Σχετικά με την παλιά πόλη της Λευκωσίας

Φιλοξενούμενο άρθρο

Η παραδοσιακή εμπορική οδός της Λευκωσίας ήταν όπως είναι γνωστό η Μακαρίου. Οι μεγάλο-επιχειρήσεις, από τα café παγκόσμιων αλυσίδων και τα εστιατόρια, μέχρι τα καταστήματα ένδυσης, βρίσκονταν είτε μέσα στην οδό είτε στην ευρύτερη περιοχή. Σε αντίθεση, η παλιά πόλη, με εξαίρεση την Λήδρας, παρέμενε σε μια μη εμπορευματοποιημένη κατάσταση, διατηρώντας παραδοσιακά μαγαζάκια, καφενεία, κατοίκους, κάποια μαγαζιά εναλλακτικής κουλτούρας και την πλατεία Φανερωμένης, η οποία χρησιμοποιούταν ως δημόσιος χώρος για διάφορους σκοπούς, από τους θαμώνες της. Η εικόνα της παλιάς πόλης όπως προβαλλόταν από τα Μ.Μ.Ε. ήταν αυτή της γκετοποίησης, όπου οι μετανάστες βίαζαν, λήστευαν και τρομοκρατούσαν τους περαστικούς, η νεολαία που περνούσε τον χρόνο της στην περιοχή ήταν προβληματική και αυταρχική, και διάφορα αλλά που δεν αξίζουν αναφοράς εδώ. Όποιος επισκεπτόταν συστηματικά την παλιά πόλη πριν την εμπορευματοποιημένη της, γνωρίζει καλά πως η πιο πάνω εικόνα ήταν ένα ξεκάθαρο ψέμα. Παρόλα αυτά, η εικόνα αυτή κατάφερε να εδραιωθεί στην αντίληψη μεγάλου ποσοστού των πολιτών της Λευκωσίας. Η παλιά πόλη ήταν για τους πλείστους ένας αφιλόξενος και ανασφαλής τόπος μέσα στην πόλη.


Η κρίση στην Κυπριακή οικονομία είχε μέσα από τα πολλά αποτελέσματα της το αυτονόητο – την πτώση της ζήτησης και αναγκαστικά, της κατανάλωσης. Οι καπιταλιστικές εταιρίες στην Μακαρίου διατηρούσαν τιμές οι οποίες ήταν πλέον όλο και λιγότερο ελκυστικές προς τους καταναλωτές τους. Υπήρχε αρχικά προσπάθεια από τους καπιταλιστές (μικρούς και μεγάλους) να μειώσουν τις τιμές των ενοικίων, ένα βασικό κόστος για τις επιχειρήσεις κατανάλωσης και προσφοράς υπηρεσιών. Οι ιδιοκτήτες των κτηρίων αρνήθηκαν την διαπραγμάτευση μείωσης των ενοικίων, και με την αντιπαράθεση ιδιοκτήτων και καπιταλιστών να καταλήγει σε αδιέξοδο, οι καπιταλιστές επέλεξαν την εναλλακτική λύση, δηλαδή την γεωγραφική μεταφορά των επιχειρήσεων τους από μια περιοχή της πόλης σε μια άλλη. Η παλιά πόλη διατηρούσε κατώτερα ενοίκια, άφθονα άδεια σπίτια, και μια εδραιωμένη εμπορική οδό. Μεγάλες και μικρές επιχειρήσεις μεταφέρθηκαν είτε με τα ίδια, είτε με καινούργια ονόματα μέσα στην παλιά πόλη – με καινούργιες επιχειρήσεις να παίρνουν την ευκαιρία και να προσπαθούν να ενταχθούν και αυτές μέσα στην αγορά. Η κακοφημία της περιοχής εξαφανίστηκε στα πλαίσια την «ανάπτυξης» και των χαμηλότερων τιμών που προσέλκυσαν το καταναλωτικό κοινό. Η μετατροπή της παλιάς πόλης σε ένα μικρό Mall παρουσιάστηκε τόσο από τον δήμο όσο και από διάφορα Μ.Μ.Ε. ως η θετική καταστροφή του γκέτο και της απομόνωσης που υπήρχε πριν την κάθοδο των επιχειρήσεων, καθώς και ως ανάπτυξη του ιστορικού κέντρου της πόλης.


Ουσιαστικά αυτό που ο δήμος βάφτισε «ανάπτυξη» δεν είναι τίποτα άλλο από την γεωγραφική μεταφορά εταιριών από την οδό Μακαρίου στην παλιά πόλη, για σκοπούς αύξησης του κέρδους. Στα πλαίσια αυτής της μεταφοράς οι καπιταλιστές κατάφεραν να μειώσουν το κόστος τους με δύο τρόπους: με μειωμένο κόστος στα ενοίκια, και με την μείωση των μισθών. Μέσα στα πλαίσια της τεράστιας ανεργίας που επικρατεί στην Κυπριακή οικονομία, οι νέες προσλήψεις εργατικού δυναμικού μπορούσαν να γίνουν πλέον με μειωμένους μισθούς, πολλές φορές χωρίς κοινωνικές ασφαλίσεις, εργατικά δικαιώματα και συμβόλαια. Με το μειωμένο κόστος στο ενοίκιο οι καπιταλιστές μπόρεσαν να μειώσουν τις τιμές τους, και έτσι να διατηρήσουν την κατανάλωση που χρειάζονται, ενώ με τις μειώσεις στους μισθούς κατάφεραν να αυξήσουν το κέρδος τους. Οι καπιταλιστές λοιπόν κερδίζουν, ενώ οι εργάτες βρίσκονται αντιμέτωποι με μειωμένο το βιοτικό τους επίπεδο.


Οι επιπτώσεις της εμπορευματοποίησης της παλιάς πόλης δεν περιορίζονται μόνο στις εργασιακές σχέσεις. Οι κάτοικοι της παλιάς πόλης αντιμετωπίζουν πλέον οχλαγωγία, σκουπίδια, την ιδιωτικοποίηση των πεζοδρομίων και των δημόσιων χώρων, και την ανικανότητα κοινωνικών υπηρεσιών (ασθενοφόρα, πυροσβεστική υπηρεσία) να αντιδράσουν άμεσα σε σημαντικά περιστατικά, τόσο λόγο του κυκλοφοριακού χάους όσο και της παράνομης στάθμευσης από οχήματα μη κάτοικων, που είναι πλέον συχνό φαινόμενο σε κάθε δρομάκι της παλιάς πόλης. Μέσα στην όλη διαδικασία, το ιστορικό κέντρο έχει χάσει τον χαρακτήρα του, και η πολιτισμική κληρονομία του διαβρώνεται και καταστρέφεται καθημερινά μέσα από την φούσκα «κουλτουριάρικων» καφενείων, καταστημάτων, café, πολυεθνικών αλυσίδων ρούχων και fast food, καταστημάτων frozen yogurt, ναργιλάδικων και οποιαδήποτε άλλη «ιδιοφυές» καινοτομία βρεθεί για την άντληση γρήγορου κέρδους. Η εφαρμογή αυτής της μετατροπής βασίστηκε σε μια εξαιρετικά ανοργάνωτη, σχεδόν laissez-faire αντιμετώπιση από τις αρμόδιες υπηρεσίες του δήμου, οι οποίες άφησαν τις εταιρίες να αλωνίζουν μέσα στο ιστορικό κέντρο σχεδόν ανενόχλητες. Ο δήμαρχος, που έτρεξε με ενθουσιασμό να υποστηρίξει αυτή την καταπληκτική «ανάπτυξη», δείχνει παντελώς ανίκανος να αντιμετωπίσει τα αποτελέσματα που έχει η τοπική οικονομική πολιτική που υποστήριξε.


Η μετατροπή λοιπόν της παλιάς πόλης στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα δεν είναι ούτε παράξενη ούτε καινοτομική. Βασίζεται στην σκόπιμη μεταφορά της καταναλωτικής αγοράς μέσα στα γεωγραφικά πλαίσια τα οποία βολεύουν την καπιταλιστική τάξη, για την διατήρηση και αύξηση του κέρδους της, χωρίς καμία υπόληψη των επιπτώσεων που αυτή μπορεί να έχει έξω από την άντληση του κέρδους.


Γράφει ο Delirium

Weapons of Class Destruction (WCD)

WCD – (όπλα για την καταστροφή των τάξεων) παραδοσιακοί και κανούργοι τρόποι αποδόμησης του κόσμου του κεφαλαίου και των μορφών εκμεταλλευσης και εξουσίας που δημιουργά και αναπαράγει

9 Comments

  • Reply May 5, 2014

    Woofis

    Συμφωνώ σε πολλά σημεία με τον αρθρογράφο, όντως υπάρχει ασυδοσία τζιαι έλλειψη οράματος,ίσως τζιαι καλών προθέσεων, στην αναζωογόνηση της παλιάς πόλης. Που την άλλην διαφωνώ κάπως με την πρότερην εικόναν, υπήρχεν έκδηλη υποβάθμιση τζιαι αν δεν κάμνω λάθος η παρανομία παντός είδους ήταν σχετικά ανεπτυγμένη, ή τουλάχιστον τούτον απέπνεε στον “αμύητον” επισκέπτην η παλιά πόλη πριν κάποια χρόνια.
    Πρέπει επιπλέον να αναφέρουμεν ότι εγίναν τζιαι κάποια όντως αξιόλογα έργα ανάπλασης όπως η περιοχή κοντά στην πύλην Αμμοχώστου, η πλατεία Σολωμού τζιαι άλλα σημεία που εντάσσονται στην ευρύτερην ενότηταν της παλιάς πόλης. Τζιαι γεννικά εν μπορώ παρά να είμαι τουλάχιστον εν μέρει χαρούμενος που απέκτησεν, έστω τζιαι έτσι νέαν πνοήν η συγκεκριμένη περιοχή, δυστυχώς εις βάρος της Μακαρίου, αλλά τι να κάμουμεν, έτσι δουλεύκει ο καπιταλισμός.
    Νομίζω η πραγματική αναβάθμιση της Λευκωσίας, άρα τζιαι της παλιάς πόλης, θα γίνει αφενός με την ανάπλασην της πλατείας Ελευθερίας, καθώς, τζιαι πάνω που ούλλα, που μιαν ενδεχόμενην επίτευξη συμφωνίας στο κυπριακό.
    Για την ώραν απολαμβάνω τους περιπάτους τζιαι τες ποδηλασίες που διοργανώνει το Σπίτι της Συνεργασίας (ως “Nicosia Walk”), δρώμενα τα οποία προτείνω ανεπιφύλακτα σε κάθε επισκέπτην ή κάτοικον της πόλης που δεν την έshιει ζήσει με τούτον τον τρόπον…

    • Reply May 5, 2014

      Weapons of Class Destruction (WCD)

      Το άρθρο μιλά για την εξαθλίωση των εργαζομένων στο όνομα μιας ηθελημένης άναρχης και ανεμικής “ανάπτυξης”, την εξαφάνιση του δημόσιου χώρου και την καταπάτηση των δικαιωμάτων των κατοίκων. Εσύ που το άρθρο απλά διάλεξες να μας πεις ότι η “ανάπτυξη έγινε σε βάρος της Μακαρίου”,ότι ” τι να κάμουμε έτσι εν ο καπιταλισμός” και ότι περνάς καλά με τους γυρούς σου με το ποδήλατο στην πόλη. Αναπαράγεις ξανά την κουβέντα “γκετοποίηση” “εγκληματικότητα” κτλ που εχρησιμοποίησεν η κυβέρνηση τζαι η αστυνομία για την επίτευξη των στόχων τους. Άρα το άρθρο στην ουσία εν τη λογική σου που κριτικάρει και βεβαίως του κάθε καταναλωτή που δεν μπορεί να σκεφτεί έξω που την δική του αυστηρά προσωπική απολαυστική σφαίρα.

    • Reply May 5, 2014

      Woofis

      Εν εθκιάβασες επί της ουσίας το τι απάντησα, εθκιάλεξες κάποια σημεία του σχολίου μου, ερμήνευσες τα αυθαίρετα τζιαι μετά έκαμεν τζιαι επιχειρηματολογίαν πάνω στην αυθαίρετην ερμηνεία σου. Σκιαμαχείς κοινώς.
      Αρχίζω έτσι: “Συμφωνώ σε πολλά σημεία με τον αρθρογράφο, όντως υπάρχει ασυδοσία τζιαι έλλειψη οράματος,ίσως τζιαι καλών προθέσεων, στην αναζωογόνηση της παλιάς πόλης.” Αλλά έκαμες το γαργάραν.

      Τέλος, σαν λευκωσιάτης, σχεδόν 40 χρονών, επέτρεψε μου να έχω τες απόψεις μου για το πως ήταν τζιαι το πως είναι σήμερα η πόλη, τζιαι ειδικά η εντός των τειχών. Εν η πόλη μου, τζιαι ποττέ εν εβασίστηκα στο τι ελάλεν για η αστυνομία για τα ΜΜΕ για τζιείνην. Κάποιαν στιγμήν μεγάλα μέρη της παλιάς πόλης ήταν κέντρον εμπορίας λευκής σαρκός τζιαι ναρκωτικών. Αν εσείς εν τα είδετε τούτα, είσαστεν τυχεροί, εγώ είδα τα όμως.

      Οπότε αλλού η συγκατάβαση σου, τζιαμέ που εννά δουλέψει. Πάνω μου εν πιάννουν έτσι “διαλεκτικές μέθοδοι”.

      • Reply May 5, 2014

        Weapons of Class Destruction (WCD)

        Δεν υπήρχε ίχνος ειρωνείας στην απάντηση μου όπως στη δική σου, αλλά θα σου απαντήσω. Είδα ότι έγραψες “συμφωνώ σε αρκετά σημεία”. Πέραν που τζήνο τα υπόλοιπα ήταν μια κανονική ανάλυση που εμπορούσα να δω σε αστικά μέσα ενημέρωσης, γι αυτό δεν το ανέφερα. Μετά το συμφωνώ έκαμες βασικά μιαν απολογία της επιχειρηματολογίας της κυβέρνησης τζαι των νεοφιλελεύθερων, ούτε καν αριστερίστικη για χάριν διαλόγου. Το γεγονός ότι εγεννήθηκες τζαι ζεις Λευκωσία δεν σημαίνει ότι εμπειρικά στέκεσαι τζαι που πάνω που άλλους, τζαι Λευκωσιάτες συναγερμικούς έσιει αλλά διαφωνούμε ως προς το τι σημαίνει η “ανάπτυξη” Γιωρκάτζιη.Δεν έκαμες τζαι μακροσκελή ανάπτυξη του τι εννοεις για να το κόψω αυθαίρετα όπως λές, έπιασα παραπάνω που το μισό σου σχόλιο, τζήνο που θεωρώ ότι εν η ουσία τζαι συγκρούεται με την άποψη “συμφωνώ”. Θεωρώ πως ήμουν πολλά δίκαιος με το σχόλιο σου.

        Αν μου επιτρέπεις ας κόψω αλλό ένα κομμάτι που το σχόλιο σου τωρά:

        “Κάποιαν στιγμήν μεγάλα μέρη της παλιάς πόλης ήταν κέντρον εμπορίας λευκής σαρκός τζιαι ναρκωτικών. Αν εσείς εν τα είδετε τούτα, είσαστεν τυχεροί, εγώ είδα τα όμως.”

        Με τα λεγόμενα σου δηλαδή εγώ ο διαλεκτικός σε εισαγωγικά συμπερένω ότι τωρά εν έσιει εμπόριο λευκής σαρκός. Στο Villa Mercedes δηλαδή δεν έσιει εμπόριο ναρκωτικών, ούτε λευκής σαρκός. Το εμπόριο λευκής σαρκός αναπτύσσεται όπου δεν εγέμοσεν ο τόπος παγωταρίες, όπου δεν εξημπαρρώσαν τα παγκάκια για να γεμόσουν τραπεζούθκια των καφέ τζαι όπου δεν εγέμοσεν χίπστερς. Μεσα στην ανάπτυξη των ιδιωτικών καφέ δηλαδή το μόνο που μας νοιάζει εν η πολυκοσμία τζαι το έντονον άρωμα του διπλανού. Η “ελλειψη οράματος, τζαι ίσως καλών προθέσεων” μήπως?

        Κάτι ποτούτα που εβλέπαμεν στες αμερικάνικες ταινίες για κάτι σκοτεινά σοκκάκια με κάτι σκούρους ανθρώπους, ξέρεις εγκληματίες. Τωρά ήρτεν η άνάπτυξη οι σκουρόχρομοι εχωστήκαν επειδή εγέμοσεν αστυνομία που κάμνει racial profiling τζαι δέρνει, τζαι έτσι έφυε τζαι η εγκληματικότητα.

        Συγγνώμη αλλά δείξε το σχόλιο σου σε κανένα νέο Συναγερμικό σπουδασμένο της μεσαίας τάξης τζαι αν σου πει διαφωνώ, να το ξανασυζητήσουμε.

  • Reply May 5, 2014

    Fristuti

    Woofis: “Τέλος, σαν λευκωσιάτης, σχεδόν 40 χρονών, επέτρεψε μου να έχω τες απόψεις μου για το πως ήταν τζιαι το πως είναι σήμερα η πόλη, τζιαι ειδικά η εντός των τειχών.”

    Μόνο που αυτό είναι άσχετο και αβάσιμο επιχείρημα ως πρός το να θεμελειώσεις μια ανάλυση ειδικά με ταξικά κριτήρια όπως είναι και αβάσιμη μια συγκριτική επιχειρηματολογία που διατείθεσαι ότι έχεις και ως βίωμα. Το αν γνώριζες πως ήταν και το πως είναι σήμερα δεν μας φτάνει ως προς “την εξαθλίωση των εργαζομένων στο όνομα μιας ηθελημένης άναρχης και ανεμικής “ανάπτυξης”, την εξαφάνιση του δημόσιου χώρου και την καταπάτηση των δικαιωμάτων των κατοίκων”. Όταν λές “Για την ώραν απολαμβάνω τους περιπάτους τζιαι τες ποδηλασίες” διακρίνεται από ψυχολογικής πλευράς ένα ταξικό μίσος και από πολιτικής πλευράς ένας αστικός τρόπος σκέψης που χαρακτηρίζει τον απολιτίκ νεοκύπριο που του βρωμάει η ταξική συνείδηση και βρίσκει λύσεις μέσα από αντικομμουνιστικούς άξονες σκέψης.
    Επίσης με το “Συμφωνώ σε πολλά σημεία με τον αρθρογράφο, όντως υπάρχει ασυδοσία τζιαι έλλειψη οράματος,ίσως τζιαι καλών προθέσεων, στην αναζωογόνηση της παλιάς πόλης.” δεν δικαιολογεί τίποτα και δεν σημαίνει τίποτα μια που, για την ώρα, απολαμβάνεις περιπάτους.

  • Reply May 6, 2014

    Woofis

    *WCD
    “Δεν υπήρχε ίχνος ειρωνείας στην απάντηση μου”. Όπως την άλλη φορά, με τη Χόπλαρου, οι σχολιαστές δαμέσα δεν αντιλαμβάνεστε τι γράφετε. Ούτε τες ειρωνίες σας, ούτε τες ύβρεις σας. Τζιαι δεν έχω εγώ το υπόβαθρον, ούτε ασφαλώς τη διάθεση να σας τες υποδεικνύω.

    *Fristuti
    Εξανάπα σου το τζιαι την άλλη φορά. Την επόμενη φοράν που θα θέλω κατήχησην, εννά πάω στην εκκλησιάν. Ή μάλλον οϊ. Εν χρειάζουμαι κατήχησην, οϊ πλέον. Μεν αναμένετε άλλα σχόλια μου δαμέσα δα. Εν ήμουν ποττέ του κατηχητικού…

    • Reply May 6, 2014

      Weapons of Class Destruction (WCD)

      Θα μας πελλάνεις με τα καμώματα σου, τζαι ούτε απάντησες πάλε επί της ουσίας. Δεν σου έκανα προσωπική επίθεση, εσχολίασα το σχόλιο σου, το ίδιο και της Χόπλαρου που της κάμνεις τον δικηγόρο. Αν μεν σας αρέσκει ο διάλογος να μεν γράφετε σχόλια για να μεν σας απαντούμε. Όταν γράφετε ασάφειες τζαι ενάντια στα συμφέροντα των εργαζομένων όμως θα σας απαντούμε πάντα τζαι άμεσα, εν λογικό νομίζω αν αναλογιστείς το χαρακτήρα της Αγκάρρας. Φαντάστου να μην εκπαιδεύεσουν να ανέχεσαι τους Ναζιστές του Cyprus Freethinkers πόσο θα εδιαμαρτύρεσουν. Να πιένετε στα μπλογκς των νεοφιλελεύθερων που ως γνωστόν έχουν πλουραλισμό απόψεων τζαι κάμνουν πολλά νούσιμες τζαι γόνιμες συζητήσεις, φτάνει φυσικά να μεν διαφωνείς ότι πρέπει να ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα. Είσαστεν ελεύθεροι να κάμετε ότι θέλετε, αλλά δεν θα μας τρελάνετε κιόλας. Δηλαδή όποιος διαφωνεί μαζί σας θα βαφτίζεται ακραίος τζαι ότι κάμνει σας επίθεση, ε δεν πάμε καλά. Και για να σου απαντήσω και στο σχόλιο που έκανες στο fb το οποίο είδα τυχαία από τον νέο ελληνοκύπριο, ναι οι φιλελεύθεροι είναι εχθρός μας αφού εχθρός μας εν η βαρβαρότητα που λέγεται καπιταλισμός, τζαι που τζήνους γεννιέται τζαι θρέφεται τζαι ο φασισμός. Εγράψαμε ένα άρθρο το οποίο εμεταφράστηκε και στα τούρκικα, ονομάζεται “Το Ελαμ είναι δικό σας παιδί…δεν ξεχνά”, διάβασέ το και διάβασε και τα άρθρα του ιστολογίου που αναλύουν τις συγκλίσεις εθνικιστών και κοσμοπολιτών και θα καταλάβεις τη θέση μας. Εμείς διαλέξαμε την πλευρά της εργατικής τάξης (διάβασε την ταυτότητα μας), και η ανάλυση μας γίνεται με βάση αυτό, το λέμε παντού στο ιστολόγιο και αφού είσαι εδώ και σχολιάζεις έπρεπε να το σέβεσαι. Εμείς δεν ερχόμαστε στο μπλογκ σου να σου λέμε να γράφεις σαν προλετάριος. Δεν αερολογούμε και δεν γράφουμε σύμφωνα με την διάθεση της μέρας, ούτε φτιάξαμε την Αγκάρρα για να περάσει η ώρα. Την φτιάξαμε για την ενημέρωση της εργατικής τάξης και την θεωρητική της κατάρτιση. Τα κατηχητικά, άλλοι τα κάνουν.

  • […] πηγή: αγκάρρα […]

  • Reply May 6, 2014

    Fristuti

    Woofis: “Εξανάπα σου το τζιαι την άλλη φορά. Την επόμενη φοράν που θα θέλω κατήχησην, εννά πάω στην εκκλησιάν. Ή μάλλον οϊ. Εν χρειάζουμαι κατήχησην, οϊ πλέον. Μεν αναμένετε άλλα σχόλια μου δαμέσα δα. Εν ήμουν ποττέ του κατηχητικού…”

    στην εκκλησία από οτι φαίνεται πας συχνά μια που ξέρεις πολύ καλά πως παέι η κατήχηση. Πέραν τούτου είναι αρκούντως ενδιαφέρον ότι οι απαντήσεις σου δεν διαφέρουν καθόλου από τα όποια ερωτήματα και τα όποια σχόλια μας εκθέτεις. Τα σχόλια σου και οι θέσεις όσο και όποιες απαντήσεις σου είναι ένα δείγμα από την μικροαστική αντίληψη που τροφοδοτείται από τα να εκφράσω την προσωπική μου γνώμη χωρίς περαιτέρω ανάλυση γιατί μόνο έτσι μπορώ να βρώ την ησυχία μου. Η υπνηλία των θέσεών σου είναι ακριβώς ο μικροαστικός σου ιδεαλισμός και η στειρότητα της κοινωνικής τάξης που πρεσβεύεις.

Leave a Reply