S300 #9

Συνεχίζεται το φιάσκο με την διαφήμιση Δρουσιώτη. Δεν τίθεται θέμα υπεράσπισης της Ρωσσικής πρεσβείας εδώ αλλά μια παρατήρηση για το πως η νέα Αμερικάνικη αφήγηση για το Κυπριακό προσπαθεί χωρίς επιστημονική ιστορία αλλά με ψυχροπολεμικές τακτικές ψυχολογικού πολέμου να περάσει στο κυπριακό κοινό. Άλλωστε το γεγονός ότι χρησιμοποιείται η ανακοίνωση της Ρωσσίας για να προωθηθούν οι αντιεπιστημονικοί ισχυρισμοί του κ. Δρουσιώτη στο εσωτερικό της χώρας, δείχνουν ότι δεν είναι η Ρωσσία ο στόχος αλλά η αριστερά και οι δημοκρατικές δυνάμεις.

Απ’ ότι φαίνεται, όσος περισσότερος σαματάς γίνεται, τόσα περισσότερα βιβλία μπορεί να πουλήσει. Σήμερα ακόμη ένας ερωτευμένος με την τόσο δημοκρατική και με λαική νομιμοποίηση Τρόικα ήρτε να σηκώσει “λάβαρα αντίστασης” έναντι της Ρωσσίας της αντιδημοκρατικής. Εντωμεταξύ δεν έχει απαντήσει κανείς από τους κονδυλοφόρους της κυβερνητικής και τροικανής πολιτικής στις αναφορές που έγραφε η επιστολή και αντ’ αυτού απαντούν στην κριτική με συνθηματολογία ότι προσπαθούν να τους φιμώσουν. Ούτε κι απαντάει ποτέ κανείς επί της ουσίας στην κριτική που γίνεται στην ιστορική αυτή αφήγηση, παρά μόνον με ηθικές επικλήσεις ”ελευθερίας του λόγου”. Εξαιρετικός τρόπος για να προσπεραστούν και τα ερωτήματα και να φανεί ο Δρουσιώτης και η φιλελεύθερη Tea Party αμερικανιά παράταξη θιασώτες της “ελεύθερης έκφρασης”. Μαθήματα προπαγάνδας και newspeak για το πως να μεταστρέφεις τον λόγο. Επιχειρείται μια ιδεολογική φίμωση, μια έντεχνη πάταξη της ελευθερίας του λόγου για οποιαδήποτε κριτική του βιβλίου, μέσω της επίκλησης ακριβώς της ίδιας της ελευθερίας του λόγου και της έρευνας: Αν συμφωνείς με τα βασικά συμπεράσματα του, τότε ασκείς την ελευθερία σου να εκφράζεσαι….αν διαφωνείς και ασκείς κριτική (ασκώντας δηλαδή την ελευθερία σου να εκφράζεσαι) τότε είσαι κίνδυνος για την ελευθερία του λόγου. Εκπληκτικό!…Βλέπουμε εδώ λοιπόν ότι η ελευθερία του λόγου για τους αστούς και τους γραφιάδες τους δεν σημαίνει απλώς την ελευθερία να λένε και να γράφουν ότι θέλουν μόνο αυτοί, αλλά κυρίως την ”ελευθερία” τους από την οποιαδήποτε κριτική, την ελευθερία τους να καλούν σε λεκτικό τραμπουκισμό όποιου τολμήσει να κριτικάρει αυτό που ίδιοι λένε.  Μα πως γίνεται σε μια χώρα που προσπαθούν να τους φιμώσουν να εφκάλαν μέχρι στιγμής καμιά 20αρκάν απαντήσεις copy paste σε όλες τις αστικές εφημερίδες και στις τηλεοράσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία της έκφρασης (δηλ, που σου νεύκω που πάεις);

Αλήθεια, που ήταν όλοι αυτοί οι φιλελεύθεροι, θιασώτες της ιστορικής επιστήμης και της έρευνας, όταν ο μοναδικός αξιόλογος υπουργός παιδείας τόλμησε να βάλει χέρι στην ακροδεξιά ”ελληνοκεντρική” τους παιδεία (ειδικά τα ιστορικά βιβλία) και δέχτηκε την επίθεση μιας μαζικής εθνικιστικής υστερίας; (αλλά αυτό δεν μετράει γιατί αυτόν ”τον βάλαν οι κουμμουνιστές”). Και πως γίνεται όλοι αυτοί οι πατριώτες που σχίζουν τα ιμάτια τους για την “ανεξαρτησία” της Κύπρου από την Ρωσσία να στάζουν μέλι σε στυλ “επειδή δανείζουν μας, θα μας λένε τι θα κάνουμε” για τες αποφάσεις της Τρόικας;  Αλήθεια κύριε Πολυδώρου, εάν η Κύπρος είναι προτεκτοράτο τότε είσαστε βέβαιος ότι είναι της Ρωσσίας;

ΥΓ: Οι άλλοτε λαλίστατοι ακροδεξιοί κύκλοι έχουν αφήσει το όνομα Δρουσιώτης στην ησυχία του. Τυχαίο;

ΥΓ2: Στο μεταξύ να δείτε που οι εοκαβητατζίδες θα αναδυθούν και σαν τα καταπιεσμένα παιδιά που τους στερούνταν τα ανθρώπινα δικαιώματα και δεν είχαν λόγο έκφρασης τόσα χρόνια να πουν και αυτοί “την δική τους ιστορία”. Βασικά όσοι έχουν λίγη μνήμη ή διάθεση σοβαρής ιστορικής μελέτης (και όχι κίτρινης δημοσιογραφίας) θα ξέρουν ότι δεν χρειάζεται και τόσο να το κάνουν αυτό γιατί η κατά Δρουσιώτην αφήγηση είναι καρμπόν η εοκαβιτατζίδικη των προηγούμενων δεκαετιών.

Weapons of Class Destruction (WCD)

WCD - (όπλα για την καταστροφή των τάξεων) παραδοσιακοί και κανούργοι τρόποι αποδόμησης του κόσμου του κεφαλαίου και των μορφών εκμεταλλευσης και εξουσίας που δημιουργά και αναπαράγει

Be first to comment