Το Facebook “έπαιξε” με το news feed των χρηστών για ένα μαζικό ψυχολογικό πείραμα.

Επιστήμονες απο το Facebook έχουν δημοσιεύσει ένα έγγραφο που δείχνει ότι χειραγώγησαν το περιεχόμενο που το  είδαν περισσότεροι από 600.000 χρήστες σε μια προσπάθεια να διαπιστωθεί αν αυτό θα επηρεάσει τη συναισθηματική τους κατάσταση.

Η δημοσίευση με τίτλο “Πειραματική απόδειξη μαζικής κλίμακας συναισθηματικής μετάδοσης μέσω των κοινωνικών δικτύων,”(Experimental evidence of massive scale emotional contagion through social networks) δημοσιεύθηκε στα Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών(The Proceedings Of The National Academy Of Sciences). 

Το πείραμα λοιπόν παρουσιάζει πώς οι αναλυτές του Facebook “πείραξαν” τον αλγόριθμο που καθορίζει ποιες αναρτήσεις εμφανίζονται στις ειδήσεις των χρηστών (news feeds)-συγκεκριμένα, οι ερευνητές ανακάτεψαν ασυμμετρικά τον αριθμό των θετικών ή αρνητικών αναρτήσεων για τις δει μια ομάδα απο τυχαία επιλεγμένους χρήστες.

Στη συνέχεια το Facebook ανελύσε τις μελλοντικές αναρτήσεις αυτών των χρηστών κατά τη διάρκεια μιας εβδομάδας για να διαπιστώσει αν οι άνθρωποι ανταποκρίθηκαν με αυξημένη θετικότητα ή την αρνητικότητα στις δικές τους αναρτήσεις, απαντώντας έτσι στο ερώτημα του κατά πόσον οι συναισθηματικές καταστάσεις μπορούν να μεταδοθούν σε ένα κοινωνικό δίκτυο.

Αποτέλεσμα: Ναι Μπορούν! Η οποία είναι μεγάλη ($$$) είδηση ​​για τους αναλυτές δεδομένων του Facebook ελπίζοντας να αποδείξουν ένα ιδιαίτερα κρίσιμο σημείο για τη σύγχρονη ψυχολογία.  Βέβαια είναι λιγότερο ευχάριστη είδηση για τους χρήστες τους οποίους τα συναισθήματα κρυφά χειραγωγούνται.Αυτή η είδηση δεν παρουσιάζεται σαν θεωρία συνωμοσίας αλλά σαν ένα φυσιολογικό πείραμα ιδιωτικής εταιρίας, με την οποία οι χρήστες έχουν υπογράψει ουσιαστικά συμβόλαιο (agree with terms and conditions).

Για να γίνετε μέλος του Facebook, πρέπει να κάνετε κλικ σε ένα παράθυρο λέγοντας ότι συμφωνείτε με τους Όρους χρήσης του Facebook και την πολιτική περι χρήσης των δεδομένων σας, δίνοντας στην εταιρεία το δικαίωμα να έχει πρόσβαση και να χρησιμοποιεί τις πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν.

Η πολιτική εμφανίζει μια ποικιλία από πιθανές χρήσεις για τα δεδομένα σας, οι περισσότερες από αυτές που σχετίζονται με τη διαφήμιση, αλλά υπάρχει επίσης ένα κομμάτι για “εσωτερικές λειτουργίες, συμπεριλαμβανομένης της αντιμετώπισης προβλημάτων, η ανάλυση των δεδομένων, τον έλεγχο, την έρευνα και τη βελτίωση των υπηρεσιών.”

Στη μελέτη, οι συγγραφείς επισημαίνουν ότι έμειναν μέσα στη χαλαρή από περιορισμούς πολιτικής των δεδομένων, χρησιμοποιώντας αλγόριθμους τεχνητής ευφυίας  για να πάρει τις θετικές και αρνητικές αναρτήσεις, που σημαίνει ότι τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών δεν τα είδε κάποιο ανθρώπινο προσωπικό. Επίσης δεν χρειάστηκε να ζητήσουν άδεια από τους συμμετέχοντες αφού είδη έχουν συμφωνήσει στους όρους χρήσης του Facebook εξ’αρχής.

Είναι μια όμορφη υπενθύμιση οτι το Facebook δεν είναι απλά μια ιστοσελίδα που πας για να δεις φωτογραφίες των παιδιών φίλων σου ή για να φρίξεις με τα ρατσιστικά σχόλια του Χάσικου. Είναι και ενα ερευνητικό εργαστήριο με ολους μας ώς πειραματόζωα.

Επίσης, είναι επιτακτική ανάγκη η προώθηση πληροφοριών για τέτοια πειραμάτα σαν ενδείξεις για τις ψευδαισθήσεις που καλλιεργούνται κυρίως στην νεολαία για την κουλτούρα που επικρατεί στην “ηλεκτρονική οικονομία” και τους διάφορους “ηλεκτρονικούς τύπους διακυβέρνησης”. Αυτές οι ειδήσεις ουσιαστικά κατακρεουργούν το επιχείρημα της άμεσης δημοκρατίας του διαδικτύου ενημερώνοντάς μας ότι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές και το ιντερνετ σαν μέσο επικοινωνίας όχι μόνο δεν είναι από μόνο του δημοκρατικό αλλά είναι επίσης πολύ ευκολότερα χειραγωγήσιμο. Ο λόγος έχει να κάνει με το γεγονός ότι παρουσιάζοντας τον εαυτό του σαν το αόρατο μέσο της “αμεσότητας” και “μη διαμεσολάβησης” μέσω χαοτικών θεωρίών των δικτύων, έχει καταφέρει να πείσει πολλούς αφελείς ότι ξαφνικά έχουμε ξεπεράσει κεντρικά πολιτικά προβλήματα της ανθρωπότητας απλώς χρησιμοποιώντας τις τεχνολογίες που μας προσφέρουν γιγάντιες ιδιωτικές επιχειρήσεις.

Το πείραμα της Facebook θυμίζει έντονα τις έρευνες στον τομέα της ψυχολογίας τις δεκαετίες του 50′ και 60′ από το στρατιωτικό-βιομηχανικό-ακαδημαικό σύμπλεγμα (military-industrial-academic complex), σαν αποτέλεσμα των οποίων υπήρξε και η γέννηση του ατομικού ηλεκτρονικού υπολογιστή (Cybernetics) αλλά και το ίδιο το ίντερνετ (ARPANET).

Υ.Γ.

Και εσύ φίλε ακαδημαϊκέ, πάσχιζες να πάρεις να πάρεις έγκριση από το συμβούλιο δεοντολογίας και ηθικής…αλήθεια ποιο ethics comittee θα έδινε έγκριση σε ένα τέτοιο πείραμα και μάλιστα με αυτόν τον τρόπο;;;;

Levenshtein

Victory will be ours.

3 Comments

  • Reply July 4, 2014

    μιστερ μαξ

    Ειναι ενα επεισοδιο σε μια σειρα πειραματων που διενεργουνται πανω σε ανθρωπους. Στο παρελθον ποικιλα καθεστώτα εκαναν πειραματα και επαιξαν με την ζωη, συνηθως των αντι-καθεστωτικων (πχ οι ναζι επι των εβραιων κτλ). Αυτο ειναι μια υπενθυμιση για το που βαδιζει ο κοσμος μας οταν επικρατει σχεδον καθολικα η αντιληψη πως δεν υπαρχουν ανθρωποι αλλά αριθμοι και αντικείμενα.

Leave a Reply