Γράμμα στο γιο της «άτυχης Ρουμάνας»

Του Χαράλαμπου Ρωσσίδη

Άκουσα στες ειδήσεις για τη μάνα σου.

Εν θέλω να σε θωρώ στεναχωρημένο τζιαι να κλαίεις.

Μεν χάνεις τες ελπίδες σου. Η κατάσταση σταθεροποιείται. Λλίην υπομονή τζιαι η χώρα μας ανακτά σιγά-σιγά τη χαμένη της ανταγωνιστικότητα. Επήαμεν τα περίφημα στις πρώτες αξιολογήσεις της Τρόικας. Οι Οίκοι Αξιολόγησης εφκάλαν μας που την κατηγορία «σκουπίθκια». Όταν θα έχουμε επιστρέψει στις αγορές και τη μέρα που θα μπορούμε ξανά να κάμουμε δάνεια, εννα με θυμηθείς.

Ειλικρινά λυπούμαι… αλλά εν υπήρχεν άλλη επιλογή. Το επίδομά της έπρεπε να κοπεί. Έπρεπε να κόψουμε το λίπος του σπάταλου κράτους. Έφαεν τον αγλέοραν τζιαι ήταν ένας που τους βασικούς λόγους που εκατέρρευσεν η οικονομία μας. Μαζί με τους δημόσιους υπαλλήλους. Ήρτεν η ώρα να νοικοτζυρευτούμεν, τζιαι να κάμουμεν θυσίες. Για να σώσουμεν το τραπεζικό μας σύστημα τζιαι το Ευρώ. Διότι χωρίς τράπεζες εν υπάρχει οικονομία. Όταν θα έχουμε αναζωογονήσει την αγορά, θα σταθεροποιήσουμε τζιαι την Ευρωζώνη. Μεν κλαίεις τζιαι το 2015 ξεκινά η ανάκαμψη. Είπα σου, εννα με θυμηθείς. Είπεν το τζιαι ο Ντάισελμπλουμ, είπεν το τζιαι ο Όλι Ρεν, είπαν το τζιαι οι experts του IMF που καταλάβουν που οικονομικά τζιαι εν κάμνουν λάθη.

Τωρά που είσαι μιτσής, εν καλά να σου πω τζιαι κάποια άλλα πράματα που πρέπει να έσιεις κατα νου: Αν θέλεις δικαιώματα, πρέπει να τα αποκτήσεις. Οι εποχές των παχιών αγελάδων που έξερες, έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί. Τους συνδικαλισμούς για γάλα στο ψυγείο, στέγη, ένα πιάτο φαΐ, παιδεία, υγεία, εργασία και αξιοπρεπή διαβίωση να τους παραιτήσεις. Η παιδεία εν επένδυση ρε πελλορόκολε, έννεν κοινωνικόν αγαθόν.

Επίσης, τούτα που ακούεις περί Οικουμενικών Διακηρύξεων Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων*, εν ούλλα πελλάρες. Οι θεωρίες τζιαι οι ιδεολογίες επεθάναν. Όταν θα έχουν τελειώσει τούτα ούλλα, θα με θυμηθείς. Πάντα κάποιος πληρώνει αλλά μπακκίρα εν διώ για το αν εματοτζυλίστηκεν ο κόσμος σε θκυο παγκοσμίους πολέμους για να φτάσει η ανθρωπότητα στην Οικουμενική Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Εν θα πληρώννω εγώ για άλλους. Ο καθένας τα δικά του. Τζιαι όποιος μπορεί. Είπεν το τζι ο Δαρβίνος: Η επιβίωση του ισχυροτέρου. Όποιος εν αντέχει…ξέρεις.

Γιατί με θωρείς έτσι; Έσιεις κάτι εναλλακτικό να προτείνεις;

*Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα των Ηνωμένων Εθνών:

  1. Καθένας έχει δικαίωμα σε ένα βιοτικό επίπεδο ικανό να εξασφαλίσει στον ίδιο και στην οικογένεια του υγεία και ευημερία, και ειδικότερα τροφή, ρουχισμό, κατοικία, ιατρική περίθαλψη όπως και τις απαραίτητες κοινωνικές υπηρεσίες. ‘Εχει ακόμα δικαίωμα σε ασφάλιση για την ανεργία, την αρρώστια, την αναπηρία, τη χηρεία, τη γεροντική ηλικία, όπως και για όλες τις άλλες περιπτώσεις που στερείται τα μέσα της συντήρησής του, εξαιτίας περιστάσεων ανεξαρτήτων της θέλησης του.
  2. Η μητρότητα και η παιδική ηλικία έχουν δικαίωμα ειδικής μέριμνας και περίθαλψης. ‘Ολα τα παιδιά, ανεξάρτητα αν είναι νόμιμα ή εξώγαμα, απολαμβάνουν την ίδια κοινωνική προστασία»

 

Πηγή: Cyprusnews.eu

  1. Επειδή τυχαίνει, εντελώς συμπτωματικά, να γνωρίζω άνθρωπο που η οικογένειά του βρέθηκε τυχαία να ταΐζει αυτό το παιδί σε συχνή βάση εδώ και καιρό, αφού η μητέρα του δεν μπορούσε να το ταΐσει με το ανύπαρκτο εισόδημά της, σημειώνω ότι αν έζησε ως τώρα, αυτό δεν οφείλεται σε καμία πρόνοια εκ μέρους του κυπριακού κράτους, αλλά στην καλή καρδιά μιας κυπραίας μάνας που το “υιοθέτησε” πριν τον θάνατο της μητέρας του. Τώρα που το παιδί παραδόθηκε στα χέρια του κράτους, δεν γνωρίζω τι θα απογίνει.

Your email address will not be published. Required fields are marked *

More Stories
Συνθήκες εργασίας στην Amazon -video