Συνέδριο για την κλιματική αλλαγή στο Παρίσι

Ξεκινάει σήμερα το μεγάλο καθοριστικό συνέδριο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή στο Παρίσι, που πραγματοποιείται από τις 30 Νοεμβρίου – 11 Δεκεμβρίου. Για να είμαστε ειλικρινείς, δεν περιμένουμε να βρεθεί λύση παρά το τι θα λεχθεί στο τέλος, διότι λύση στα πλαίσια του καπιταλισμού αποδεδειγμένα δεν μπορεί να βρεθεί. Η αναρχία της παραγωγής στον καπιταλισμό και τα αντιτιθέμενα συμφέροντα δεν αφήνει περιθώριο συνεννόησης ακόμη και για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα που επειλεί το ίδιο το ανθρώπινο είδος. Εδώ κάποιοι ακόμη αρνούνται την ίδια την αλλαγή του κλίματος από δραστηριότητες του ανθρώπου, ενώ άλλοι απλά θεωρούν πως με ένα γρήγορο τεχνολογικό φιξάρισμα θα είμαστε μια χαρά.

Μπορούμε όμως να δούμε πιθανές λύσεις που δεν πραγματοποιούνται, νέα τεχνολογία και επιστημονικές ανακαλύψεις, την κατάσταση πραγμάτων ως έχει και πως ο καπιταλισμός μπαίνει εμπόδιο σε αυτά. Το καίριο ζήτημα για τους καπιταλιστές, είναι πως θα γίνει αλλαγή από ορυκτά καύσιμα σε περιβαλλοντικά ανανεώσιμες πηγές, δίχως να χάσουν σε κέρδη και πολιτική εξουσία, κάτι που σε όσους γνωρίζουν το ζήτημα φαντάζει αδύνατο. Δεν είναι απλά ένα διακρατικό συνέδριο, ούτε οι λύσεις θα έρθουν μέσα σε πλαίσια συμφωνιών μεταξύ παικτών στην διεθνή σκακιέρα. Άλλωστε, έχουμε δει και στο παρελθόν να μποϊκοτάρονται ακόμη και λύσεις κοινής λογικής για τα κέρδη των καπιταλιστών και την συνέχιση γεωπολιτικών στρατηγικών σχεδίων.

Η Αγκάρρα θα παρακολουθήσει στενά το συνέδριο και παρακαλεί τους αναγνώστες της να συμμετέχουν στη προσπάθεια συλλογής πληροφοριών αλλά και αποστολής αποριών για ζητήματα κλιματικής αλλαγής, έτσι ώστε και εμείς να γνωρίζουμε τις ανησυχίες σας αλλά και να λύνονται απορίες.

Ποιο κάτω μπορείτε να πάρετε μικρα “shots” από την Guardian, Al Jazeera γιατί το συγκεκριμένο συνέδριο θεωρείται το πλέον καθοριστικό για το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής.

Και ένα μικρό ντοκιμαντέρ επίσης από Al Jazeera:

  1. Το ξαναστέλνω το σχόλιο γιατί μάλλον χάθηκε σε κάποιο switching system

    “Το καίριο ζήτημα για τους καπιταλιστές, είναι πως θα γίνει αλλαγή από ορυκτά καύσιμα σε περιβαλλοντικά ανανεώσιμες πηγές, δίχως να χάσουν σε κέρδη και πολιτική εξουσία, κάτι που σε όσους γνωρίζουν το ζήτημα φαντάζει αδύνατο.”

    Μπορείς να εξηγήσεις τι εννοείς εδώ ή να παραπέμψεις κάπου. Εφόσον έχουν την εξουσία γιατί δεν μπορεί να γίνει η μετάβαση χωρίς μείωση του ποσοστού κέρδους και το σημαντικότερο χωρίς να χάσουν αυτή την ίδια την εξουσία.

    1. Όταν μιλάμε για εξουσία, δεν εννοούμε κάτι συνομοσιολογικό, 5 άτομα για παράδειγμα που κάνουν ότι θέλουν. Εννοούμε την εξουσία του κεφαλαίου, με τους δικούς της νόμους και αντιθέσεις. Ένας καπιταλιστής για παράδειγμα, εαν δεν βρει τρόπους να αυξήσει το κέρδος του, θα χαθεί στη θάλασσα των αποτυχημένων. Υπάρχουν πραγματικά και πολύπλοκα συμφέροντα στο περιβαλλοντικό. Όλες οι υποδομές τα τελευταία 100 χρόνια έγιναν με σκοπό να συνεχιστεί η άντληση ενέργειας από το πετρέλαιο. Το πετρέλαιο με βάση αυτές τις υποδομές είναι η φθηνότερη μορφή ενέργειας, θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν πόροι και να χαθεί κέρδος για να αλλάξει το παράδειγμα στο οποίο βρισκόμαστε. Χάσιμο κέρδους, σημαίνει αδυνάτισμα της εξουσίας του κεφαλαίου.

  2. Καταλαβαίνω ότι μιλάς για την εξουσία του κεφαλαίου κι εγώ έτσι το θέτω. Κι επειδή τίθεται έτσι ακριβώς είναι πολύπλοκο το ζήτημα. Παρ’ όλ’ αυτά απ’ ότι καταλαβαίνω από την απάντησή σου δεν υπάρχει ζήτημα πολιτικής εξουσίας του κεφαλαίου συνολικά σε ένα κράτος ή διακρατικά αλλά σε μερίδες αυτού του κεφαλαίου. Θέλω να πω ότι ανάλογα με το πως θα γίνει η μετάβαση από το πετρέλαιο στις ΑΠΕ κάποια τμήματα του κεφαλαίου θα χάσουν και κάποια θα κερδίσουν οπότε και η πολιτική εκπροσώπηση αυτών θα ισχυροποιηθεί
    Να δώσω ένα παράδειγμα.Έστω ότι το βιομηχανικό κεφάλαιο στην Ελλάδα δεν περνά σε χρήση ΑΠΕ και το εφοπλιστικό περνά.Λόγω της εξουθένωσης του εφοπλιστικού κεφαλαίου το βιομηχανικό θα ενισχύσει την θέση του και στο πολιτικό επίπεδο. Σε διεθνή κλίμακα θα συμβεί το ίδιο με ραγδαίες ανακατατάξεις στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα.Νομίζω ότι αυτό δεν ξέρουν πως να διαχειριστούν.
    Ωστόσο δεν θεωρώ ότι αυτό συνιστά αδυνάτισμα της εξουσίας του κεφαλαίου πάνω στις εκμεταλλευόμενες τάξεις.

    1. Ωραίος ο συλλογισμός σου αλλά έχω την εντύπωση πως τις πετρελαικές δεν μπορούμε να τις εντάξουμε σε κάποιο συγκεκριμένο τμήμα, είναι συνδεδεμένα σαν αιμοδότες σε όλους τους κλάδους, ούτε να πούμε επειδή είναι πολυεθνικά ότι δεν έχουν πολιτική έδρα (για παράδειγμα τα συμφέροντα της BP υποστηρίζονται από τον Ιμπεριαλισμό). Υπάρχουν διαβαθμίσεις στην πολιτική εξουσία, τίθεται και εντός ενός κράτους, τα ιμπεριαλιστικά κράτη δεν είναι; Αν για παράδειγμα σε μια χώρα το εργατικό κίνημα καταφέρει να πάρει τα μέσα παραγωγής και να αλλάξει τάξη στην εξουσία, τότε αλλάζουν οι συσχετισμοί τόσο εντός όσο και εκτός. Παρόλα αυτά, ναι κάποια τμήματα του κεφαλαίου διεθνώς ενδέχεται να κερδίσουν και κάποια να χάσουν, αλλά όσο αφορά τις ΑΠΕ ο ανταγωνισμός είναι πολύ μεγάλος, ασύμμετρος και πολυεπίπεδος. Σε μια τέτοια σύγκρουση και ραγαδαίες γεωπολιτικές εξελίξεις, ενδέχεται να ανοίξουν και ρωγμές που μπορεί ένα εργατικό κίνημα να εκμεταλλευτεί τους αδύναμους κρίκους, με βασικό εχθρό εντός της χώρας την αστική τάξη που έχει στη διάθεση της τα εγχώρια μέσα παραγωγής. Έτσι από μόνο του φυσικά και δεν αδυνατίζει.

  3. “Υπάρχουν διαβαθμίσεις στην πολιτική εξουσία, τίθεται και εντός ενός κράτους, τα ιμπεριαλιστικά κράτη δεν είναι;”

    Δεν καταλαβαίνω τι θες να πεις σε αυτή τη φράση

    Το ωραίο με τις ΑΠΕ είναι ότι δεν χρειάζονται οι πετρελαϊκές εταιρείες-από τεχνολογικής άποψης-για να κατασκευασθούν τα απαραίτητα μέσα και να μπουν σε χρήση.Παρ’ όλ’ αυτά δεν υπάρχει και κάποιος διαθέσιμος να επενδύσει δυσθεώρητα ποσά σε έναν τομέα με άγνωστο και κυρίως μακροπρόθεσμο κέρδος.Κι έτσι ο κλήρος πέφτει πάλι στους ομίλους ενέργειας. Βέβαια υπάρχει και ο γνωστός επενδυτής λαός που δεν ζητάει κιόλας μερίδιο από τα κέρδη και νομίζω ότι θα μας βάλουν ακόμη πιο ενεργά στην εξίσωση. Εντούτοις ακριβώς επειδή οι πετρελαϊκές εταιρίες αποτελούν πανίσχυρα μονοπώλια δεν θα αφήσουν εύκολα να γίνει η μετάβαση-για αυτό άλλωστε ο μονοπωλιακός καπιταλισμός “φρενάρει” την ανάπτυξη της ανθρώπινης κοινωνίας-και για αυτόν ακριβώς τον λόγο θεωρώ ότι δεν θα έχουμε κάποιο συνταρακτικό αποτέλεσμα από αυτό το συνέδριο.Πέραν ίσως του πως θα επωμιστούμε εμείς τα βάρη για μια μεταγενέστερη ουσιαστική αλλαγή.Πάντως άποψη μου είναι ότι οικολογικός καπιταλισμός δεν μπορεί να υπάρξει. Συμφωνώ απόλυτα ότι τις αντιθέσεις και τις συγκρούσεις που θα προκύψουν μεταξύ των αστών η εργατική τάξη επιβάλλεται να τις χρησιμοποιεί προς όφελός της.
    Τέλος να συνεισφέρω κι εγώ δύο πoλύ ενδιαφέροντα ντοκιμαντέρ
    https://www.youtube.com/watch?v=ViI6uAxqEOY
    https://www.youtube.com/watch?v=d91Nr2QxgDQ

  4. Ξέχασα να αναφέρω ότι τα ντοκιμαντέρ μπορεί να μην μπορούν να εξηγήσουν την πολιτική πτυχή του θέματος και να πέφτουν σε αντιφάσεις(αυτά παθαίνεις αν δεν έχεις ιδέα από μαρξισμό) αλλά προσφέρουν αρκετή τροφή για σκέψη σε κάποιον που έχει διαβάσει Μαρξ.

Your email address will not be published. Required fields are marked *

More Stories
#Reddediyoruz (Απορρίπτουμε): Η αναταραχή στην Τουρκοκυπριακή κοινότητα