουμε μέλος της ΕΕ και θέλαμε να φέρουμε ρωσικούς πυραύλους S-300 στο έδαφός μας ενώ βρισκόταν σε πλήρη εφαρμογή το δόγμα της περιχαράκωσης της ΕΣΣΔ. Μπήκαμε στην ευρωζώνη και παραβιάζαμε όλο το δυτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα ξεπλένοντας ρωσικά δισεκατομμύρια, παραβιάζοντας κανόνες και θεσμούς του διεθνούς εμπορίου για να μπορεί η Ρωσία να ασκεί πολιτική επιρροής σε τρίτες χώρες. Παρότι κάναμε όλες αυτές τις ανοησίες, παρότι επιτρέψαμε ιστορικά στη Ρωσία να μας μετατρέψει σε όχημα διάσπασης της νοτιανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ φέρνοντας Ελλάδα και Τουρκία στα πρόθυρα της σύρραξης εν μέσω Ψυχρού Πολέμου, εξακολουθούμε να μην κατανοούμε γιατί κάποιοι στη Δύση μας θεωρούν αναξιόπιστους και μας αντιμετωπίζουν ως κακομαθημένα παιδιά.”

Ουσιαστικά μας λένε ότι η υποταγή στον ιμπεριαλισμό θα μας κάνει καλό, ότι η μετατροπή της Κύπρου σε ένοπλο πολιορκητικό κριό του ΝΑΤΟ και της ΕΕ θα μας βγει σε καλό, ότι το 1974 έγινε επειδή ήμασταν ξεροκέφαλοι και δεν ακούγαμε τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Σε ποιούς απευθύνεται όμως ο κ. Διονυσίου, ποιο είναι το λεγόμενο target audience του; Μήπως σε ανιστόρητους η απογοητευμένους; Πάντως σίγουρα όχι σε όσους θυμούνται ακόμη τι έγινε το 1974 και πριν, ποια ξένα χέρια φύτεψαν την τραγωδία του λαού μας και ποια ντόπια χέρια καλλιέργησαν ξένα συμφέροντα. Γιατί ο ελληνικός εθνικισμός μόνο σαν ξένο προς τον κυπριακό λαό συμφέρον μπορεί να εκληφθεί. Και οι δύο αντίπαλοι εθνικισμοί στην Κύπρο δεν έπεσαν από τον ουρανό, είχαν συγκεκριμένους πολιτικούς και κοινωνικούς φορείς και μάλλον στην παράταξη που υποστηρίζουν οι επίδοξοι ”συμβούλοι” πρέπει να αναζητήσει αυτούς που παρέδωσαν τον λαό μας τροφή για ξένα συμφέροντα.

Weapons of Class Destruction (WCD)

WCD – (όπλα για την καταστροφή των τάξεων) παραδοσιακοί και κανούργοι τρόποι αποδόμησης του κόσμου του κεφαλαίου και των μορφών εκμεταλλευσης και εξουσίας που δημιουργά και αναπαράγει

Be first to comment