Συγχαρητήρια, κύριε ανθρωπολόγε

Λίγα λόγια για αυτούς που λένε ότι ο φασισμός, είναι ο όχλος και οτι δεν έρχεται απο τα πάνω. Τον φασισμό τον προωθούν συγκεκριμένες δυνάμεις του κεφαλαίου, και αυτό αποδείχτηκε και ιστορικά. Οι αστικές κυβερνήσεις έχουν όρια, και μπροστά στην συνειδητοποίηση οτι το λαικό κίνημα ανεβαίνει, αναπόφευκτα κάποια τμήματά της υποστηρίζουν ιδεολογικά και υλικά τον φασισμό αφού πρώτα καλλιέργησαν τις απαραίτητες προυποθέσεις. Η Χρυσή Αυγή θα ήταν εκεί που είναι αν δεν υπήρχε βοήθεια απο το εφοπλιστικό κεφάλαιο, άλλα “αδελφά κόμματα” και συγκεκριμένους ανθρώπους κλειδιά στο στρατό; Στην Κύπρο ποιες είναι οι “άκρες” του Ελάμ και των άλλων φασιστών; Αλήθεια, αυτοί που ανέβασαν τον Χίτλερ στην εξουσία ποιοί ήταν και τι έπαθαν στην δεύτερη δίκη της Νυρεμβέργης;

—————-

Σε τελική ανάλυση, δεν είναι οι φτωχοί της επαρχίας που αποφάσισαν να περιορίσουν όσο γίνεται τα βασικά δικαιμώματα των εργατών σ’ αυτή τη χώρα, όποια κι αν είναι η εθνικότητά τους ή η καταγωγή τους, οι οποίοι ζουν εδώ με τις γυναίκες και τα παιδιά τους. Σοσιαλιστής υπουργός το έκανε, και μετά όλοι αυτοί της δεξιάς που άρπαξαν την ευκαιρία. Δεν είναι ο αμόρφωτος επαρχιώτης που δήλωσε το 1983 πως οι απεργοί της Ρενώ – κυρίως Αλγερινοί ή Μαροκινοί– ήταν “μετανάστες (…) κινητοποιημένοι από θρησκευτικές ή πολιτικές οργανώσεις που βασίζονται σε κριτήρια ασύμβατα με τις γαλλικές κοινωνικές πραγματικότητες.”

Σοσιαλιστής πρωθυπουργός ήταν, βέβαια, προς τέρψιν των “εχθρών” του εκ δεξιών. Ποιος από μας είχε την φαεινή ιδέα να πει ότι ο Λε Πεν μιλά για πραγματικά προβλήματα; Μήπως ήταν κανένας αλσατός παρτιζάνος του Εθνικού Μετώπου; Όχι, ήταν ο πρόεδρος Φρανσουά Μιτεράν. Δεν είναι ο καθυστερημένος πληθυσμός της επαρχιακής ενδοχώρας που δημιούργησε τα “κέντρα φιλοξενείας” που φυλακίζουν, χωρίς πραγματικά δικαιώματα, όλους όσους επιπλέον στερούνται της δυνατότητας να αποκτήσουν νόμιμα χαρτιά βάσει μόνο του γεγονότος ότι βρίσκονται εδώ.
Δεν είναι οι αγανακτισμένοι κάτοικοι των προαστίων των πόλεών μας που έβγαλαν τη διαταγή, η οποία ακούστηκε σε ολόκληρο τον κόσμο, να εκδίδονται γαλλικές βίζες με τον ρυθμό σταγόνας, ενώ την ίδια στιγμή καθορίζουμε τις ποσοστώσεις των απελάσεων που πρέπει πάσει θυσία να γίνονται απ’ την αστυνομία. Η διαδοχή περιοριστικών νόμων που επιτίθενται στην ελευθερία και την ισότητα εκατομμυρίων ανθρώπων που ζουν και εργάζονται εδώ κάτω απ’ το πρόσχημα της αλλοτριότητάς τους, αυτό δεν είναι έργο του αποχαλινωμένου “λαϊκισμού.”
 Στο τιμόνι για αυτά τα νομικά εγκλήματα βρίσκουμε το κράτος, απλά και ξεκάθαρα…

Alain Badiou, “Ο ρατσισμός των διανοουμένων

Γιατί δεν εμφανίζονται καθόλου ηγετικά στελέχη της Χρυσής Αυγής στο ντοκιμαντέρ [The Cleaners, Κωνσταντίνος Γεωργούσης], δεν είχε την πρόθεση να τα πλησιάσει; «Τα ηγετικά στελέχη δε με ενδιέφεραν. Εξάλλου υπήρχαν εκατό χιλιάδες κάμερες τριγύρω τους και τεχνικά δεν ήταν δυνατόν να τα ακολουθήσεις. Εμένα με ενδιέφεραν μόνο οι απλοί ψηφοφόροι, γιατί αυτός ο όχλος είναι ο φασισμός, όχι ο Μιχαλολιάκος».
———-
Ο “όχλος” είναι ο φασισμός, κύριε ανθρωπολόγε; Δεν είναι τα στελέχη. Δεν είναι ο κύριος Τράγκας, ο κύριος Αναστασιάδης, ο κύριος Αλαφούζος, ο κύριος Μανδραβέλης, Παπαχελάς, Πρετεντέρης, Στ. Θεοδωράκης, Δένδιας, Αδ. Γεωργιάδης, Λάτσης, Βαρδινογιάννης, το “Βήμα”, η “Καθημερινή”, ο ΣΚΑΙ, το MEGA, η Όλγα Τρέμη, ο Χίος, ο Ευαγγελάτος, ο Notis, ο Γαϊτάνος, ο Ράμφος, η Άθενς Βόις, η Λάιφο. Δεν είναι, επουδενί, η αστική τάξη στο σύνολό της, οι “αξίες” της και τα παράγωγά της — επιχειρηματικά, μιντιακά, “καλλιτεχνικά”, “διανοητικά”. Δεν είναι η Μανωλάδα και η Αμυγδαλέζα. Δεν είναι η ξεπουλημένη στο κεφάλαιο σοσιαλδημοκρατία που σάπισε (οι Βενιζέλοι, οι Λοβέρδοι), ούτε αυτή που σαπίζει τώρα. Δεν είναι ούτε η ΕΕ της Λιβύης και της Συρίας, η ΕΕ που αφήνει μετανάστες να πνίγονται και να δολοφονούνται στα σύνορα, η ΕΕ του “Κάστρο Ευρώπη”, η ΕΕ των ειδικών οικονομικών ζωνών, της δίωξης των Ρομά, της άρνησης καταδίκης του ναζισμού, η ΕΕ των ελευθεριών των πραγμάτων και των ανελευθεριών των ανθρώπων.
Ο όχλος είναι ο φασισμός.
Συγχαρητήρια κύριε ανθρωπολόγε.  Τρε μπιεν, τρεζ ιντελιζάν. Μην τα χαλάμε και με τους λάθος ανθρώπους. Αυτούς που μετράνε λίγο περισσότερο από κάποιον ψυχωσικό που ταυτίζετε, έμπλεος μπερκιανής ιεράς οργής, με τον ανεπίδεικτο αστικής λεπτότητος “όχλο.”
Πηγή: Lenin Reloaded

Profuso

Ω, πύλες του παραδείσου!

2 Comments

  • Reply December 30, 2013

    hakos

    Έτσι όμως χάνουμε το ‘υποκείμενο της ιστορίας’. Αν πιστεύουμε δηλαδή ότι όλοι αυτοί που στηρίζουν ΧΑ ή στήριξαν τον Χίτλερ είναι άβουλες μαριονέτες στα χέρια κάποιου παντοδύναμου καραγκιζοπαίχτη και απλά υποκύπτουν στις διαθέσεις της άρχουσας τάξης ποιό είναι το υποκείμενο της αλλαγής; Δεν έχω απάντηση, απλά προβληματίζομαι…

    • Reply January 1, 2014

      Profuso

      Η αντίσταση ή τέλος πάντων το πως ξεπερνά μια κρίσιμη μάζα την ιδεολογία της άρχουσας τάξης, πως αποκτά συνείδηση των συμφερόντων της, είναι μια ερώτηση δύσκολο να απαντηθεί, που απασχόλησε πολλούς, όπως π.χ. την Σχολή της Φρανκφούρτης χωρίς και αυτοί να έχουν δώσει μια σαφή απάντηση. Αλλά πάντως δεν χάνουμε το υποκείμενο της ιστορίας, το οποίο ούτε στην συγκεκριμένη περίπτωση το χάνουμε: δεν στηρίζει την ΧΑ το σύνολο του Ελληνικού λαού. Ενα πρωτοπόρο, συνειδητοποιημένο και υπολογίσιμο κομμάτι υπάρχει και αγωνίζεται και μόνο με την βία θα υποταχθεί στον φασισμό. Επίσης και στην Γερμανία, με ωμή βία αντιμετωπίστηκαν οι κομμουνιστές και η οργανωμένη εργατική τάξη για να μπορέσει να εδραιωθεί ο Χίτλερ στην εξουσία, που δεν πίστεψε σύσσωμη στον Χίτλερ, δεν ήταν μια άβουλη μάζα.
      Πέρα από αυτό, το κείμενο επικρίνει την άποψη ότι ο φασισμός είναι ο ”όχλος”, μια ελιτιίστικη και συντηριτική άποψη, όχι που απλώνει τα πλοκάμια του. Δεν έχει σαν πηγή του τον ”όχλο”, τον λαό, παρόλο που εξαπλώνεται και βρίσκει κρίσιμα στηρίγματα εκεί, αφού όμως έχει γεννηθεί σαν μέρος των κυρίαρχων ιδεών της άρχουσας τάξης.

Leave a Reply