Ταυτότητα - Αγκάρρα

Αγκάρρα – γκάρρα, η [ιταλ. guerra] φιλονικία, σύγκρουση,
πόλεμος.  ”Πάλε αρκέψαν εις μεγάλην αγκάρραν”/
”Εν του συντυχχάνω, είμαι αγκαρρωμένος μιτά του” 

 

      Μια παλιά κυπριακή λέξη που δεν υπάρχει πλέον ζωντανή, όπως δεν υπάρχει στην Κύπρο ανοιχτά, ρητά και ολοζώντανα η πιο ουσιώδης σύγκρουση, παρά μόνο υπόγεια και μασκαρεμένα. Αυτή την σύγκρουση είναι που επιζητούμε να αναζωπυρώσουμε, όπως μια σπίθα που είναι ικανή να ανάψει ένα σωρό από εύφλεκτα υλικά που υπάρχουν ήδη εκεί έτοιμα να τυλιχτούν στις φλόγες. Μιλάμε για την συνειδητή ταξική σύγκρουση που υπήρχε κάποτε στο νησί και ξεχάστηκε όπως ξεχάστηκε και η λέξη. Ξέρουμε πως τώρα μοιάζει ακόμη και σε πολλούς καλοπροαίρετους άκαιρη και παρωχημένη. Αλλά όπου υπάρχει η καπιταλιστική κοινωνία υπάρχει και αυτό που είναι ταυτόχρονα η προϋπόθεση και η άρνηση αυτή της κοινωνίας: η εργατική τάξη. Η τάξη που, επειδή δεν μπορεί να απελευθερωθεί από τα δεσμά της χωρίς να τινάξει στον αέρα όλη την κοινωνία του κεφαλαίου, την αναγκάζει η ιστορία να βάλει μπροστά το πρόταγμα της διάλυσης όλων των τάξεων, το πρόταγμα του Κομμουνισμού. Το εγχείρημα μας δεν είναι απλώς ένα κάλεσμα για σύγκρουση αλλά ένα κάλεσμα να μάθουμε, και μείς και σεις, πως και με τι να συγκρουστούμε, για ποιο πράμα και πως να παλέψουμε.

 

“Ο πόλεμος των φτωχών ενάντια στους πλούσιους, που τώρα
γίνεται στα σημεία και με έμμεσο τρόπο, θα γίνει άμεσος και
καθολικός. Είναι πολύ αργά για να βρεθεί ειρηνική λύση …
σύντομα μια μικρή ώθηση θα είναι αρκετή για να βάλει σε
κίνηση τη χιονοστιβάδα. Τότε πραγματικά η κραυγή του
πολέμου θα αντηχήσει σε ολόκληρη τη χώρα: «Πόλεμος στα
παλάτια, ειρήνη στα καλύβες!» Όμως, τότε θα είναι πολύ αργά
για να φυλαχτούν οι πλούσιοι.” – Φ. Ένγκελς

Το έργο που έχουμε μπροστά μας μοιάζει γιγάντιο…και είναι. Αλλά δεν είμαστε μόνοι, είμαστε κομμάτι ενός παγκόσμιου κύματος που εδώ και δύο αιώνες πότε πάει μπροστά, πότε οπισθοχωρεί και πότε σκαλώνει, αλλά δεν έχει άλλη επιλογή από το να κατακτήσει την κορυφή ή να κατρακυλάει ξανά και ξανά στην βαρβαρότητα.

Αγκάρρααα!!

 

”Άκουσα πως τίποτα δε θέλετε να μάθετε.

Απ’ αυτό βγάζω το συμπέρασμα πως είσαστε εκατομμυριούχοι.

Το μέλλον σας είναι σιγουρεμένο – το βλέπετε

μπροστά σας σ’ άπλετο φως. Φρόντισαν

οι γονείς σας για να μη σκοντάψουνε τα πόδια σας

σε πέτρα. Γι’ αυτό τίποτα δε χρειάζεται

να μάθεις. Έτσι όπως είσαι

εσύ μπορείς να μείνεις.

 

Κι έτσι κι υπάρχουνε ακόμα δυσκολίες, μιας κι οι καιροί

όπως έχω ακούσει είναι ανασφαλείς,

τους ηγέτες σου έχεις, που σου λένε ακριβώς

τι έχεις να κάνεις για να πας καλά.

Έχουνε μαθητέψει πλάι σε κείνους

που ξέρουν τις αλήθειες που ισχύουνε

για όλους τους καιρούς

μα και τις συνταγές που πάντα βοηθάνε.

Μιας και για σένα γίνονται τόσο πολλά

δε χρειάζεται ούτε δαχτυλάκι να κουνήσεις.

Βέβαια, αν τα πράματα ήταν διαφορετικά

Η μάθηση θα ‘τανε υποχρέωσή σου.”         Μ.Μπρεχτ